Van de buurtkroeg in Dublin naar het zevensterrenhotel in Dubai: zo groeide Daniel Kinahan uit tot het Ierse gezicht van de mondiale cocaïnemaffia

Het glazen voorportaal van zaal 11 van het moderne gerechtsgebouw in Dublin is leeg. Normaal wachten hier de verdachten voordat ze de zaal van het Special Criminal Court binnen worden geroepen. Toch klinkt de stem van verdachte Daniel Kinahan op maandagmiddag 5 oktober 2026 luid en duidelijk door de afgeladen zaal. „Yes, I am”, zegt hij als de voorzitter vraagt of hij Daniel Kinahan is. „I can hear you.”

‘Danny’ of ‘Mate’, zoals zijn vrienden hem noemen, woont de zitting bij via een beeldverbinding vanuit de gevangenis in Portlaoise. Kinahan heeft een dikke hoornen bril op en een zware baard. Hij wordt kaler en oogt wat vermoeid, zeggen journalisten die hem vaker gezien hebben.

Een van hen is Nicola Tallant. Zij volgt de Kinahans al jaren en doet verslag in haar populaire, dagelijkse podcast Crime World. Van haar hand verschijnt in november een nieuw boek over de Kinahans. Tallant wordt binnen en buiten de rechtbank aangesproken over de zaak. Sommige Dubliners willen met haar op de foto, anderen vragen wat ze verwacht van de zitting. „Hij gaat zijn onschuld bepleiten”, antwoordt Tallant.

De media-aandacht voor Daniel Kinahan doet denken aan de strafzaak tegen Willem Holleeder in Nederland. Ieder detail over de Ierse misdaadfamilie wordt uit de doeken gedaan – in boeken en kranten, op televisie en in misdaadpodcasts. De show van Tallant heeft ruim 100.000 volgers op YouTube. Ieren willen alles weten over de Kinahans, zegt ze. „Een zekere zucht naar sensatie is ons niet vreemd.”

Amsterdamse connecties

Daniel Joseph Kinahan (25 juni 1977) is de oudste zoon van vader Christy en moeder Jean, die vlak voor zijn geboorte trouwden op jonge leeftijd. Drie jaar later krijgen ze een tweede zoon, Christoffer junior. Vader Christy belandde in de tussentijd in de cel voor autodiefstal. Niet lang daarna kiest hij voor een leven in de zware misdaad en laat hij zijn vrouw en jonge kinderen achter.

Christy Kinahan wordt veroordeeld voor fraude en stapt midden jaren tachtig in de heroïnehandel, beschrijven misdaadjournalisten Stephen Breen en Owen Conlon in hun boek The Cartel, een standaardwerk over de Kinahans. In die wereld is Christy een atypische figuur die zich voordoet als een zakenman en altijd goed gekleed gaat. Daarom wordt hij de Dapper Don genoemd, de modieuze gangster.

Als hij in 1993 opnieuw veroordeeld dreigt te worden voor fraude, duikt Christy Kinahan onder in Amsterdam. Dat staat in die tijd bekend als het Wall Street van de drugshandel. Hij doet er criminele contacten op die later een rol spelen in het criminele leven van zijn zoon Daniel. Een van hen is Mink Kok, die in de jaren negentig tot de top van de Nederlandse onderwereld wordt gerekend.

In Amsterdam merkt Christy dat de drugshandel aan het veranderen is. Heroïne is uit, feestdrugs als cocaïne en xtc zijn in opkomst. Daar ziet hij brood in. Hij wordt in 1994 in Nederland veroordeeld voor de smokkel van xtc naar Ierland. De straf doet zijn carrière geen kwaad. Mede dankzij nieuwe contacten in de bajes groeit Christy uit tot de grootste Ierse drugssmokkelaar ooit.

In 1997 belandt hij opnieuw in een Ierse cel. Christy brengt ruim vier jaar door in de gevangenis van Portlaoise. De bewaarders noemen hem de professor, omdat hij verschillende studies doet. Vanwege zijn goede gedrag krijgt hij een computer, zogenaamd om te studeren.

Wat niemand in de gaten heeft, is dat hij vanuit de gevangenis verder bouwt aan zijn drugsimperium. Christy weet zijn computer met een in zijn cel verborgen mobiele telefoon aan te sluiten op het internet. Zo kan hij communiceren met een Ierse handlanger die zijn zaken waarneemt in Amsterdam. Daarmee leggen ze de basis voor het Kinahan-kartel.

