De gevangengenomen voormalig leider van Myanmar, Aung San Suu Kyi, heeft een ontmoeting gehad met een vertegenwoordiger van het Internationaal Comité van het Rode Kruis. Daarmee is voor het eerst in tweeënhalf jaar bevestigd dat zij nog in leven is. De inmiddels 81-jarige werd in 2021 gearresteerd, toen de voormalig juntaleider Min Aung Hlaing een coup pleegde in het land.

De militaire regering van Myanmar heeft foto's vrijgegeven van de ontmoeting. Daarop lijkt Suu Kyi in goede gezondheid te verkeren, voor zover je dat op die manier vast kunt stellen. Autoriteiten binnen de militaire regering hebben altijd gezegd dat Suu Kyi in leven was, al werd overtuigend bewijs hiervoor nooit geleverd.

Dit is een van de vrijgegeven foto's, die in slechte kwaliteit is aangeleverd:

De jongste zoon van Suu Kyi, Kim Aris, noemt de ontmoeting in een verklaring "een eerste stap". Maar het mag volgens hem niet de laatste zijn. Ook zei hij dat hij nog geen onafhankelijke bevestiging heeft ontvangen over de toestand of het welzijn van zijn moeder. Het is niet bekend wat is besproken bij de ontmoeting.

Suu Kyi won in 1991 de Nobelprijs voor de Vrede, voor haar vreedzame strijd voor democratie en mensenrechten in Myanmar, dat toen nog Birma heette. Ze zit na een politiek proces een gevangenisstraf uit van 27 jaar. Haar veroordeling is volgens critici gebaseerd op strafaanklachten die zijn verzonnen.

Voormalig bevelhebber van het leger Min Aung Hlaing werd in april formeel benoemd tot president van Myanmar, vijf jaar na zijn machtsgreep.

Na de arrestatie van Suu Kyi volgden burgerprotesten in Myanmar, die hardhandig werden neergeslagen door het leger. Volgens een samenwerkingsverband(opent in nieuw venster) van internationale onafhankelijke onderzoekers, zijn sindsdien tienduizenden mensen omgekomen.

In juni concludeerde de Verenigde Naties in een rapport(opent in nieuw venster) dat het Myanmarese leger in zes maanden tijd verantwoordelijk is voor meer dan 700 burgerdoden. Ook is het leed van miljoenen inwoners is verergerd door verminderde humanitaire hulp in het land. Miljoenen mensen zijn in het land ontheemd geraakt en het internet en de media zijn grotendeels aan banden gelegd.