Tweede niveau België introduceert VAR-alternatief met challenges

Het grote verschil tussen de VAR en de FVS is het ontbreken van een altijd meekijkende videoscheidsrechter bij het tweede systeem. Als er zich een discutabel moment voordoet, is het aan de trainer om in te grijpen en de scheidsrechter op het veld te vragen de beelden te bekijken. Trainers op het tweede niveau van België kunnen zo'n challenge, een term die al bekend is in het hockey en tennis, in vier situaties inzetten: bij een doelpunt, een penaltymoment, een directe rode kaart of een persoonsverwisseling bij een gele of rode kaart.

Elke trainer krijgt per wedstrijd twee challenges en kan deze inzetten door met zijn vinger een draaibeweging te maken en een zogeheten reviewkaart af te geven bij de vierde man. Is op moment van overhandigen de bal nog in het spel, wordt gewacht tot het spel stilligt, alvorens de arbiter de beelden beoordeelt. Acht de scheidsrechter zijn aanvankelijke beslissing terecht, dan verliest de trainer een challenge-mogelijkheid. Wordt het besluit omgedraaid, dan behoudt de trainer zijn challenge. Tijdens verlengingen krijgen ploegen een extra challenge.

Spelers kunnen een challenge niet aanvragen, maar mogen hun trainers wel op momenten attenderen. Terwijl de scheidsrechter de beelden herziet, mogen anderen niet in zijn buurt komen. Doet een speler of coach dat wel, riskeert hij een gele kaart.

'Als je niet de grootste bent, moet je proberen de slimste te zijn', reageert Pro League-CEO Lorin Parys op het introduceren van de FVS. 'Een volledige VAR-installatie is niet voor elke competitie haalbaar, maar elke club en fan verdient wel een zo eerlijk mogelijke wedstrijd. Met Football Video Support kiezen we voor een innovatieve oplossing op maat.' Eerder werd de FVS al getest in de Italiaanse Serie C, op jeugd-WK's en in de vrouwenvariant van La Liga.

Afgelopen seizoen promoveerde de inmiddels clubloze Marink Reedijk met SK Beveren uit de Challenger Pro League.