‘De mannen van Justice zeiden: je hebt ons hier niet nodig. Soulwax zei precies hetzelfde toen ik mijn demo’s liet horen’

De Belgische zangeres Angèle (Van Laeken, 30) is brutaler geworden. Compromislozer, ook. Voor haar net uitgekomen derde album Instinct ging ze koste wat kost af op dat instinct, met een donker elektronisch popalbum als resultaat. Het is niet alleen duidelijk geïnspireerd door electrohelden Justice en Soulwax, maar ook tot stand gekomen met hulp van de twee duo’s.

‘Ik denk dat ik in elk aspect van het proces iets radicaler ben geweest’, zegt Angèle vanuit Brussel. ‘Ik heb alles tot in het extreme doorgevoerd. Toen ik een slaapkamerpopachtig liedje wilde maken, nam ik het in mijn eentje in mijn slaapkamer op. Toen ik een elektronische track wilde maken, vroeg ik mijn favoriete elektronische artiest. Wat ik ook deed, ik was toegewijd.’

Belgische popkoningin

Het resultaat klinkt een wereld verwijderd van haar zonnige eerste twee albums Brol en Nonante-cinq. Met haar – half in het Engels, half in het Frans gezongen – debuutalbum werd ze groot in de Franstalige gebieden. De single Tout oublier met haar broertje rapper Roméo Elvis werd een enorme hit in België.

Een internationale doorbraak volgde vlak daarna, dankzij een samenwerking met Dua Lipa. Ze maakten samen Fever en ineens lag ook de internationale popwereld aan haar voeten. Met haar tweede album Nonante-cinq kon ze dan ook op tour door de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk, tot aan het Amerikaanse megafestival Coachella aan toe. Voor wie denkt dat Pommelien Thijs de Belgische popkoningin is: Angèle wordt zo’n zes keer meer beluisterd op Spotify.

Dat ze nu meer klinkt alsof ze in de regen wegloopt uit een club, in plaats van dat ze op een kleedje in een zonnig park naar de wolken ligt te kijken, is geen toeval. ‘Ik ben iets meer uitgegaan tijdens het maken van dit album, omdat ik meer tijd had’, zegt ze. ‘Ik was zorgelozer, want ik hoefde niet op tour en dus geen energie te sparen.’

Vier jaar geschreven

Ze nam even flink de tijd, na haar vorige album. Vier jaar om in alle rust te kunnen schrijven, experimenteren en vooral nieuwe mensen te ontmoeten. ‘Ik wilde dat elk liedje er natuurlijk uit zou komen, het proces niet forceren. Soms kost dat tijd.’

In die tijd ging Angèle ook naar Zweden, om samen met producers Luka Kloser en Elvira Anderfjärd muziek te schrijven, en later ook met Oscar Holter en Oscar Scheller. Dat was het tripje waard. ‘Het is zo leuk om samen aan liedjes te schrijven. Uiteindelijk heb ik maar een paar uur met ze geschreven, omdat het zo makkelijk en fijn ging.’

Een nieuwgevonden brutaliteit leverde droomsamenwerkingen op. ‘Ik ben al mijn hele leven fan van Justice, eigenlijk vanaf het moment dat ik zelf muziek kon waarderen’, zegt ze. ‘Het kwam niet eens in me op dat ik met mensen als zij zou kunnen samenwerken.’

Totdat ze naar een show van het Franse duo ging en hen achteraf ontmoette. ‘We hadden een lang gesprek over muziek produceren en ineens voelde het niet meer alsof ik tegenover Justice stond, maar gewoon tegenover twee muzikanten die net zoveel van muziek houden als ik.’

‘Nogal brutaal voor mijn doen’

Angèle hoorde zichzelf de twee uitnodigen in haar studio, om naar haar demo’s te komen luisteren. ‘Ik zei dat ik benieuwd was wat ze ervan zouden vinden. Dat is nogal brutaal voor mijn doen, ik vraag niet graag dingen van anderen.’

Ze kwamen naar de studio, luisterden Une seule vie en Dis-le, vonden het tof en gaven wat technische tips. ‘En toen gingen ze weer weg. Ze zeiden zo ongeveer: je hebt ons hier niet nodig. Soulwax zei precies hetzelfde, toen ik mijn demo’s liet horen: je hebt ons niet nodig.’

Op de liedjes had Angèle hun geluid al gevangen zonder hun hulp, redeneerden de duo’s. Later in het schrijfproces had Angèle haar idolen toch wel nodig. ‘Ik stuurde Trop naar Soulwax, want ik wist dat zij een noodzaak aan het liedje zouden kunnen toevoegen die het nog intenser zou maken.’

‘Het lukte me niet zelf om What You Want te kraken. Ik had het moeilijk met dat liedje, ik zat vast in de productie. Dus vroeg ik Justice om hulp. En een paar maanden later stuurden ze zomaar een eerste versie van wat het nu is. Ik kon het niet geloven.’

Succesvolle samenwerkingen

Niet alleen dit album, maar heel Angèles carrière is getekend door succesvolle samenwerkingen. En dat terwijl ze eigenlijk graag dingen alleen doet. ‘Ik heb twee albums zo goed als in mijn eentje gemaakt, maar voor dit album ontmoette ik allemaal geweldige andere muzikanten en producers. Het is zo interessant als een paar breinen zich tegelijkertijd over hetzelfde liedje buigen. Daar krijg je waanzinnige verrassingen van.’

‘Het is zo menselijk, wat er in de studio gebeurt. Je bent daar met mensen die je bewondert en je mag samen met hen iets maken wat die ochtend nog niet bestond.’

De eerste jaren van Angèles carrière onderging ze het lot van menig modern popster: heel veel succes in heel korte tijd. Grote hits, grote shows en heel veel aandacht, maar weinig tijd om stil te staan bij wat je allemaal overkomt.

‘De laatste jaren ging het maken een stuk soepeler, omdat ik beter begreep hoeveel geluk ik heb gehad. Toen ik jonger was, had ik niet zo goed door wat er allemaal gebeurde, ik moest een hoop nieuwe dingen tegelijkertijd verwerken. Maar nu ben ik gewend aan de nieuwe parameters van mijn leven en kan ik er voluit van genieten.’