Long covid en ME/CVS tasten spieren aan, maar niet alleen door inactiviteit

De VU concludeerde in een eerder onderzoek dat veranderingen in de spieren kunnen verklaren waarom mensen met long covid of ME/CVS sneller uitgeput raken. Critici stelden daarentegen dat die veranderingen simpelweg het gevolg waren van langdurige inactiviteit.

VU-onderzoekers vergeleken daarom de spieren van deze patiënten met die van gezonde mensen die zestig dagen bedrust hadden gehouden. Daaruit blijkt dat de spieren van patiënten op meerdere punten anders werken dan die van gezonde mensen die langdurig inactief zijn geweest.

"Patiënten krijgen vaak te horen dat ze vooral uit conditie zijn", zegt hoofdonderzoeker en bewegingswetenschapper Rob Wüst. Maar de spieren van patiënten met post-covid en ME/CVS vertonen andere veranderingen dan de spieren van gezonde mensen na langdurige rust. Het is dus te makkelijk om te beweren dat het alleen door inactiviteit komt.

Zo hadden beide patiëntengroepen minder langzame spiervezels dan de gezonde groep. Die zijn belangrijk voor het uithoudingsvermogen. Daarentegen hadden de patiënten meer snelle spiervezels, die juist sneller vermoeid raken.

De onderzoekers zagen ook tekenen van een verstoorde energieproductie in de spieren. De mitochondriën, vaak omschreven als de energiefabriekjes van de cel, functioneerden minder goed bij de patiënten. Bij ME/CVS-patiënten werden daarnaast minder haarvaatjes in de spieren gevonden, wat kan bijdragen aan een verminderde zuurstofvoorziening tijdens inspanning.

Na zestig dagen bedrust vertoonden gezonde proefpersonen duidelijke spierafname. Opvallend genoeg zagen de onderzoekers die algemene spierafbraak niet bij patiënten met post-covid en ME/CVS.

Volgens de onderzoekers zijn de bevindingen belangrijk voor de kijk op inspanningsklachten bij post-covid en ME/CVS. Ze wijzen er volgens hen op dat behandeling en revalidatie beter moeten aansluiten bij de biologische afwijkingen die zij bij deze patiënten aantroffen.