Paul de Leeuw is stijve vader in de nieuwe musical ‘We zijn toch familie’

Het kerstdiner is zo’n klassieke situatie waarin de verhoudingen in een gezin onder hoogspanning komen te staan. Het diner duurt lang, de wijn tikt aan en op een gegeven moment zijn de irritaties niet meer te bedwingen. Maar er blijkt een situatie nog veel stressvoller dan winterse feestdagen: een weekendje met het hele gezin in een huisje op de Veluwe. In de nieuwe musical We zijn toch familie geeft de familie Polman zich over aan dit sociale experiment. De nieuwe vriend van moeder gaat gezellig mee en ook vader haakt aan, terwijl hij na de scheiding uit beeld verdween. Het is een situatie die alle ingrediënten heeft voor een heel ongemakkelijk gezinsuitje.

We zijn toch familie is de opvolger van het succesvolle Ver van je bed uit 2024, waarin hetzelfde gezin bij elkaar kwam voor een huwelijksjubileum. Schrijver Maarten Hopman verwerkte de worstelingen van de moderne mens (noem: de klimaatverandering, ‘swipen’ op dating apps en de moeilijke huizenmarkt) tot een humoristische voorstelling. Een ‘cabaretmusical’ labelde de producent het. Het concept voor We zijn toch familie is hetzelfde: opnieuw volgen we het gezin Polman; dezelfde acteurs spelen moeder, vriendlief en de twee kinderen, maar er is één opvallende toevoeging aan de cast: Paul de Leeuw speelt de nogal stijve ex-man.

Voor schrijver Hopman en componist Ezra van Nassauw was Ver van je bed hun musicaldebuut, dat destijds acht nominaties voor awards kreeg, maar er (onterecht) niet één verzilverde. De musical had vaart en goede nummers, en was vooral ontzettend grappig. Kortom: de lat ligt hoog voor We zijn toch familie.

https://www.youtube.com/embed/Z4I0kb9Ef0Q

Sluimerende geheimen

Dochter Hannah heeft het gezin dit keer bij elkaar gebracht. Zij wil graag vertellen dat ze zwanger is, maar dat lukt niet door de onderlinge spanningen en sluimerende geheimen. Zo gaat het huwelijk van haar broer (een naturel spelende Martijn Kardol) niet helemaal lekker en wil moeders nieuwe vriend Jan-Dirk (lekker zweverig door Bart van Veldhoven) de hele tijd met iedereen de sauna in. Het verhaal wordt zorgvuldig opgebouwd, maar er zijn wel veel zijweggetjes en nogal saaie sjoelscènes.

Over de gehele linie wordt er fijn geacteerd. Annick Boer speelt de moeder met een mix van naïviteit en verbetenheid. Ze blijft de eindeloze reeks telefoontjes van haar dementerende moeder opnemen, flirt lekker met Jan-Dirk en kibbelt met haar ex. Renée de Gruijl probeert, als Hannah, tegen de klippen op positief te blijven, lijmt en jubelt, maar je ziet haar ook twijfelend naar haar aankomend moederschap kijken. Paul de Leeuw speelt de vader netjes en heeft een prima muzikale solo, maar hij acteert nogal bruusk op de lach en vindt niet echt aansluiting bij de subtielere speelstijl van zijn medeacteurs. Daardoor verlopen scènes, in regie van Owen Schumacher, soms wat rommelig.

Schmidt en Bannink

Componist Ezra Van Nassauw heeft een goede soundtrack gefabriceerd, die verrassend en afwisselend is. Zo is er een lollig lied over een ‘löyly’ (de sauna die naast het vakantiehuisje staat), maar ook muziek met diepgang en prachtige harmonieën. De beste nummers doen denken aan die van Annie M.G. Schmidt en Harry Bannink: luchtig en catchy, maar met zeggingskracht en smaakvolle melodieën.

Tussen de gebbetjes, sjoel- en saunascènes door probeert schrijver Hopman ondertussen iets te zeggen over ouder worden en de opvolging van generaties. In een mooi nummer zingt Boer over haar vergeetachtige moeder en met hoeveel liefde zij haar opnieuw en opnieuw vertelt welke dag het is, maar zij vraagt zich ook af wie háár zal vergezellen in de laatste fase van haar leven. Het is een vraag die haar dochter later echoot, één hand op haar buik.

Minder dan Ver van je bed vindt deze voorstelling een strakke lijn; het verhaal schommelt van actualiteit naar herkenbaar familieleed. We zijn toch familie borduurt nadrukkelijk voort op de voorstelling van twee jaar geleden, maar voelt daardoor wat geforceerd. Toch zal ook de volgende creatie van het duo Hopman en Van Nassauw weer iets zijn om naar uit te kijken.

https://www.youtube.com/embed/be53vDt__ks Kies NRC als voorkeursbron