Dezelfde manie, maar dit lijkt voor Tramhaus toch die moeilijke tweede plaat

Rotterdams trots heeft een tweede album uit: Blister. Na het uitkomen van het debuut The First Exit vlogen de superlatieven voor de noiserockband door de lucht. Tramhaus was de rauwste, meest opwindende band van Nederland. Je moest van steen zijn wilde je niet geraakt worden door de verbeten manie van een nummer als The Cause.

Dezelfde manie is te herkennen op nieuwe nummers als The Answer?, waarop zanger Lukas Jansen zijn frustratie krijsend ontlaadt in de refreinen. Of het steady ronkende, hypnotiserende I Was Never Alone, waarin het gitaarriffje van Nadya van Osnabrugge steeds van kleur verschiet.

Het zit hem niet alleen in brute kracht. Plovdiv, met zijn onderhuids borrelende ritme, doet denken aan de haast seksuele dreiging van een garagerockband als The Cramps. Maar de langzamere nummers, Cluster en Sly (Like Ever), ontberen spanning en houden de aandacht niet tot het einde toe vast. Toch weer die moeilijke tweede plaat?