‘Preventief afmaken’, zei een man in het voorbijgaan, een ogenschijnlijk vrij normale zeventiger. ‘Allemaal’

Ook in onze stad zien we de laatste tijd steeds meer drugsverslaafden op straat. In het parkje achter de kerk kregen een paar het hartstochtelijk met elkaar aan de stok. Ze probeerden elkaar te slaan met machteloos zwaaiende armen. Het ging met een hoop kabaal en geschreeuw gepaard.

‘Preventief afmaken’, zei een man in het voorbijgaan, een verder ogenschijnlijk vrij normale zeventiger. ‘Allemaal.’

Voor preventief afmaken was het een beetje te laat. Zoiets kan alleen in de periode voordat mensen verslaafd raken, als ze nog nooit van crack hebben gehoord – Pang!

Maar ik begreep wat hij bedoelde en zei: ‘Nou, nou, is dat niet een heel klein beetje overdreven?’

Hij draaide zich om. Vlak voordat hij verder liep, zei hij: ‘Het moet wel. Anders kom je er nooit vanaf!’

‘Het heeft geen zin!’ riep ik hem nog na. En, alsof het een argument tegen afmaken kon zijn: ‘Er komen toch steeds nieuwe bij!’