Gaan AI-beleggers nu massaal van de klif springen?

‘Het is het gevoel dat mensen ervaren als ze een man aan de rand van een klif zien staan; het is niet de angst dat hij eraf valt, het is de angst dat hij springt’, zegt Will Emerson in de film Margin Call.

Iedereen kijkt met angst en beven naar wat er gebeurt met de 24-jarige Duitse investeerder Leopold Aschenbrenner, bijgenaamd het wonderkind van Wall Street of de Nostradamus van AI. De banken liquideerden eind juli tegen enorme verliezen zijn beleggingsportefeuille van naar schatting 45 miljard dollar, omdat hij niet meer aan zijn financiële verplichtingen – margin call – kon voldoen. Zo werd het wonderkind de schlemiel van Wall Street, precies in de week dat hij trouwde met Avital Balwit, een van de golden girls van cybersecuritygigant Anthropic.

In principe is hedgen het afdekken van risico’s. Maar op de financiële markten staat het allang voor het uitvoeren van tegenovergestelde zeer speculatieve transacties: het verkopen van financiële activa waarvan een koersdaling wordt verwacht en het kopen van andere waarvan een stijging wordt verwacht. Vaak in dezelfde sector, waardoor het op een hedge lijkt.

Voor deze hedges kunnen grote bedragen worden geleend van banken. Wie 100 miljoen eigen geld inbrengt, kan bij de banken bijvoorbeeld 800 miljoen euro krediet krijgen om zijn idee vorm te geven. Voor de bank snijdt het mes aan twee kanten. Er wordt veel geld verdiend met de hoge rente op deze leningen. En er worden provisies opgestreken voor het uitvoeren van de transacties. Wel kijkt de bank nauwlettend toe of de speculant voldoende onderpand heeft om aan zijn verplichtingen te voldoen – in het voorbeeld hierboven 12,5 procent eigen vermogen.

In een essay, Situational Awareness, had de Duitse bolleboos, afgestudeerd aan Columbia University, een rooskleurige toekomst afgeschilderd voor bedrijven die de nieuwe infrastructuur voor kunstmatige intelligentie (AI), zoals datacenters, netwerken en koeling, mogelijk maken.

Om de daad bij het woord te voegen, richtte hij een gelijknamig fonds op dat met geleend geld en hefbomen (opties, futures) voor miljarden aandelen kocht van bedrijven als SK Hynix, Nebius, Micron en Bloom Energy, omdat hij daarvan verdere koersstijgingen verwachtte. Ook verkocht hij de aandelen van traditionele softwarebedrijven als Adobe omdat die in zijn ogen over hun hoogtepunt heen waren.

Maar vorige maand crashten juist de aandelen in de hardwaresector. Sommige infrastructuurbedrijven zagen hun koersen met 40 tot 50 procent dalen. Zijn eigen vermogen smolt als sneeuw voor de zon en moest worden aangevuld, omdat maximaal acht keer het eigen vermogen mag worden geleend. Banken als Goldman Sachs en JPMorgan Chase eisten van Aschenbrenner nieuw onderpand of cash als extra zekerheid. Maar dat had de Duitser niet, waardoor de posities met grote verliezen gedwongen werden geliquideerd. De Nostradamus van AI eindigde aan de rand van de klif.

In zijn slipstream zouden tientallen andere hedgefondsmanagers annex beleggingsprofeten in de AI-sector erheen snellen. En niemand vraagt zich af of die eraf vallen, maar of ze, zoals een kolonie pinguïns, achter elkaar van de klif springen.