Takecarebnb: 'Steeds meer Nederlanders nemen asielzoeker in huis'
Takecarebnb stelt dit jaar een duidelijke stijging in het aantal Nederlanders dat een statushouder in huis neemt via de logeerregeling te zien. De organisatie meldt tot nu toe 444 matches tussen gastgezinnen en vluchtelingen met een verblijfsvergunning, een toename van 18 procent ten opzichte van vorig jaar. De tijdelijke opvang in huis moet de druk verlichten op volle asielzoekerscentra, waar onlangs in Ter Apel nog mensen buiten moesten slapen door een gebrek aan plekken.
De logeerregeling is bedoeld voor statushouders die officieel in Nederland mogen blijven, maar nog wachten op een eigen woning. Zij verblijven normaal gesproken drie maanden bij een gastgezin, met de mogelijkheid om die periode te verlengen of eerder te stoppen. Gemeenten en woningcorporaties proberen tegelijk meer permanente woonruimte te creëren, bijvoorbeeld door leegstaande kantoren te verbouwen, flexwoningen te plaatsen of woningen te laten delen, maar het tekort aan plekken blijft groot.
Takecarebnb koppelt gastgezinnen en statushouders via zogeheten matchmakers. Vooraf is er een intakegesprek waarin wensen en verwachtingen worden besproken. Toch verloopt niet elk traject goed: vorig jaar werd in elf gevallen het verblijf voortijdig beëindigd, vaak door een gebrek aan klik of veranderingen in de thuissituatie. "Iedereen die zich aanmeldt, zorgt ervoor dat er meer plek komt in het azc", zegt woordvoerder Jet Krantz, die aangeeft dat veel mensen de regeling nog helemaal niet kennen.
Sinds mei loopt er een pilot waarbij gastgezinnen een maandelijkse vergoeding tussen de 150 en 220 euro krijgen om kosten te dekken. Voorheen kregen zij niets. Volgens Takecarebnb valt de groei van het aantal matches deels samen met de start van die proef. "We merken een stijging sinds mei", zegt Krantz, die benadrukt dat de logeerregeling het opvangprobleem niet oplost, maar wel een deel van de druk kan wegnemen.
In Deventer deelt Laura Faber haar huis met haar twee kinderen en twee statushouders, de Syrische Barshank en Darren uit Trinidad en Tobago. Ze meldde zich aan nadat ze de situatie in Ter Apel met eigen ogen had gezien. "Ik zag hoe moeilijk de situatie daar was. Het was tijd om iets voor een ander te doen", vertelt ze. Hoewel ze klein woont en privacy inlevert, weegt ze dat af tegen de omstandigheden in een azc, waar mensen soms met z’n zessen op één kamer slapen.
Laura helpt haar gasten met praktische zaken bij de gemeente en het COA, maar wil dat de verhoudingen in huis gelijkwaardig blijven. Barshank en Darren koken doordeweeks, helpen met schoonmaken en er wordt geleefd "als een gezin", zegt ze, al zijn er af en toe discussies. In Drenthe vangt Lisette Oostra vluchtelingen op in een omgebouwde schuur in haar tuin; daar woont nu Nour uit Syrië. Lisette zag een eerdere gast van een depressieve jongeman uitgroeien tot iemand met zijn eerste baan in de zorg. "Je hoort weleens dat het gelukzoekers zijn, maar ze zijn gedwongen om hun land te verlaten. Daar zit altijd een heel verhaal achter", zegt ze.
AI Impressie (Gemini AI / FOK.nl)