Niemand zwemt meer in zee aan de stranden van San Diego, door een ‘poepvloedgolf’ uit Mexico

Coronado is op het eerste gezicht de perfecte Californische badplaats. Het strand met palmbomen is prachtig. Het Hotel del Coronado, in San Diego, is een Kurhaus-achtig toonbeeld van luxe. De lucht is deze woensdag strakblauw, de temperatuur in de twintig graden, over het strand rennen joggers.

Het enige probleem zie je niet direct: het kalm golvende zeewater zit vol rioolafval uit Mexico. Het barst van de poep, plas en etensresten. Niemand zwemt in zee.

Sam Frederick (61) fietst elke ochtend even langs het strand om te zien wat de metingen van de avond tevoren hebben opgeleverd: mag er gezwommen worden? Hij weet het antwoord eigenlijk wel (nee), maar de eigenaar van strandspullenwinkel Little Sam’s Island & Beach Fun kan het niet laten.

„Het is vreselijk”, zegt Frederick in zijn winkel. Hij gebaart naar de surfplanken en wetsuits die hij verhuurt. „Ik heb er misschien 100 dollar op verdiend de afgelopen maanden. Ik kan hier niks van verhuren! En het ergste is dat de families aan wie ik het vertel, boos op mij worden omdat ik het slechte nieuws breng.”

De stranden rondom San Diego in Zuid-Californië gelden als enkele van de mooiste van de staat, maar er speelt zich een nachtmerrie-achtige milieuramp af. Dagelijks stromen miljoenen liters riooldrek uit de Mexicaanse grensstad Tijuana de oceaan in, waarvan een deel via de gelijknamige rivier eerst door de VS komt.

Tijuana (meer dan 2 miljoen inwoners) is de snelst groeiende stad van Mexico, en de verouderde zuiveringsinstallaties kunnen de stroom simpelweg niet aan. Dat leidt rondom San Diego tot een „riooltsunami”, zoals The Wall Street Journal het noemde, met grote gevolgen voor gezondheid en economie.

Kortademigheid en uitslag

In Imperial Beach, vlakbij de Tijuana-rivier, hebben huishoudens te maken met klachten als kortademigheid en uitslag. Volgens de US Centers for Disease Control & Protection komt dat vermoedelijk door het rioolprobleem. Er zijn eerder luchtwassers uitgedeeld in dit deel van de stad, waar het strand al drie jaar dicht is.

Het probleem breidde zich de afgelopen tijd uit. Dit jaar is voor het tweede jaar op rij ook het strand van Coronado, dat bekendstaat om zijn luxe, zwaar getroffen door de giftige ‘poepvloedgolf’. Dat komt doordat in het voorjaar de stroming richting het noorden staat. In de buurt van Coronado werden in 2024 al meer dan duizend Navy SEAL-rekruten ziek, nadat ze in het water hadden getraind (er is een basis vlakbij).

„Je kunt het echt voelen in het water als het vies is”, zegt Ethan Piñon-Larkin (20) op de boulevard. Hij werkt in een standje van een surfschool die ook fietsen, surfplanken en strandspeelgoed verhuurt. Surflessen heeft hij nog nauwelijks gegeven dit jaar. „Het is een behoorlijk meedogenloos probleem.”

Piñon-Larkin vertelt dat er regelmatig toeristen in het plaatsje opduiken die niet op de hoogte zijn van de vervuiling. Hotels zijn er niet altijd duidelijk over. „Ik ontmoette een gezin dat voor 30.000 dollar twee, drie weken in het Hotel del Coronado verbleef.” Mooie kamers, zegt Piñon-Larkin, maar de surflessen die ze wilden volgen, kon hij ze nauwelijks geven.

Als er niks verbetert, vreest hij voor de toekomst van Coronado. „Mensen beginnen erover te horen en het strand te vermijden.” Tegen The Wall Street Journal sprak burgemeester John Duncan van Coronado de vrees uit dat de reputatie van „vies strand aan het stadje begint te kleven. Dat wordt een enorm probleem.”

