‘Bij Feyenoord tekenen de contouren van een ijzersterk elftal zich af, maar het karakter van een team zie je pas écht als het minder gaat’

Dag Bart, hoe heb jij de wedstrijd woensdag beleefd?

‘Het was alleen al door de sfeer die er hing geweldig, met klassieke sfeeracties en een ideaal scoreverloop, van 0-1 naar 3-1 en op het laatst nog 3-2. De winst was goed nieuws voor het Nederlandse voetbal en Feyenoord in het bijzonder. ’

‘Interessant was het ook, er ontvouwde zich een heus schaakspel. Como had zijn wedstrijdplan aangepast aan dat van Feyenoord. Zo speelde hun beste speler Nico Paz als hangende spits en er was ook een extra linksback opgesteld. Feyenoord moest daar weer oplossingen voor vinden. Er zat veel beweging en passie in het spel van Feyenoord, maar ook in dat van Como. Dat leidde tot een boeiend gevecht.’

‘Kijk, Como is geen topclub. Dat zei trainer en oud-topvoetballer Cesc Fàbregas ook na afloop van de wedstrijd. Maar het team heeft de afgelopen jaren veel geïnvesteerd in jong talent en draait nu mee in de top van de Italiaanse competitie. Fàbregas was ook echt onder de indruk van Feyenoord en van de sfeer in de Kuip. Hij vond daarbij dat Feyenoord een wapen had in buitenspeler Anis Hadj Moussa. Die is niet te stoppen als hij eenmaal op snelheid is, een totaal onnavolgbare, extreem wendbare speler, uniek in zijn soort in Europa.’

Fàbregas zei voorafgaand aan de wedstrijd dat hij zijn ogen vooral had gericht op vijf niet nader genoemde spelers van Feyenoord. Aan wie denk jij dan?

‘Dan denk ik naast Hadj-Moussa aan de jonge middenvelders Luciano Valente en Gjivai Zechiël. Ze zijn beweeglijk, creatief en werken ongelooflijk hard. Zechiëls 1-1 was prachtig, echt een doelpunt van een topmiddenvelder. Maar ook de nieuwgekomen verdedigende middenvelder Charles Vanhoutte is van grote waarde voor de ploeg. Hij behoudt altijd zijn positie en is veel bezig met de mentaliteit van de ploeg. Givairo Read is als opkomende onvermoeibare rechtsback eveneens een wapen, hij maakt het de voor hem spelende Hadj-Moussa makkelijker.’

Feyenoord is onder leiding van Giovanni van Bronckhorst bezig aan een goede reeks. Kunnen we al spreken van een titelfavoriet?

‘Het is nog te vroeg in het seizoen, maar de start is veelbelovend, en de contouren van een ijzersterk elftal tekenen zich af. Het belooft in ieder geval een interessant seizoen te worden in de eredivisie waarbij ik hoop op een spannende strijd tussen drie, vier clubs, die zich ook in Europa laten gelden. Feyenoord gaf het goede voorbeeld.

‘Tegelijkertijd begon Feyenoord vorig jaar ook best goed aan het seizoen, maar zakte het vervolgens, mede door een ongelooflijk aantal blessures, in elkaar. Ik ben vooral benieuwd hoe de ploeg reageert als het een keer tegenzit. En je gaat normaalgesproken tegenslagen krijgen, want het programma is loodzwaar.

‘Feyenoord moet volgende week naar de Spaanse club Real Betis, die derde staat in de Spaanse competitie. Vervolgens tegen PSV en de Italiaanse topclub Inter. Het worden dus pittige weken en de ploeg kan het zich niet permitteren dat er veel basisspelers wegvallen. Tegen Como viel Valente uit in de rust. Spelers doen er wel alles aan om fit te blijven. Zo zie je Zechiël na wedstrijden rondlopen met augurkensap dat mogelijk zou helpen tegen spierkramp.’

Hoe kijk jij verder naar het trainerschap van Van Bronckhorst?

‘Hij is tegenover de media terughoudender dan oud-trainers Arne Slot en Robin van Persie. Die hebben meer de gave van het originele woord. Maar hij weet onmiskenbaar de juiste snaar te raken bij de spelers. Hij heeft een uitstekende staf om zich heen, met onder meer assistent-trainer Sipke Hulshoff, een expert wat betreft tactiek en trainingsstof, en Said Bakkati die veel met de spelers individueel in de weer is.

‘De club straalt rust en stabiliteit uit, er is goed ingekocht, er zijn stabiele, gretige spelers gekomen. Maar als je drie keer achter elkaar verliest, is de rust bij een club als Feyenoord ook weer weg. Tot nu toe ziet het er goed uit en noemt de ploeg zichzelf ‘een familie’. Typisch uitspraken van een team dat goed draait, dan is iedereen elkaars vriend. Je ziet het ware karakter van een team pas als het minder goed gaat.’