Als iemand zichzelf ‘een smikkelbeertje’ noemt, wordt er toch een grens overschreden

Mijn zomer is veel kalmer sinds ik een nieuwe manier heb gevonden om Nieuws van de Dag (SBS6) te kijken. Het lumineuze idee kwam heel recent tot mij toen ik een X-post kreeg doorgestuurd waarin het Nieuws van de Dag-panel zich druk maakte om een documentairereeks van Omroep Zwart die nog niet was uitgezonden (De Witte Man). De discussie aan de talkshowdesk werd gevoerd op basis van een trailer.  

Een weergaloos concept dat ik graag overneem, in aangepaste versie: ik bespreek Nieuws van de Dag voortaan alleen nog op basis van snippets die ik langs zie komen op sociale media. In dit geval zou ik oordelen dat we met een behoorlijk voorspelbare aflevering van doen hadden, want ik wist geloof ik al wel wat Jan Slagter en Thomas van Groningen van deze trailer zouden vinden. Zo: afgehandeld. 

Dankzij deze nieuwe methode heb ik nu al een heleboel tijd bespaard. Nadeel is wel dat je blik soms vanzelf afdaalt naar de commentsectie, die onmiddellijk volstroomt met berichten die zo mensonterend zijn dat je er even stil van wordt. Toen ik zelf nog weleens berichten schreef op X (heel, héél lang geleden, in de tijd vóór Nieuws van de Dag, toen X nog Twitter heette), waren er knopjes waarmee je reacties kon verbergen, of gewoon de mogelijkheid tot reageren uit kon zetten. Zouden die opties nu verdwenen zijn?* 

Vertrouwen in de medemens

Om het vertrouwen in de medemens toch een beetje hoog te houden, wendde ik me maar weer tot B&B Vol Liefde (RTL4). Daar komen deelnemers ook geheel ongefilterd aan het woord, maar dat gebrek aan een filter pakt hier meestal veel vrolijker en minder voorspelbaar uit – wat niet wegneemt dat het soms een beetje moeite kost om te blijven kijken. Als een deelnemer zichzelf „een smikkelbeertje” noemt (uitgesproken als: „smikkelbeertjàà”), wordt er toch een grens overschreden. Zo’n woord mag ook best worden weggecensureerd.  

Het hoogtepunt van de aflevering werd verzorgd door een andere taalkunstenaar: nieuwkomer Monique, die meteen vermeldde dat haar intuïtie het kompas was voor haar bestaan. Zij reisde naar Bonaire voor Fred en had alvast een schilderij voor hem gemaakt, met een zonsondergang en een hart en één en al warme kleuren. Ze had er ook een gedichtje bij geschreven. Gezeten aan het blauwe water droeg ze het voor aan Fred, die vertederd toekeek. Het gedicht was in het Engels en ging zo:  

Sunrise, surprise 
Sunset, dear Fred 
Here I am meeting you 
To enjoy shining copper tones 
Of jumping tuna and flavored chicken bones 
Hold my hands and quietly sitting 
On a floating raft and watching 
The sun is going down in the ocean 
Reflecting hearts in motion 

Mooier dan het origineel

De vertaling die onder in beeld verscheen was bijna nog mooier dan het origineel, want iemand had besloten dat het gedicht in het Nederlands ook moest rijmen. Daar was veel creativiteit en eigen interpretatie bij komen kijken. De eerste regels werden vertaald als: 

De lucht is blauw, kijk nou 
Waterpret, beste Fred 

„Poëtischer kan het niet”, zei Fred. Dat vond ik ook. Ik voelde me alweer veel beter.

Om zeker te weten dat ik toch geen onverwachte dingen had gemist, schakelde ik later op de avond nog even over naar De Oranjezomer (SBS6). Niks aan de hand: daar waren ze gewoon weer boos op Frans Timmermans. Zal mij benieuwen wat er morgen in de commentsecties staat. 

*Even gegoogled: dat zijn ze niet.