Persfotograaf Reinier van Willigen (1951-2026) maakte naam met zijn indrukwekkende foto van de Enschedese vuurwerkramp

Ruim vier decennia trok persfotograaf Reinier van Willigen door het Twentse land, meestal in opdracht van de Twentsche Courant Tubantia. Altijd bovenop het nieuws, vertelt chef foto Carlo ter Ellen. Dochter Charissa herinnert zich dat er verspreid door het huis ‘wel drie of vier’ politiescanners aanstonden. Hij was er steevast bij. Snel ter plekke na het neerstorten van een F-16 in Hengelo. Ooggetuige van heftige rellen in Enschede, waar hij en passant een tik met een knuppel van een ME’er incasseerde.

Ter Ellen: ‘Maar hij ging net zo graag naar 60-jarige huwelijken en jubilea. Ook dan had het altijd kwaliteit.’ Niet alleen vakkennis leidde tot het gewenste resultaat. ‘Hij straalde rust uit en gaf iedereen met wie hij werkte vertrouwen.’

Pistolen Paultje

Van Willigen, geboren in Amsterdam, begon al op jonge leeftijd met fotografie, hoewel hij tegelijkertijd een opleiding tot elektricien volgde. Pistolen Paultje, een bekende protagonist uit de hoofdstedelijke penoze, had hem tegen betaling een valse perskaart bezorgd. De aankomend fotograaf schoof zijn productie ongevraagd in de bussen van De Telegraaf en Het Parool. Maar toen hij Anneke uit Glanerbrug ontmoette, verlegde hij zijn jachtterrein naar het oosten.

Zij onderhield de contacten, hij concentreerde zich op de onderwerpen. Ze gingen eropuit in een busje, de laatste jaren in een Peugeot Expert, met een televisie gemonteerd in de laadruimte. Anneke keek graag naar sportwedstrijden terwijl Reinier buiten zocht naar het beste standpunt.

Van Willigen won twee prestigieuze prijzen: in 1994 de Zilveren Camera in de categorie regionale persfotografie met een foto van een drumband uit Losser, en in 2016 de Twentse Persfotoprijs met zijn registratie van de Duitse rockzanger Udo Lindenberg die in Gronau zijn eigen standbeeld onthult.

In 2000 gaat een foto van hem de wereld over. Van Willigen is op 13 mei naar de wijk Roombeek in Enschede gereden. Op het terrein van S.E. Fireworks is brand uitgebroken, vuurwerk begint te ontploffen. De fotograaf schuilt met enkele collega’s in een naburige woning en juist op het moment dat hij het pand verlaat, volgt een allesverwoestende explosie. Uiteindelijk komen er 23 mensen om en raken er bijna duizend gewond.

Slagaderlijke bloeding

Van Willigen verliest even het bewustzijn, maar als hij bijkomt gaat hij verder met fotograferen, ondanks een slagaderlijke bloeding en een op twee plaatsen gebroken rechterarm. Zijn toestel vangt een ontredderde Hindoestaanse familie, die even daarvoor aan het feestvieren was. In het ziekenhuis neemt Anneke het materiaal van haar man over en stuurt de inhoud naar Tubantia, waarna de verspreiding begint.

Charissa verklaart de vaak iconisch genoemde status. ‘De foto vertelt het hele verhaal. Je ziet de pure paniek in de ogen, de brandende daken, de rookwolken die voorbijtrekken. Als je goed kijkt, zie je zelfs bloedvlekjes van mijn vader op de lens.’

Over een ander beeld van hem ontstond enige controverse. De Telegraaf plaatste een foto, waarop de 31-jarige cameraman Marcel van Nieuwenhoven zwaargewond op een drempel ligt. Kort daarna overleed hij. Volgens Charissa betreurde haar vader de gang van zaken. ‘Hij heeft alles in een reflex vastgelegd. Publicatie van deze foto heeft hij nooit gewild.’

In de voetsporen

Intussen is ze in zijn voetsporen als persfotograaf getreden en bezit ze een eigen fotostudio. ‘Als kind had ik er een bloedhekel aan dat hij 24 uur per dag, zeven dagen per week paraat stond. Tegelijkertijd was ik ook trots. Ik ging geregeld mee.’

Van Willigen overleed eind augustus, 75 jaar oud, vermoedelijk in zijn slaap, vier jaar na de dood van Anneke. De laatste missie was een rodeoshow in Denekamp. Zijn camera stond op de kist.