‘Arrogant, roekeloos en impulsief’

Zoon Daniel, amper twintig, heeft zich intussen aangesloten bij de organisatie van zijn vader, die de band met zijn kinderen heeft hersteld. Daniel doet zich net als pa voor als zakenman en opent in Dublin een winkel in tweedehands meubelen. Het echte geld verdient hij met drugshandel.

Op straat heeft Daniel Kinahan dan al een reputatie. The Dean Swift, de buurtkroeg waar hij en zijn handlangers vaak komen, moet de deuren sluiten omdat andere gasten de zaak mijden, bang als ze zijn voor Daniel. Hij komt een paar keer in beeld bij de politie, maar dat leidt niet tot veroordelingen van betekenis. Rechercheurs omschrijven hem als „arrogant, roekeloos en impulsief”, aldus het boek The Cartel. „Familie is voor de Kinahans belangrijk, maar ze hebben nul familiewaarden.”

Als Christy vrijkomt, blijft Daniel voor hem werken. Christy verblijft vaak in België en Nederland, waar hij opnieuw trouwt. Rond 2006 verhuizen de Kinahans naar de Zuid-Spaanse stad Marbella, dat zich ontwikkelt tot het Europese centrum voor de cocaïnehandel.     

Daar verzamelen zich vrijwel alle drugssmokkelaars die eerder actief waren in Amsterdam, vertelt Mink Kok. „In Marbella en omgeving had je geen telefoon nodig om een afspraak te maken. Je kwam daar iedereen tegen in de lokale horeca.” Ook Christy en Daniel Kinahan loopt hij daar tegen het lijf. „Ik ken hem als een aardige kerel, een typische Ier.”

Dat uit zich volgens Kok vooral in de gym. Ieren boksen graag en dat luidruchtige geknok leidt zo vaak tot ergernis van andere bezoekers van de sportschool dat Daniel zijn eigen gym opricht, samen met de Ierse bokser Matthew Macklin. In 2012 opent Macklin Gym Marbella, kortweg MGM. Dat wordt een hotspot voor Ierse boksers en het middelpunt van zijn legale activiteiten.

Vanwege een dispuut over de naam MGM gaat het bedrijf in 2017 verder als MTK Global. Niet lang daarna sluit Kinahan in de VS een contract met sportzender ESPN. Zo wordt Kinahan, naast de baas van een drugskartel, organisator van bokswedstrijden. Dat blijkt een cruciale stap voor zijn carrière in zowel boven- als onderwereld.

Lees ook

Justitie sluit deal met zeer invloedrijke drugssmokkelaar

Clash of the clans

Daniel Kinahan staat op 5 februari 2016 in de grote zaal van het Regency Hotel in Dublin te kijken naar de weging van de Ierse bokser Jamie Kavanagh en zijn Portugese tegenstander Antonio Bento, als drie zwaarbewapende mannen in politie-uniform binnenstormen. Het is iets na half vier ’s middags als de mannen met hun kalasjnikovs wild in het rond beginnen te schieten.

Kavanagh vlucht van het podium. De Ierse bokser is een van de sterren van het gala dat gepland staat voor een dag later: The clash of the clans. Hij wordt vertegenwoordigd door Daniel Kinahan, doelwit van al dit geweld.

Terwijl de mannen blijven schieten, wordt Kinahan door een lijfwacht via een nooduitgang de zaal uitgetrokken. Ze vluchten naar een plat dak van een aanpalend hotel en weten te ontsnappen.

Drie van Kinahans handlangers hebben minder geluk. Een van hen wordt dodelijk geraakt en twee anderen raken zwaargewond. De onderwereldvete die een paar jaar eerder uitbrak tussen de Kinahans en de Hutches, twee families met veel invloed in het criminele milieu, kost tussen 2015 en 2018 ten minste negentien mensen het leven.

Het huwelijk in Dubai

Voor de Ierse politie is de aanslag op Daniel een teken dat hij zijn vader is opgevolgd als de leider van het Kinahan-kartel. Hard bewijs voor zijn betrokkenheid bij grootschalige drugshandel heeft de politie dan niet. Kinahan blijkt contacten te onderhouden met Nederlandse criminele kopstukken. Zo arresteert de politie een handlanger van Ridouan Taghi in een woning in Dublin, die volgens de Ierse politie gebruikt werd door de Kinahans.

