Home   2026-08-03 17:31:33

Dagboek van een jongerenvakantie: ‘Ik krijg echt hoofdpijn van dat geschreeuw van mijn moeder en ben blij dat ik daar zo vanaf ben’

Original article

Dag 1

8.00 uur Eindelijk is het zover: we gaan naar Albufeira. Ik heb er een jaar naar uitgekeken. Ook kneiterhard voor gewerkt, want ik betaal deze vakantie grotendeels zelf. Mijn moeder schreeuwt naar boven of ik alles heb, en dat we nu echt moeten gaan. De rit naar Schiphol duurt dik twee uur en we moeten ook Feline nog ophalen.
Ik krijg echt hoofdpijn van dat geschreeuw van mijn moeder en ben blij dat ik daar zo vanaf ben. Ik heb gewoon zin om met een wodka-Red Bull en een sigaret op het strand te liggen.

14.30 uur Het vliegtuig zit vol met jongeren en al snel hebben we een roséprosecco achter de kiezen.

18.00 uur Aangekomen in Albufeira zoek ik contact met een propper om het propperpakket te kopen. Dit kost 510 euro. Hiermee kun je de hele week in Albu feesten, met onbeperkt drank bij drie clubs.

22.00 uur Onder het genot van een wijntje maken we ons klaar voor de eerste avond uit. Haren in de krul, make-up on fleek; we hebben er zin in. Ik neem nog een pof van mijn vape en zeg tegen Feline dat we nu moeten gaan.

23.15 uur Opeens word ik duizelig en voel mijn hart heel hard bonken. Ik raak in paniek, kan niet meer opstaan en ben bang dat ik out ga. Feline is er ook niet helemaal bij, waardoor ik nog meer in paniek raak. Na een uur zo zitten, red ik het om naar mijn bed te kruipen en word ik iets rustiger. Dan kom ik erachter dat ik aan de wietvape van Feline heb lopen lurken. Ik gebruik nooit een wietvape, dus ik ging echt bad op die pofjes. Ik word boos op haar, want dat ding zou ze überhaupt niet meenemen naar Portugal. Ik wil niets anders dan slapen.

Dag 2

14.30 uur Tijdens de late lunch hebben we een mojito en een pina colada genuttigd. We lopen loom terug naar het appartement als ons oog valt op twee gasten, van wie er één een soort dubbelganger van Jude Bellingham is. Eerst doen ze ongeïnteresseerd, maar we raken toch aan de praat en spreken af dat we vannacht met hen gaan afteren.

01.00 uur Uitgaan in Club Vida is fantastisch. We zijn bijna vergeten dat we die after-afspraak hebben gemaakt, totdat Bellingham contact opneemt via Snapchat: ‘How late is the party at yours?’ Paniek, want na een nacht dansen in Vida zien we er ruk uit. We gaan snel naar het appartement om onze make-up bij te werken.

05.00 uur We liggen met z’n vieren in één bed. Dat Engelse accent is echt geil. Het gaat er ruw aan toe. Ze willen blijven slapen, maar dat past echt niet, met zijn vieren in een tweepersoonsbed. ‘There is the door’, zeggen we, ‘thank you and see you later’. Als ze weg zijn, kijken we elkaar aan en moeten fucking hard lachen.

Dag 3

00.30 uur Feline en ik zijn door onze Engelse vrienden uitgenodigd in de Zu Club. We zitten ineens in de viplounge, waar we een shisha met tabaksmaak en een wodka-Fanta krijgen. Die vip stelt niet veel voor, maar de Engelsen denken dat ze koning van de club zijn.

04.00 uur De wodka is op, wij gaan verder feesten op de Strip, de straat waar de meeste uitgaanstenten zijn. Feline is iets te hard gegaan en is opeens haar telefoon kwijt. Dit gebeurt vaker, fucking irritant. Ik zet haar op de stoep om te ontnuchteren en ga op zoek. Een knappe Nederlandse jongen schiet te hulp. Hand in hand struinen we de Strip af, zonder resultaat. Ik breng Feline terug naar het appartement en stop haar in bed. Als ik haar nummer voor de zoveelste keer bel, neemt er iemand op. Het is een van de Engelsen. Ik haal de telefoon op en bedank die Engelse guy met een kus op zijn wang.

Dag 4

11.00 uur We worden superbrak wakker. Vandaag staat de bootparty op het programma. Eigenlijk hebben we hier totaal geen energie voor. Op zo’n boot word je teringmisselijk. Maar ja, we hebben ervoor betaald in het propperpakket. Dus kleren aan, klaarmaken en gaan.

