We moeten meer bier drinken, anders verzuipen de poppodia

Het lijkt misschien een mooie ontwikkeling, maar helaas, het is toch weer een probleem aan het worden. Een existentieel probleem zelfs, dat de ontwikkeling van de popmuziek en de livesector bedreigt.

Als u weleens in een popzaal staat, of een concerthal als de Ziggo Dome, dan herkent u waarschijnlijk dit beeld. U heeft zin in een biertje. Dus u loopt richting de bar. En daar ziet u een van verveling in slaap sukkelende barpersoon, die wakker schrikt en helemaal blij een grote bier voor u gaat inschenken.

Geen rijen. Niemand die met een vriendengroep eens lekker staat bij te tanken – uitzonderingen als Iron Maiden- óf AC/DC-fans uiteraard daargelaten. Bij concerten – en eigenlijk in de hele horeca én aan de thuistap – wordt schandalig weinig bier gedronken, toonde onderzoek uit juli nog aan.

Bier is te duur, denken veel bier- en muziekliefhebbers, die 8 euro voor vijf centimeter schuim en een lauwe flats pils daaronder terecht vrij veel geld vinden.

Bier is ongezond, vindt een jongere generatie, die bovendien nóg harder tegen die 8 euro (voor een grote bier) aan hikt. Want tel de drankkosten op bij de spectaculair gestegen ticketprijzen. Ga je naar een show die je 150 euro heeft gekost, bespaar dan even op die rondjes (grote) bier. Drink één (kleine) cola en zing dat concert uit.

Goed nieuws voor mensen die niet in de rij willen staan, voor de algehele gezondheid van jonge mensen en de fabrikanten van cola? Misschien. Maar de hele popsector dreigt er intussen door te verzuipen. Want ‘baromzet’, die je een tijdje geleden nog gewoon ‘bieromzet’ kon noemen, is al sinds mensenheugenis de kurk waar de livemuziek op drijft. Het is de onmisbare schakel in het verdienmodel van de poppodia.

Dat zit zo. Gaan we naar een concert in Paradiso, Doornroosje of de Metropool, dan verdient vooral de artiest aan het kaartje dat u heeft gekocht. Dat vanwege de inflatie steeds duurdere kaartje, inderdaad. Het podium probeert uit de kosten (personeel, vaste lasten) te komen met onder andere de omzet van de bar.

Dat lukt dus niet meer: de Vereniging Nederlandse Poppodia en -Festivals (VNPF) heeft het alarmsignaal ‘code rood’ al in de mond genomen. Want aan de ene kant, en door dezelfde inflatie, stijgen álle uitgaven (personeel, vaste lasten), maar anderzijds krimpt dus de baromzet, ook door de inflatie.

Het is dramatisch, omdat vrijwel alle podia in geldnood geraken. En podia in geldnood zullen steeds minder ‘risicovolle concerten’ organiseren; shows van onbekend talent, die misschien geen volle zalen trekken – en dus al helemaal die tapkraan niet laten vloeien – maar die natuurlijk wel van levensbelang zijn voor de ontwikkeling van de muziek.

Er vallen ook klappen in de nachtsector, bij de clubnachten die podia voorheen nog wat extra geld opleverden omdat die avonden relatief goedkoop te organiseren waren. Die lopen niet vol en ook daar, bij een doorgaans wat jonger publiek, is het bier kennelijk op rantsoen. Clubnachten zijn daarmee ineens verliesgevend geworden en worden links en rechts al voorzichtig uit de programmering geschrapt.

Het klinkt misschien gek, maar het bierprobleem is een van de donkerste wolken die momenteel boven de livemuziek hangen. De podia, die het woord ‘bierprobleem’ zelf liever niet in de mond nemen, waarschijnlijk om imagotechnische redenen, zullen als de bliksem op zoek moeten naar een ander, gezonder verdienmodel. Of bij subsidiegevers aan de bel moeten trekken.

Maar in de tussentijd kunt u, als concertliefhebber, natuurlijk ook iets doen om het onheil af te wenden. Ga gewoon weer eens wat harder aan het bier! Of drink desnoods zes water. Maar red de popmuziek!