De Nederlandse politie krijgt in die tijd toegang tot afgeschermde berichten die worden verstuurd via telecomaanbieders van de onderwereld. Daaruit blijkt dat de Kinahans een machtige positie in Dubai hebben verworven. Als er plannen circuleren om een Marokkaans-Nederlandse rivaal in Dubai te vermoorden, spreekt Daniel Kinahan zijn veto uit.

En als Daniel erachter komt dat Nederlandse criminelen via corrupte politiecontacten proberen hun rivalen het land uit te laten zetten, belegt hij een speciaal beraad. Dat moet plaatsvinden in het voorjaar van 2017, rond de dag dat hij gaat trouwen met zijn Ierse partner, Caoimhe Robinson.

Ook de Amerikaanse Drug Enforcement Administration (DEA) stuurt een delegatie naar dat evenement. Als Kinahan en Robinson plaatsnemen op twee tronen in de balzaal van zevensterrenhotel Burj al Arab in Dubai, heeft een fotograaf van de DEA alle gasten die naar binnen gaan vastgelegd.

Onder hen een aantal bekende figuren uit de Nederlandse onderwereld: Ridouan Taghi, Rico de Chileen en Edin Gacanin. En Raffaele Imperiale, die in het spoor van zijn broer in de jaren negentig is afgereisd naar Amsterdam.

Lees ook

De Italiaan die in Amsterdam leerde dat de cocaïne meer oplevert dan mineraalwater

Op de Amerikaanse sanctielijst

De basis van dat netwerk is in de jaren negentig gelegd door Christy in Amsterdam. Tien jaar later komen leden van dat netwerk elkaar tegen in Marbella, om vervolgens te verkassen naar de Verenigde Arabische Emiraten.

De DEA is niet zomaar naar Dubai gekomen. De Amerikanen zijn geïnteresseerd in Kinahan vanwege de activiteiten van zijn bokspromotiebedrijf MTK Global dat grote plannen heeft in de Verenigde Staten. Ze vrezen dat het bedrijf betrokken is bij het witwassen van drugsgeld. De agenten van de DEA stellen vast dat Kinahan samenwerkt met deze vier drugssmokkelaars met Nederlandse wortels en noemen dat ‘het Superkartel’.

Vijf jaar later worden Daniel, Christy en Christoffer jr. Kinahan op de Amerikaanse sanctielijst gezet vanwege hun betrokkenheid bij „grootschalige cocaïnesmokkel” en „witwassen”. Zakendoen met de Kinahans wordt verboden en MTK Global gaat ten onder.

Hiermee voeren de Amerikanen ook de druk op Dubai op. Het emiraat is sinds 2010 een populaire plek voor drugscriminelen die er gemakkelijk bedrijven kunnen opzetten om hun criminele en financiële activiteiten te verhullen. Het duurt dan nog een tijd, maar in de zomer van dit jaar levert Dubai Daniel Kinahan uit aan Ierland. Daar wordt Daniel vervolgd voor het leiding geven aan een criminele organisatie.

‘Danny is een goede kerel’

Buiten zaal 11 staat op maandag 5 oktober 2026 een lange rij mensen die niet naar binnen mogen. Onder hen de Brit Marvin Herbert uit Liverpool. Hij mist zijn rechteroog, het gevolg van een schietpartij in Spanje. Hij dankt er zijn bijnaam aan: the one-eyed gangster.

Herbert heeft jarenlang voor Daniel Kinahan gewerkt in Spanje, vertelt hij voor de zitting aan misdaadverslaggever Nicola Tallant. Als zij na een paar minuten de rechtszaal uitloopt, schiet Herbert haar opnieuw aan. „Danny is een goede kerel, hij is onschuldig”, vertelt hij. „Ik heb alles aan hem te danken, en ik niet alleen.”

Herbert is teleurgesteld dat hij niet naar binnen mocht, maar hij krijgt een nieuwe kans. Omdat de advocaat van Kinahan niet aanwezig kon zijn vanwege een spoedzitting in Noord-Ierland, heeft de rechtbank de zaak een week uitgesteld.

Op maandag 12 oktober zit Kinahan wel in de rechtszaal, mét zijn advocaat. Ook Marvin Herbert is weer van de partij. En dan blijkt wat Tallant voorspelde: Kinahan gaat zich tot het uiterste verdedigen en wil dat zijn voorlopige hechtenis wordt geschorst. „Daniel Kinahan is een trotse Dubliner”, aldus Tallant. „Hij wil zijn verhaal vertellen aan de rechtbank en aan het Ierse volk.”