15.10 uur Aangekomen bij de boot staat de dj al te draaien. We komen alweer snel in de vibe, vooral door het drinken van de nodige blikjes Stelz. Ik zie gelijk welke jongen voor mij is. Ik ben lekker aan het dansen en opeens voel ik vanachter twee handen op mijn heupen. Na wat dansen en zoenen nodig ik hem uit om mee te gaan naar de wc voor een pijpbeurt. Zo gezegd, zo gedaan. De security denkt daar anders over en betrapt ons op de wc. Beetje gênant wel, maar ja, het is Albufeira.

Dag 5

17.00 uur Het propperpakket heeft vandaag een festival op het programma. Het is superdruk en superheet, er is nergens schaduw en we moeten anderhalf uur wachten om een duur drankje te bestellen. Dit is niet ons feest, dus we gaan terug naar het appartement.

05.00 uur Als we Club Vida uitrollen, komen we op straat twee Spaanse jongens tegen. We raken niet uitgepraat, dus we besluiten ze mee te nemen naar ons appartement. Al gauw trekt Feline de knapste van de twee mee naar de slaapkamer om te naaien en blijf ik over met die andere gast. Hij denkt mij te kunnen fixen, maar dat feest gaat niet door.

05.25 uur ‘Ze moeten nu naar huis’, zegt Feline als ze klaar zijn. Adios, fijne vakantie en tot nooit meer. In bed vraag ik haar of ze het wel veilig heeft gedaan. ‘Nee’, zegt ze. In paniek slikt ze vier anticonceptiepillen. ‘Dat is ook weer geregeld.’ Lekker bezig, Feline!

Bron Joost Stokhof

Dag 6

13.15 uur We liggen op ons balkon de avond te debriefen. Vanuit onze ooghoeken zien we een groep jongens naar het zwembad lopen. ‘Hey, where are you from?’, roep ik. Een van die gasten zegt dat ze uit Antwerpen komen. Dat is handig, want dan kunnen we Nederlands praten. Het wordt een leuke poolparty met blikjes Buzzballz. De muziek met afrobeats staat hard. Zij zijn net aangekomen en hebben tien keer meer energie dan wij. Ze willen met ons indrinken voordat we met z’n allen naar de Strip gaan. We wisselen Instagram-accounts uit.

22.10 uur Onze keel is aan het haperen en de energie is ver te zoeken. Toch gaan we naar de Belgen om in te drinken. De Buzzballz vloeit rijkelijk. We besluiten om niet met deze gasten de Strip op te gaan. We willen niet dat mensen denken dat we geclaimd zijn door de groep en spreken af om te afteren.

04.30 uur Eenmaal thuis beginnen de Belgen ons te spammen via Insta. Fucking opdringerig. Dat werkt in hun nadeel, dus helaas geen after vanavond.

Dag 7

11.15 uur Ik word weer wakker met een enorme kater, maar vandaag voelt het anders. Godver, ik heb koorts. Het is nu echt tijd om mijn lichaam wat rust te geven. Via Uber Eats bestel ik ibuprofen, Strepsils en hoestdrank om deze dag en mijn reisdag morgen door te komen. Ook Feline is ziek. Albu heeft ons te pakken. Met onze laatste energie ruimen we het appartement op.

22.05 uur We gaan vroeg naar bed, waardoor we het laatste feest uit het propperpakket missen. De Belgen hebben we gelukkig niet meer gezien.

7.30 uur Mijn moeder belt. Ze heeft voor mij een terugvlucht van Faro naar Barcelona geboekt, waar mijn ouders met mijn zusje op stedentrip zijn. Om zeker te zijn dat ik mijn vlucht niet mis, heeft ze ook een taxi naar het vliegveld geregeld. De taxi is er over anderhalf uur, zegt mijn moeder. Ze is even vergeten dat het in Portugal een uur vroeger is. Irritant!

11.00 uur We slaan nog drie sloffen sigaretten in. Een pakje kost 6 euro, dus dat is dikke winst als ik weer in Nederland ben. Feline en ik nemen afscheid.

15.00 uur Op El Prat staan mijn moeder, vader en zusje op mij te wachten. Heel cute, maar het is dubbel. Het vrije gevoel dat ik had in Albufeira, dat ben ik meteen kwijt.

* De achternaam en woonplaats van Emma zijn bij de redactie bekend. De naam van haar vriendin is gefingeerd.