Home   2026-10-22 19:56:51

←

Dit land verliest kleur en dreigt één grote, lawaaierige, giftige modderpoel te worden

Original article

‘Mensen zijn bang geworden voor kleur’, aldus Daan Alferink in Volkskrant Magazine. Of worden we daar doelbewust bang voor gemaakt? Vanwaar al dat beige en khaki?

Viel het u niet op, die presentatoren en politieke verslaggevers van WNL die er steeds meer uitzien als militairen met hun kleurloze pakken, jasjes en truitjes met borstzakken, glimmende knopen en hier en daar epauletten? De medailles ontbreken nog net.

Andere omroepen profiteren er ook van met programma’s als Strijders, Kamp van Koningsbrugge, Special Forces, Missie MAX en De Uitverkorenen. Maar nadenken bij programma’s als Zomergasten? Vooral ontmoedigen.

Gelukkig treurden we nog wel massaal om het gemis van leuke en kleurrijke mensen als Paulien Cornelisse. Dit land verliest kleur en dreigt één grote, lawaaierige, giftige modderpoel te worden.
Wiet Kapitz, Borculo

Miljardairs

Geweldig verhaal van Joost de Vries over boze miljardairs. De verheugende ontwikkeling die hij aan het eind schetst – ze worden niet meer bewonderd door de jeugd – is zeker een van de redenen voor die boosheid, maar niet de enige.

Extreme rijkdom isoleert mensen doordat ze iedereen gaan wantrouwen en hun empathische vermogens verliezen. Nog meer geld blijkt niet langer bevrediging te schenken en dat maakt hen rusteloos en ontevreden. Ze kunnen eigenlijk geen kant meer op.

We moeten ze helpen door hun vermogens af te romen tot een emotioneel draagbaar maximum.
Lisette Thooft, Rotterdam

Miljardairs (2)

Interessante analyse van de boze miljardairs en hun zelfvertrouwen dat een knauw heeft gekregen. De heren die menen aanbeden te moeten worden door het gepeupel zijn gefrustreerd, omdat het volk ziet dat ze keizers zonder kleren zijn.

Virginia Woolf zag een eeuw geleden, toen vrouwen kiesrecht hadden verworven, al waartoe zoiets kan leiden: het gevoel van macht en superioriteit wil je behouden en daar doe je alles aan, ook ten koste van anderen. En ik betrap mezelf op de gedachte: veel van deze heren zijn techmiljardairs – hoeveel van hun boosheid is doorgesijpeld in de trainingsdata voor AI?
Astrid van Leeuwen, Culemborg

Vrouwenquotum

Met interesse las ik over een quotum voor vrouwelijke studenten bij TU Delft. Hoewel ik het streven naar meer gelijkheid tussen mannen en vrouwen kan begrijpen, is een quotum inderdaad geen goede manier om het probleem op te lossen.

Generaties lang is er door vrouwen gestreden om serieus genomen te worden in de wetenschap. Daarom vind ik een quotum de verkeerde weg. Het zou echt jammer zijn als het succes van vrouwelijke wetenschappers later wordt toegeschreven aan een regeling in plaats van aan hun eigen inspanningen en talent. De ­finishlijn verplaatsen voor vrouwen zorgt niet voor een eerlijkere race.

Laat zien dat succes geen cadeau is van bovenaf, maar dat het juist komt door kwaliteiten en hard werken voor het resultaat. Gelijke kansen beginnen met gelijke behandeling.
Sara Bouwers (18 jaar), Gouda

Steun

Vreemd: de SGP is fel tegen abortus en helemaal tegen het aborteren van een foetus bij 24 weken, omdat deze op de grens van levensvatbaarheid verkeert. In Gaza worden jonge kinderen, baby’s en hoogzwangere vrouwen gedood door het Israëlische leger. Toch spreekt deze partij onverminderd zijn steun uit aan dit moordende regime.

Over hypocrisie gesproken.
Connie Kaspers, Groningen

Eigen maatstaf

Bertie van der Linden vindt dat aan de nieuwe woordvoerder van Donald Trump niet gevraagd mag worden hoe zij werk en kinderen combineert.

We kunnen die hele conservatieve, nare club echter niet genoeg op deze manier bevragen. Vraag continu naar hun eigen gedrag, meet met hun eigen maatstaf en laat ze voelen dat vrouwenrechten, homorechten en degenen die beschermd moeten worden volop bescherming en vrijheid verdienen.
Ellis Elzenga, Groningen