De ‘queersantjes’ die patissier Henk Storm (61) bakt ter ere van Pride veranderden zijn hele leven

Een croissantje in regenboogkleuren? Een roze praline? Patissier Henk Storm (61) draait er zijn hand niet voor om. Vorig jaar besloot hij met zijn eigen ambacht – al dertig jaar in het vak – een bijdrage te leveren aan het Amsterdamse Pride-gebeuren. Als ‘queer ally’ en vader van twee kinderen, van wie een queer dochter, wilde hij een steentje bijdragen.

Met groot succes. Vorig jaar kwam Storm voor het eerst met zijn queersantjes – ‘die naam komt van mijn dochter’ – op de markt. Letterlijk. Hij stond op de Reuringmarkt en op de NDSM Queer Market, allebei in Amsterdam. Een overweldigend succes. Zozeer dat het Conservatorium Hotel er dit jaar vijfhonderd wilde hebben.

‘Ik heb er twee nachten over liggen piekeren, maar uiteindelijk toch besloten ‘nee’ te zeggen. Ik doe alles in mijn eentje en ik kan de kwaliteit niet waarborgen als ik er vijfhonderd extra maak.’

Dit jaar staan er zevenhonderd producten, waarvan 250 queersantjes, op zijn bakplaat, vertelt hij op het terras van restaurant Vrijburcht in Amsterdam, waar de patissier zijn reguliere baan heeft. Daarna is het een week lang bikkelen in eigen keukentje.

Omslagpunt in zijn leven

Dat croissantje in regenboogkleuren is een omslagpunt in zijn leven geweest. Zodanig dat er zelfs een periode voor en na Croissant bestaat. Twee jaar vC, toen hij tegen de 60 aanhikte, ging hij bij zichzelf te rade. ‘Wilde ik nog iets? Misschien een eigen bedrijfje? Afvallen?’ Hij wijst op zijn buik. ‘Er is al 30 kilo af.’ En misschien moest hij ook iets doen met zichzelf in de persoonlijke sfeer. Een eigen coming-out?

‘Ik wist het al lang van mezelf en als iemand het me op de man af vroeg, deed ik er ook niet moeilijk over. Maar ik voelde niet de noodzaak om het wereldkundig te maken. Ik ben niet het type dat het van de daken schreeuwt of voorop loopt in een protestmars.’

Wel als supporter. Met Pride draagt hij altijd een shirtje met iets regenboogachtigs en een armbandje. ‘Maar dat was nog niet zoiets als: ik ben ook gay. En misschien moest ik dat op mijn eigen manier wel gaan doen.’

Knutselen met kleuren

In Parijs, waar liefde én patisserie samen komen, kwam het plan tot volle bloei. Er was een jongeman met wie hij een paar ‘hele leuke dagen’ had beleefd en er waren croissants met een kleurtje in de etalage van een patisserie. ‘Thuis ben ik gaan knutselen met verschillende kleuren. Dat werd uiteindelijk de queersant.’

Toen hij vorig jaar voor bakplaten en bakplaten vol regenboogvlaggetjes in deeg stond, werd hij overspoeld door een gevoel van gelukzaligheid. ‘Ik voelde: dit is wat ik moet doen. Dit is wie ik ben. Nu kan ik echt iets betekenen voor de queer community.’

Zo werd het croissantje de sleutel van de kast waar een gemoedelijke, ietwat verlegen banketbakker het grootste deel van zijn leven in zat. Noem het maar gerust een tweede leven waaraan hij vorig jaar is begonnen. Want als je met je eigenste pridegevoel, verwerkt in croissantdeeg, op de markt staat, krijg je automatisch de vraag: ‘Hoe zit het met jou dan?’

‘De allereerste keer op de Reuringmarkt, een reguliere markt hier op IJburg, dacht ik: misschien krijg ik allemaal mensen aan mijn kraam van: ‘Wat is dit voor onzin?’ Maar er kwamen alleen maar positieve reacties. Veel kinderen die vroegen: waarom nou een regenboog? Dan had je ouders die zeiden, kom op we gaan weer verder. Maar je had er ook die zeiden, nou misschien wil die meneer iets vertellen.’

En met zijn persoonlijke verhaal voor de Instagramaccount van de Queer Market, twee weken later, ging hij natuurlijk helemaal met de billen bloot. ‘Maar echt, ook op sociale media was geen wanklank te bekennen.’

Het voelde als thuiskomen. ‘Iedereen was zo blij, zo onbevangen. Ze vonden het zo leuk voor me. Voelde ik daarvoor nog wat huiver, hier was ik meteen op mijn gemak. Ik had iets van: dit zijn mijn mensen.’

Verlangen bleef

Blijft de vraag waarom het tot zijn 60ste heeft geduurd voordat hij zijn coming-out beleefde. ‘Tja, ik wist het vanaf mijn 14de al, maar heb het altijd kunnen wegstoppen. Ik ben opgegroeid in een christelijk gezin en deed wat er van me werd verwacht. Maar het verlangen bleef aanhouden. Alleen, ik ben heel goed in het bedenken van argumenten om moeilijke dingen vooral niet te doen. Zo van, wat voor zin heeft zo’n coming-out nou op mijn leeftijd? Er komt vast gedoe van met familie. Hoe gaan die reageren?’

Zijn dochter, die het al vermoedde, vloog hem om de hals na zijn onthulling. En de rest van de familie was er helemaal oké mee.

Hij is er nu helemaal klaar voor. Hij heeft de vlag, hij heeft de banners. Hij heeft zich aangesloten bij organisaties voor queer bedrijven en heeft zelfs een opvolger van de queersant. In Lyon zag hij de pralines rose de Lyon, amandeltjes in roze suiker.

‘Nou, klaar ben je. Ik heb er mijn eigen draai aan gegeven: een knalroze rol gevuld met nootjes, en heb hem de ‘praligay’ genoemd.’