Ik moest de oorzaak van mijn klachten buiten mijn lichaam zoeken

De stukken van Merel Boas en Kasper Janssen verwoorden voor mij als Pais-patiënt alle frustratie en angst die ik door mijn vermoeidheid heen nog kan voelen. Kon ik ze maar onder de neuzen van de artsen schuiven die mij wegstuurden om ‘een oorzaak buiten mijn lichaam te zoeken’! Ze roepen ook een bredere vraag op: hoe heeft een zorgsysteem zó blind kunnen worden voor patiënten bij wie klachten (nog) niet binnen bestaande tests en protocollen passen? We kunnen niet langer accepteren dat de wetenschappelijke blik primair naar de patiënt verschuift als medische verklaringen ontbreken. Zo zag ik in de onlangs uitgereikte Veni-onderzoeksbeurzen een onderzoek naar waarom patiënten gebruikmaken van alternatieve geneeswijzen om ‘(...) te voorkomen dat passende, reguliere zorg onnodig wordt verlaten’. Waar is de kritische blik op de blinde vlekken van de reguliere zorg?
Jenna Zaagsma, Enschede

Ambassadeur

Volgens Sandor van Leeuwen en Karin Kreijkes leidt het vergelijken van de daden van de nazi’s met de oorlogsmisdaden die Israël pleegt tot normalisering van antisemitisme. En dus moet de Israëlische ambassadeur welkom zijn bij een herdenking van de Holocaust. Betekent dit volgens hen dan ook dat de Russische ambassadeur welkom moet zijn op een herdenking van de Tweede Wereldoorlog? Waarom die dubbele standaard als het om Israël gaat? Zeker is het ongepast om wat Israël nu aan misdaden pleegt te vergelijken met wat de nazi’s deden. Maar zullen we dan ook ophouden om de ongekende misdaad op de Joodse bevolking te gebruiken als excuus om de staat Israël niet verantwoordelijk te houden voor hun grove oorlogsmisdaden nu op de Palestijnse bevolking? En de Israëlische ambassadeur is de vertegenwoordiger van de staat Israël in Nederland, niet van de Joodse gemeenschap in Israël.
Emmeke Vierhout, Kischentsi, Oekraïne

Debat

Wat ontzettend jammer dat de jonge, internationale debaters het woord is ontnomen. In plaats van de handen eraf trekken hadden de pro-Palestijnse betogers, medewerkers van de Universiteit Utrecht en Tivoli Vredenburg en deelnemers van het crisisberaad beter de finale van het debattoernooi kunnen bijwonen. Een kritische dialoog, zoals organisator Alex Steinmetz het verwoordt, had wellicht waardevolle inzichten opgeleverd.
Nanette Haze, Nijmegen

Oneindig

Als ‘oneindig’ als ultieme, niet-benaderbare bovengrens niet meer acceptabel wordt bevonden dan dient logischerwijs ook het getal nul, 0 dus, als begrip te verdwijnen. Want 1÷ 0 oftewel 1/0 is immers (tot nader order!) nog steeds oneindig. Toen ik net aan de slag mocht (1966) bij wat later Akzo Nobel Central Research ging heten, hadden we prachtige mechanische rekenmachines. Werktuigbouw-technische kunststukjes met honderden onderdeeltjes. Door dekomst van de elektronische rekenmachines werden deze apparaten in één klap achterhaald. Het aardige was als je op zo’n mechanisch ding intikte: 1÷0= dan begon het ding dapper te rekenen totdat na een uurtje 999999999 als uitkomst werd vermeld. Wat tevens impliceert dat de wiskundigen uit het artikel gelijk hebben: oneindig bestaat niet.
Gerrit Riethorst, Arnhem

Meijsing

Harry Mulisch sprak over Cuba: ‘Je spuugt niet in de bron waaruit je
gedronken hebt’. Geerten Meijsing doet dat wel en beklaagt zich erover dat hij vervolgens uit dezelfde bron moet drinken.
Henk Sloos, Bloemendaal

Groen

Alleen in Nederland kan een ‘groene’ woonwijk worden gebouwd door bijna tweeduizend bomen in een oud bos te kappen. Hier speelt dezelfde hallucinatoire denkwijze als bij de koppige volharding om omgehakte bomen ‘biomassa’ te noemen en de verbranding als ‘groene’ energie te kwalificeren. Het kappen van eeuwenoude bomen en er ‘ter compensatie’ ergens op een industrieterrein jonge sprietjes van bomen voor terugplaatsen is ook zo’n merkwaardige kronkel.
Marie-France Admiraal, Vught