‘Ik vind het heel gezellig dat je ‘tok tok tok’ hoort wanneer je thuiskomt’

Rein: „We hebben elkaar ontmoet bij een opname van Spuiten en Slikken. Mijn beste vriend werkte daar toen als regisseur en nam me geregeld mee naar opnames. Sanne was daar omdat ze aan een documentaire meewerkte. Na afloop gingen we met z’n drieën in Utrecht iets drinken. Het werd, zeg maar, een lange en uitbundige avond, waarna Sanne en ik mijn vriend samen naar huis brachten. De volgende dag belde ik om haar te vragen hoe het met haar ging … en natuurlijk ook omdat ik haar graag weer wilde spreken.”

Sanne: „We gingen daten en na drie weken sprong ook de vonk bij mij over. Ik woonde in Utrecht en liet hem de stad zien, Rein liet me Rotterdam zien. Al kreeg ik daar wel elke keer zijn huisgenoten bij, haha. Uiteindelijk zijn we gaan samenwonen in een nieuwbouwwoning in Utrecht, ik was daar vanuit Apeldoorn naartoe verhuisd omdat dat voor mijn bedrijf een goede locatie was voor mijn doelgroep.”

Rein: „Ik hou van Rotterdam, maar vond het niet moeilijk om weg te gaan. Die zomer veranderde er al zoveel: ik studeerde af, ging werken en we gingen samenwonen, waar ik heel veel zin in had. Toen kon een nieuwe stad er ook nog wel bij. Ik kon al snel aan de slag in Nieuwegein en vanuit Utrecht op de fiets naar mijn werk.”

Sanne: „Ik ben nu al zeventien jaar zzp’er. Ik begon met een bakfiets en schminkkoffer en ging kinderen thuis schminken. In een restaurant had ik een kinderkookcafé opgezet voor kinderfeestjes daar. Uiteindelijk groeide het uit naar grotere bedrijfsfeesten, vooral familiedagen dan, waar ik dan de kinderactiviteiten voor mijn rekening nam. Dan had ik bijvoorbeeld een kinderbuffet, een limonadebar en wat een klant verder vroeg. We bouwen alles zelf. Dat waren wel grotere budgetten dan kinderfeestjes. In 2019 kregen we ons eerste kindje, Marilou.”

Rein: „Ik ben bijna tien jaar geleden bij HelloFresh begonnen in de logistieke planning voor de Benelux. Inmiddels richt ik me op Europa en werk ik aan de inrichting en verbetering van het logistieke netwerk. Daarvoor ben ik af en toe een paar dagen in Berlijn, waar het hoofdkantoor zit, om met collega’s samen te werken. Ik heb daar inmiddels zelfs een vast ontbijttentje waar ze me kennen.”

Sanne: „Tijdens corona vielen al mijn werkzaamheden ineens stil. Toen ben ik me op catering gaan richten. Er zaten honderd appartementen boven ons, waaraan ik driegangenmenu’s ging aanbieden. Soms stond ik dan zestig pokébowls in onze keuken te maken. Het gaf mensen ook een praatje tijdens de lockdown. Na corona heb ik dat erin gehouden en inmiddels werk ik op doordeweekse dagen, als er geen evenementen of catering zijn, als behangster. Ik hou van kleur en prints en plak alleen kwaliteitsbehang. Voor saaie meters moet je iemand anders hebben.”

Rein: „Voor mij was het eerder andersom: in coronatijd gingen veel meer mensen maaltijdboxen bestellen, dus ik kreeg er juist werk bij.”

Geen muur of plafond wit gelaten

Sanne: „We wilden een huis kopen, maar in Utrecht matchten onze wensen en ons budget niet echt. Na even zoeken vonden we deze voormalige pastorie in een dorp bij Zaltbommel [Rein en Sanne laten de naam ervan graag onvermeld] die we samen met Reins zus hebben gekocht. Het pand was nog van de Rooms-Katholieke Kerk, dat was wel even ingewikkeld met de eigendomspapieren, haha. Alles moest worden verbouwd, alleen de buitenmuren en het dak zijn blijven staan.”

Rein: „Het was veel werk: de pastorie was niet bedoeld om in te wonen, er zat enkel glas in, geen isolatie en boven was de indeling onlogisch, dus moesten alle muren verplaatst worden. We hebben er ook een trap naar boven in gebouwd, en de doorgangen tussen voor- en achterhuis dichtgemaakt om er twee woningen van te maken. We dachten er eerst over het te laten doen, maar we zijn best handig. Bovendien zagen we hiernaast, waar ze eerder begonnen waren, dat het geen rocket science is: je breekt even een muur uit, je trekt even een leiding door – dat kunnen wij.”

