Feyenoord zit in een ‘<b>flow</b>‘, ziet de trainer, en wint tegen Como nu ook zijn eerste Europese wedstrijd: 3-2

Het is een bal waar niemand nog in gelooft. Net iets te hard, net iets te ver naar buiten. Als Como-verdediger Hrvoje Smolčić het ziet, stopt hij al met rennen, ook als even verderop Feyenoord-aanvoerder Luciano Valente er nog wel een sprintje aan waagt. Met een hoog gegeven been kan die, in de sprong, nog net controleren. Waarna hij er een tweede versnelling uit moet persen, om te voorkomen dat de bal alsnog over de achterlijn rolt.

In aanloop naar de tweede Champions League-ontmoeting van dit seizoen begon Feyenoord-trainer Giovanni van Bronckhorst over „flow”. Die zag hij de laatste speelrondes bij zijn spelers: in trainingen, waar ze bereid waren nét iets harder te lopen dan anders, en in wedstrijden, waarin ze vaak nog een sprintje extra trokken. Een waardevolle, onberekenbare gemoedstoestand, waarin spelers na een teleurstelling zich snel kunnen oprichten, en geloof blijven houden in een goede afloop.

Die flow wordt woensdagavond in de Kuip zichtbaar in de loopactie van Valente, die zo een aanval in leven houdt, met een schietkans voor ploeggenoot Gjivai Zechiël als resultaat. Maar ook in de voorzet die verdediger Givairo Read vanaf de achterlijn nog knap voor het doel krijgt, en die via een tegenstander bijna de doelman van Como verrast. En in de manier waarop aanvaller Nacho Ferri bij een 3-1 voorsprong zijn tegenstander blijft opjagen tot aan de achterlijn.

Moedig voetbal

De vraag was vooraf of Feyenoord het hoge niveau van de laatste periode ook kon brengen tegen Europese tegenstanders. In de Eredivisie nam de ploeg afgelopen weekeinde de koppositie over van AZ, na een overtuigende overwinning in een directe confrontatie (2-0). De speelrondes ervoor waren er al royale zeges op FC Utrecht (5-0) en PEC Zwolle (0-7). Na acht wedstrijden heeft Feyenoord de productiefste aanval én de stabielste verdediging van de competitie.

Lees ook

Waarom Feyenoord een bod van 26 miljoen euro op Givairo Read afwees, wordt met elke overwinning duidelijker

Maar op het hoogste podium stond vooralsnog die ene uitslag, van vijf weken geleden inmiddels, op bezoek bij FC Barcelona. In Camp Nou toonde Feyenoord weliswaar flarden van fraai, moedig voetbal, alleen in de uitslag was daar weinig van terug te zien: 5-1. Van Bronckhorst probeerde de positieve kant er maar van in te zien, zei hij in aanloop naar Como-thuis: „Van verliespartijen leer je vaak meer dan van winstpartijen.”

Tegen de Italiaanse club begint Feyenoord woensdag vastberaden: hoewel de bezoekers regelmatig dreigend zijn, vooral via de snelle en sterke aanvallers Nico Paz en Assane Diao, is Feyenoord niet van plan zich terug te laten dringen voor het eigen doel. Het gaat in de openingsfase op en neer. Bij elk klein succesje, al is het maar een ingooi, zwepen de spelers het thuispubliek nog eens extra op.

Como heeft moeite met de felle dekking van Feyenoord. Maar heel plotseling is soms ook de klasse te zien, waarin Van Bronckhorst de speelstijl herkende van FC Barcelona. Zo ook na een minuut of zeven, als het elftal van trainer Cesc Fàbregas het tempo ineens versnelt en in acht korte tikjes vanaf het eigen doel het hele veld oversteekt. De voorzet die volgt is net te hoog voor Paz om in te koppen.

Tien minuten later komt Feyenoord alsnog op achterstand, na een kortstondig moment van gemakzucht. Eerst treuzelt Ferri bij het opjagen van de verdedigers, waardoor Jacobo Ramón van achteruit een lange bal kan geven. Die belandt bij Diao, die met zijn snelheid en kracht gemakkelijk ontsnapt aan de dekking van Feyenoord-back Javier López, en daarna fraai in de verre hoek schiet.

Positiewisselingen

De Kuip is nog aan het bijkomen als diezelfde López, nog geen twee minuten later, Valente vindt op de flank. De middenvelder – dit seizoen vaak opgesteld als linksvoor, trekt naar binnen en wacht, tot Zechiël vrijkomt in de as van het veld. Eenmaal in balbezit draait die knap weg bij zijn tegenstanders en schiet overdwars in: met rechts in de linkerhoek. Op de tribunes vliegen de bekers drinken de lucht in.

Vaker en vaker vindt Feyenoord de weg naar voren, vaak door met korte sprintjes steeds van positie te wisselen, iets waar Como maar moeilijk grip op krijgt. Het ene moment laat Zechiël zich inzakken als een soort rechtsachter, meteen daarna duikt hij op als linksvoor. Valente doet dat zo mogelijk nog vaker: hij is soms linksachter, soms linksvoor, maar net zo comfortabel als spelverdeler, in de as van het veld.

Dat de aanvoerder in de rust vanwege fysieke klachten wordt gewisseld voor Gaoussou Diarra lijkt in eerste instantie een verzwakking. Toch is het de Malinees die zes minuten na rust aan de basis staat van de 2-1. Met een lange crosspass verplaatst hij het spel naar rechts, waar hij Anis Hadj Moussa vindt. De aanvaller, die tot dan toe een fletse wedstrijd kent, kapt naar binnen en schiet hard in de korte hoek.

Even veert Como dan nog op, en breekt de beste periode van de bezoekers aan. Totdat Read na tachtig minuten een sprintje trekt en met een felle tackle de bal afpakt van invaller Jesús Rodríguez. Van daar verplaatst Feyenoord het spel naar Hadj Moussa, die door de omschakeling alle ruimte heeft om opnieuw naar binnen te kappen. Zijn uithaal belandt via een tegenstander met een beetje geluk in de rechterhoek van het doel: 3-1.

De eerste Europese overwinning lijkt dan zeker, maar Feyenoord blijft doordrukken. Slim, blijkt later, omdat Como via invaller Anastasios Douvikas vlak voor tijd nog uitbreekt en de 3-2 maakt. Tot diep in de blessuretijd zoekt Feyenoord de weg naar voren, eerst via Zechiël, en later via Read die achterin met veel lef twee tegenstanders passeert, maar wordt gevloerd. Hij springt op en balt zijn vuist. De Kuip ontsteekt in luid gejuich.

Kies NRC als voorkeursbron