PEC Zwolle dankt wederopstanding in IJsselderby (4-1) aan Thijs Oosting, die daarmee zijn vader een loer draait

Nee, extra gemotiveerd is Thijs Oosting niet als hij tegen zijn vader speelt, bezweert hij. Toch zat de middenvelder van PEC Zwolle zijn vader en Go Ahead Eagles-trainer Joseph Oosting zondag wederom dwars, dit keer in de beladen IJsselderby.

Met twee fraaie doelpunten leidde Oosting PEC na rust voorbij de eeuwige aartsrivaal uit Deventer (4-1) en bezorgde zijn vader een pijnlijke middag. Terwijl Thijs met zijn dochter op de arm voor het uitgelaten publiek aan een ereronde begon, verdween vader Joseph met gebogen hoofd in de catacomben.

Voor de 26-jarige Oosting was het al de derde keer in zijn carrière dat hij een wedstrijd tegen zijn vader besliste. Hij deed het in 2022 als speler van Willem II (twee doelpunten) tegen RKC. En vorig seizoen maakte hij voor PEC het winnende doelpunt tegen FC Twente, waar zijn pa een paar weken later werd ontslagen.

Onderonsjes

‘Ja, het is wel veel’, zegt Oosting als hem voor de voeten wordt geworpen dat hij vijf van zijn vijftien doelpunten in de eredivisie tegen zijn vader heeft gemaakt. Maar nee, van een feller brandend vuurtje van binnen om de familie-onderonsjes in zijn voordeel te beslechten, is absoluut geen sprake.

Oosting was vooral blij dat PEC een uiterst onrustige week met een goed gevoel kon afsluiten. PEC besloot als eerste club in de eredivisie dit seizoen de trainer op straat te zetten. Na kansloze nederlagen tegen Feyenoord (7-0) en FC Groningen (3-0) bleek het verlies tegen Cambuur (1-0) fataal voor clubman Henry van der Vegt.

‘Het was gek om in een van de belangrijkste weken van het seizoen ineens zonder trainer te zitten’, refereert Oosting aan het belang dat in Overijssel wordt gehecht aan de slag om de IJssel, zoals de derby tegen Go Ahead ook wel wordt genoemd. ‘Een dag na Cambuur voelde ik ’s ochtends op de club al dat er iets stond te gebeuren.’

Wat volgde waren een paar hectische dagen, waarin de club zonder succes René Hake polste voor de trainersvacature. Uiteindelijk besloot PEC dat de assistenten Dennis van der Ree en Maikel van der Werff de club voor het eerst sinds 2017 dan maar aan een zege in de IJsselderby moesten helpen.

Bewust met rust gelaten

Dat was niet het enige gekke voor Oosting. Waar hij normaal dagelijks appt en belt met zijn vader over van alles en nog wat, lieten de twee elkaar in aanloop naar de wedstrijd bewust met rust. Ze wilden elkaar voor het beladen duel vooral niet in een ingewikkelde positie brengen.

Om er zeker van te zijn dat de PEC-supporters wakker zouden zijn op het vroege aanvangstijdstip (12.15 uur) had de club besloten om het stadion voor de gelegenheid om te toveren in een heuse openluchtdiscotheek. Voor de aftrap schalde minutenlang keiharde hardcore door de krakende speakers.

Gesteund door het fanatiek meelevende publiek was PEC de hele wedstrijd de betere ploeg. Toch kwam Go Ahead na twintig minuten bij de eerste serieuze aanval tegen de verhouding via Stefán Sigurdarson op voorsprong. Maar na rust draaide een energiek PEC, dat in de eerste acht wedstrijden pas zes keer had gescoord, de wedstrijd door vier fraaie treffers helemaal om.

Oosting maakte de 2-1 en 3-1 en schonk PEC zo de eerste thuiszege van het seizoen. Zijn zwabberschot van buiten het strafschopgebied verdween hoog in het doel en niet veel later rondde de middenvelder een mooie aanval overtuigend af, zag ook zijn vader staand langs de zijlijn.

Dikke knuffel

Ruim een half uur na het laatste fluitsignaal treffen de twee elkaar pas voor het eerst op de dag. In de mixed zone, waar de interviews plaatsvinden, geeft Joseph zijn zoon in het voorbijgaan zonder iets te zeggen een dikke knuffel en kus op zijn voorhoofd.

Maar voor trotse vadergevoelens is het dan nog te vroeg, blijkt niet veel later. ‘Ik kan hier helemaal niks mee’, zegt de trainer van Go Ahead, die zichtbaar baalt van het zwakke optreden van zijn ploeg. ‘Ik ben echt zo pissed.’

In de kleedkamer van PEC is dan al de grap gemaakt dat ze met Thijs Oosting in de gelederen elke week wel willen spelen tegen de club waar zijn vader Joseph trainer is. De hoofdrolspeler zelf houdt zich op de vlakte: ‘Na een gekke week wilden we de derby heel graag winnen. Dat het toevallig tegen mijn vader is, dat is dan eenmaal zo.’