Infrastructuur totaal verwaarloosd

Dat de vervuiling zo uit de hand is gelopen, komt omdat er jarenlang te weinig gedaan is. „Zowel de VS als Mexico hebben hun zuiveringsinstallaties en infrastructuur totaal verwaarloosd”, zegt Phillip Musegaas, directeur van lokale milieuorganisatie San Diego Coastkeeper, aan de telefoon. „Alles is totaal ingestort.”

Beide landen hanteerden tot begin van de eeuw een redelijk goed netwerk van installaties aan beide kanten van de grens, vertelt hij. Maar daarvan werkt inmiddels meer niet dan wel. „Het is een unieke situatie”, zegt Musegaas. „Ik werk al twintig jaar in de waterbescherming, ook in oude industriesteden. Maar dit is de ergste vervuiling die ik ooit gezien heb.”

Toen de vervuiling aanvankelijk vooral het weinig luxueuze Imperial Beach trof, gebeurde er weinig. Maar de regering-Trump heeft inmiddels beloofd het probleem aan te pakken. Lee Zeldin, het hoofd van het – flink uitgeklede – Environmental Protection Agency, maakte al drie trips naar San Diego. Hij onderhandelde in 2025 met Mexico om een aantal miljoenenprojecten in beide landen sneller uit te voeren, zo luidde althans het ronkende persbericht over de „100 procent-oplossing”.

Afgelopen juni zegde de staat Californië 46 miljoen dollar toe voor het probleem. Toch is het de vraag hoe snel de vervuiling daarmee is aangepakt, zegt Musegaas. Het herstellen van de infrastructuur duurt nog jaren; in Tijuana is veel werk nodig. De uitbouw van een grote, cruciale Amerikaanse zuiveringsinstallatie is vertraagd tot zeker 2031. „Er liggen echt nog een paar zware jaren voor ons.” De extra regenval die deze winter vanwege weerfenomeen El Niño verwacht wordt, kan het probleem verergeren, vreest hij.

De Democratische gouverneur van Californië Gavin Newsom betichtte vanwege de trage gang van zaken aan Amerikaanse zijde de regering-Trump – die verantwoordelijk is voor de grote zuiveringsinstallatie – ervan veel te weinig te doen aan het probleem. „We kunnen een decennialang falen van de nationale overheid niet in ons eentje oplossen”, zei hij in juni in een verklaring.

Prelude van de verkiezingsrace

Zo is de kwestie onderdeel geworden van een voortdurende woordenstrijd tussen Newsom en de staat Californië enerzijds en de regering-Trump anderzijds – iets wat vaak gezien wordt als een prelude van de campagne voor de presidentsverkiezingen in 2028.

De lokale bevolking lijkt in beide kampen weinig vertrouwen te hebben. „De gouverneur is hier nog nooit geweest”, zegt winkeleigenaar Frederick. „Trump heeft wel iets gedaan, maar niemand lost het echt op.”

Officieel is het water eind juni net iets schoner verklaard: het officiële advies is aangepast van ‘verboden te zwemmen’ naar ‘zwemmen op eigen risico’. Niet dat ook maar iemand daarover peinst.

„Het is het niet waard, zeker niet als je een sneetje hebt”, zegt Dylan Gunnari, een dertiger die met zijn vriendin op het strand ligt te zonnen in badkleding. Verderop loopt Isabella (14) op blote voeten door de branding. Ze komt uit Arizona en is met familie in Coronado op vakantie, een jaarlijkse traditie. „Tot twee jaar terug zwom ik hier”, zegt ze. Nu is langs de rand van het water lopen het enige wat ze durft.

In zijn strandwinkel vreest Frederick dat 2026 misschien zijn laatste jaar wordt. Op de verhuur van strandartikelen verliest hij naar eigen zeggen veel geld. „Ik neem geld uit mijn pensioen om door te gaan.” Maar het is ook gewoon minder leuk. „Ik wil dat mensen plezier hebben in de oceaan, maar het lukt me niet positief te zijn als dat niet kan.”

DEEL 3

Niemand zwemt meer in zee aan de stranden van San Diego

Lees meer

Deel 2

Iedereen wil zich
de kust van Mumbai toe-eigenen

Lees meer

Deel 1

In het Senegalese vissersdorp Ndayane verdwijnt het strand

Lees meer