Cornald Maas gaat Eurovisie Songfestival definitief niet van commentaar voorzien

'Mister Eurovision', wordt hij ook wel genoemd. Sinds 2004 (met een onderbreking van 2011 tot en met 2013) voorzag hij het Eurovisie Songfestival van commentaar. Al jaren is hij betrokken bij de selectie van de artiest die namens Nederland wordt afgevaardigd. Maar hij weet het nu zeker: daar is door de afwezigheid van AVROTROS een einde aan gekomen.

"Als het aan mij had gelegen, had ik het graag nog een keer gedaan", vertelt Maas aan NU.nl. "Zodat ik had kunnen zeggen: mooi trackrecord gehad, al die jaren met plezier gedaan, en nu klaar. Maar de NOS maakt een andere afweging. Ik moet zeggen: ik heb wel echt een goed en plezierig gesprek gehad met de NOS. Maar zij zijn natuurlijk vrij om te doen en laten wat ze willen."

"Eigenlijk snap ik het ook wel. Ik ben nou eenmaal een gezichtsbepalende presentator voor AVROTROS. Op het moment dat AVROTROS zich terugtrekt op principiële gronden, begrijp ik wel dat de NOS, die een neutrale, objectieve organisatie wil zijn, ook in de verslaggeving denkt: daar moet dan niet Cornald Maas zitten."

Het is jammer, zegt Maas. Maar er zit een andere kant aan. "Ik merk dat het me ook een beetje ontlast. Het Songfestival was nou niet bepaald onomstreden de afgelopen jaren. Eigenlijk was het laatste glorieuze jaar dat van de winst van Duncan Laurence, zou je kunnen zeggen."

De editie van 2025, met Claude, heeft Maas als mooi ervaren. "Maar de discussie rond Israël bleef spelen en is daarna in ons gezicht ontploft. Het geopolitieke is er altijd geweest, maar het is de afgelopen jaren veel meer geworden. Daar moest ik nog aan denken toen ik met Ruth Jacott voor Volle Zalen terugging naar het Ierse Millstreet, waar zij in 1993 stond en ik voor het eerst verslag deed van het Songfestival."

"De onbevangenheid en zorgeloosheid van toen staan in geen enkele verhouding tot wat het festival nu is. Ik moet zeggen: het is mijn plezier en passie voor het festival, voor het geven van commentaar en zelfs ook voor het selectieproces, wel een beetje in de weg gaan zitten. Ik ben nou eenmaal degene die daar het meest mee geassocieerd wordt, dus ik word er altijd op aangesproken. Als het niet goed gaat, word je er zelfs verantwoordelijk voor gemaakt, ook al ben je dat niet voor alle zaken. Dus ik merk ook wel dat het fijn is. Alsof een grote ballon langzaam leeggelopen is."

Maas is ook niet als adviseur betrokken bij dit Songfestival. "Ik speel helemaal geen rol. Ik weet niet of er een selectiecommissie komt. Op dit moment zijn het allemaal dagkoersen. De NPO heeft in elk geval geen beroep op mij gedaan." Maas weet niet hoe het traject van de NPO er nu uitziet en wie erbij betrokken zijn. "Ik weet wel dat de meeste omroepen niet bereid zijn hun medewerkers, hun deskundigen, uit te lenen aan een selectiecommissie of iets wat daarop lijkt."

Maas denkt dat de NPO het nog lastig krijgt met de keuze voor een artiest. "Er zijn artiesten geweest die sinds de hele discussie rond Israël - dus de afgelopen twee, drie jaar - wel een song hadden ingestuurd, of dat wilden, maar ook een kanttekening maakten: 'We doen dit ervan uitgaande dat Israël uitgesloten wordt. Als dat niet gebeurt en we toch worden gekozen, doen we het niet. Ik weet echt niet wat ze nu aan het uitvogelen zijn, met wie ze nu in gesprek zijn, maar het wordt lastig. Als ik artiest was, zou ik ook denken: ik wacht even."

De presentator kreeg de afgelopen tijd niet alleen te horen dat er voor hem een einde komt aan het Songfestival; ook zijn geliefde Opium op Oerol stopt. "Ik werd gebeld door de directie: 'Cornald, het is heel naar en vervelend, maar het wordt wegbezuinigd.' Ik reageerde toen nog laconiek: 'Ik heb het Songfestival, Volle Zalen en al mijn andere werk'. Ook voor Oerol geldt: ik heb het achttien jaar gedaan, wat ongekend lang is. En dat is heel mooi. Maar dingen houden ook op. Maar toen viel het Songfestival ook weg. Zo werd het wel een beetje veel."

Maas heeft nog wel zijn handen vol aan Volle Zalen, en zijn agenda is gevuld met onder andere het juryvoorzitterschap van de Annie M.G. Schmidtprijs en de botenparade met Pride, als bestuurslid van de VandenEnde Foundation en Café DeLaMar, een maandelijkse culturele talkshow in DeLaMar. Daarnaast hoopt hij op een doorstart van Oerol. "Cultuur is echt een essentiële taak voor de publieke omroep. Het heeft geen enkele zin om programma's te maken voor een publiek dat niet bestaat. Dus als je programma's over cultuur maakt, moet je proberen die toegankelijk te maken. Maar je moet wel de mensen aanspreken die in principe geïnteresseerd zijn in cultuur."

De presentator is voorvechter van cultuur op televisie, maar draait ook zijn hand niet om voor het jurylidmaatschap van de carnavalsoptocht in Bergen op Zoom. "Ik kan het nooit zo goed uitleggen. Of het nou gaat om een voorstelling van Theater Oostpool, cabaret, carnaval of het Songfestival: voor mij zijn ze aan elkaar verwant. Het zijn allemaal dingen waar ik in geloof en dingen die ik graag een podium verschaf."

"Ik vind een bouwclub die driekwart jaar in een kleine gemeente in Brabant met hart en ziel aan een carnavalswagen werkt van dezelfde orde van grootte als een regisseur van een kleine productie voor een experimenteel theater, als je begrijpt wat ik bedoel. Het is cultuur, met passie gemaakt, en daar wil ik gewoon heel graag heel veel tijd aan besteden."