Sanne: „Je kon de woning helemaal naar je eigen wensen inrichten. Zo van: zullen we hier een slaapkamer doen? En daar een thuiswerkkantoor? Met kleur hebben we ons ook niet ingehouden: we hebben geen muur of plafond wit gelaten, elke kamer heeft zijn eigen kleur. In het koetshuis hiernaast zou ik in de toekomst graag een B&B willen maken.”

Rein en Sanne veranderen de keuken van hun verbouwde pastorie soms spontaan in een discotheek, om er met Fee en Marilou te kunnen dansen.

Foto’s Mona van den Berg

Rein: „We zijn er een jaar en twee maanden mee bezig geweest. Onze vrienden hadden er begrip voor, maar na een tijdje kwam toch wel de vraag: kom je nog een keer langs? Jij was zwanger van Fee en stond inmiddels op knappen. Twee weken voor de bevalling zijn we erin getrokken. Er is nog een foto dat je met een enorme buik aan het behangen bent.”

Sanne: „Als je wil weten wat het grote voordeel van dit is ten opzichte van de Randstad: je kunt hier grote tuinfeesten geven, er kan een dj draaien en iedereen kan blijven slapen. Dat zouden we eigenlijk weer eens moeten doen.”

Boven werk je

Rein: „We zetten geen wekker. De ene keer zijn we om half zeven wakker, de andere keer om half acht. Dat kan, want de basisschool zit hier vlakbij. Ik sjok daarna meestal naar mijn thuiswerkplek boven. We hebben de afspraak: boven werk je, beneden ben je niet meer met werk bezig. Voor mij is het weekend echt vrij, maar dat is bij jou soms andersom.”

Sanne: „Door die evenementen, ja. Ik denk daar wel over na, dat ik een beetje af wil zijn van het weekendwerk. Het is zonde van de tijd dat de kinderen en de mensen om ons heen vrij zijn. Het is het dan niet meer waard om dan te werken.”

Rein: „Dat vind ik mooi aan jou, dat je altijd kijkt naar hoe je kunt meebewegen met wat zich voordoet. Ik ging altijd zo min mogelijk naar het kantoor in Amsterdam, maar deze winter zei Sanne tegen me: je bent te veel thuis.”

Sanne: „Het was ook verwarrend voor de kindjes, want die willen de hele tijd naar papa toe en dat kan dan niet.”

Rein: „Het was niet om mij weg te pesten. Als ik er nu op terugkijk, is het fijn geweest dat ik weer collega’s zie en meer onder de mensen ben. Ik werd een beetje een Rapunzel en kwam te weinig buiten, dat is ook niet goed voor een mens. Té veel vrijheid is niet goed, er moest iets van structuur komen.”

Sanne: „Dat hebben we ook met de zorg voor de kindjes. We hebben een schema voor wie welke dag naar ze omkijkt, maar zijn ook flexibel als het anders loopt. Ik ben de hele dag actief, dus ik vind het fijn om ’s avonds op de bank neer te ploffen en dan nog wat te kijken, lezen of scrollen.”

Rein: „Sanne kookt meestal, dus ik ruim dan de keuken op en ga soms nog een uurtje werken als de kinderen naar bed zijn. Dan kan ik me echt concentreren. Ik zit juist de hele dag stil achter een scherm, dus ik vind het lekker om erna nog even in de schuur te klussen. Er liggen altijd genoeg projectjes en reparaties!”

Sanne: „We aten al vegetarisch, maar proberen nu steeds vaker volledig veganistisch te eten. Dat komt vooral van Rein, die vanwege de dieren en het klimaat zo min mogelijk dierlijke producten wil eten. We eten wel eieren van onze drie kippen, dat vind ik zonde anders.”

Rein: „Kippen zijn echt ontzettend gezellige huisdieren. Er gebeurt altijd wel wat in de tuin.”

Sanne: „Ze zitten dan ook lekker te kakelen. Ze komen ook naar je toe om te knuffelen, echt leuk.”

Rein: „Een ander huisdier kost veel meer moeite. Ik vind het heel gezellig dat je ‘tok tok tok’ hoort wanneer je thuiskomt.”

Sanne: „Ook de kinderen zijn dol op ze en zoeken ze tijdens het spelen altijd op. Als we in de tuin eten, komen ze af en toe ook op tafel. Dan maken we ook voor hen een bordje.”

Kies NRC als voorkeursbron