Stuur Karremans voortaan met de NS naar zijn werk en na drie keer is alles opgelost

Reizen per trein was altijd een zeer aangename bezigheid in Nederland. Tot de coronacrisis uitbrak en het van kwaad tot erger ging, tot nog veel erger, tot oktober 2026. Minder reizigers betekende eerst minder inkomsten, wat vervolgens leidde tot een slechtere dienstregeling en service, waarna een verhoging van de ticketprijzen nodig was om alle gaten te dichten, waardoor er nog minder reizigers kwamen, enzovoorts.

Toen ik in 2022 op pad werd gestuurd om een reportage te schrijven over de toen al rap aftakelende staat van ’s lands treinen, noteerde ik dat de wc’s in de intercity tussen Utrecht en Den Haag al halverwege de ochtendspits roken alsof alle reizigers gisteren asperges hadden gegeten.

Inmiddels is het vier jaar later, is de prijs van een kaartje op datzelfde traject met bijna 20 procent gestegen en, zo ontdekte ik afgelopen donderdag, nam ook de geursensatie op het toilet met eenzelfde factor toe, want inmiddels ruikt dat herbarium van allerhande op de bril geponeerde darmflora niet alleen naar asperges, maar ook alsof alle Drentse koeienboeren sinds het aflopen van de derogatie hebben afgesproken hun overtollige mest voortaan collectief te dumpen in de Intercity van 08.13.

De NS heeft al jaren een serieus probleem en omdat de Nederlandse overheid maar blijft vasthouden aan het stupide idee dat openbaarvervoerbedrijven winstgevend moeten zijn, kan de NS-directie niet anders dan elk jaar nog kortere treinen in te zetten, nog meer banen te schrappen, nog meer vertragingen te tolereren, nog meer verstoringen aan te kondigen wegens achterstallig onderhoud en de treinkaartjes nogmaals vele malen duurder te maken.

Ook volgend jaar zal de kaartprijs harder stijgen dan de inflatie, wat een schande is, want de trein is helemaal niet bedoeld om geld mee te verdienen. De trein is bedoeld om duurzaam te zijn, om betaalbaar te zijn voor mensen zonder auto en bovendien beschikbaar voor kinderen die tijdens de herfstvakantie naar het kinderboekenmuseum willen. Niet voor niets omschreef de Duitse minister van Verkeer de vele vertragingen bij Deutsche Bahn afgelopen maart nog als ‘een bedreiging voor de democratie’. Hij vond het ‘levensgevaarlijk als steeds meer mensen de indruk krijgen dat de staat niet meer functioneert’.

Hij had gelijk, want hoe kun je ooit multilaterale verdragen sluiten die oorlogen moeten voorkomen, nieuwe pensioenstelsels optuigen, vermogenskloven dichten en tegelijkertijd de jeugd beschermen tegen de verslavende werking van big tech, als het je niet eens lukt de wc in de sprinter bij Boskoop-Snijdelwijk schoon te maken?

En nee: investeren in bovenleidingen is geen sexy maatregel waarmee je de aan onmiddellijkheid verslaafde kiezer behaagt. Maar het is wel belangrijk, en daarom pleit ik ervoor om vandaag nog de dienstauto’s van minister Vincent Karremans van Infrastructuur in te vorderen en hem voortaan met de trein naar zijn werk te sturen.

Ik beloof u: na drie keer in het gangpad ingeklemd te hebben gestaan tussen een brakke corpstudent met een pestilente adem en een 68-jarige dame die zonder oortjes videobelt met haar kleindochter, vindt hij het opeens ook een grof schandaal dat we hier dankzij zijn vroem-vroem-partij minder belastinggeld uitgeven aan openbaar vervoer dan het EU-gemiddelde, met als gevolg dat er in Nederland al veertien jaar geen nieuwe spoorweg is aangelegd. Ik vermoed dat hij nog voor kerst een paar miljard aftroggelt van Dilan Yesilgöz (met als argument dat het leger de trein nodig heeft in tijden van oorlog) en hoppa: probleem opgelost.