‘The Final Painting’ bevat de laatste liedjes van Ed Askew: klein, soms onaf, maar betoverend intiem

In januari 2025 overleed in Brooklyn de zonderlinge singer-songwriter Ed Askew (84). Het ontging de wereld, want Askew was vergeten, voor zover hij überhaupt ooit bekend was.

Hij debuteerde in 1968 op ESP-Disk, het label voor freejazz (Sun Ra, Pharoah Sanders) dat ook New Yorkse psych-folk van bijvoorbeeld Pearls Before Swine uitbracht. Askews albums bleven obscuur, maar hij bleef muziek maken en in kleine kring optreden, tot zijn oude én recente werk rond 2000 werd herontdekt door muzikanten als Marc Ribot en Sharon Van Etten, die bijdroegen aan zijn prachtige album For the World (2013).

The Final Painting bevat Askews laatste liedjes: klein, soms onaf, maar betoverend intiem. In 2024 kon hij nog net meebeslissen hoe de stiltes werden ingekleurd met stemmige saxofoon (Winter Song) of xylofoon en synthesizer (Bacon & Eggs).

Sharon Van Etten (in Gray Air-o-Plane) en Bill Callahan horen tot de bewonderaars die Askew uitzwaaien op dit ontroerende afscheidsalbum, dat bijna als vanzelf over vergankelijkheid gaat.