Oekraïens dansduo Vlad & Veronika: ‘Surrealistisch om je te realiseren wat daar allemaal gebeurt, terwijl wij hier met onze tour bezig zijn’

zaterdag 3 oktoberNederlandse Dansdagen

We kwamen laat op gang vandaag, dus we moesten snel naar Theater aan het Vrijthof in Maastricht, waar we tijdens de Nederlandse Dansdagen in één programma optreden met Het Nationale Ballet, Nederlands Dans Theater (NDT) en andere groepen. Tijdens de technische repetitie wilde Vlad – zoals altijd – tóch nog iets aan het licht veranderen. Backstage zei een van de dansers van Het Nationale Ballet ‘hallo’ tegen ons in het Oekraïens. Zij had in hetzelfde theater als Veronika gewerkt. We wisten niet dat zij ook naar Nederland was verhuisd.

Leuk om dansers van andere gezelschappen te ontmoeten: heel jonge van urban dance company Let it Happen, mensen van NDT. Een eer om met hen in een programma te staan. Ons optreden ging beter dan we zelf hadden verwacht – Vlad voelde zich vandaag een beetje ziek. Maar er was veel applaus. Andrew, de voorzitter van onze stichting en onze ‘Dutch papa’, heeft ons thuisgebracht. In de auto luisterden we naar Nederlandse liedjes. ‘Als ik je weer zie’, dat is een speciaal lied voor ons. Leef meegezongen. Half twee thuis.

zondag 4 oktoberDrones en afweergeschut

Gisteren na de show met Redo [B-Boy Redouan Ait Chitt] gepraat. Hij vroeg hoe onze carrière eruitzag na het winnen van Holland’s Got Talent vorig jaar, maar ook naar de situatie in Oekraïne. Wij vertellen daar graag over, om de oorlog levend te houden in het bewustzijn van de mensen. Als vertegenwoordigers van Oekraïne en de Oekraïense cultuur voelen we die verantwoordelijkheid. Vlads ouders en broer proberen ons meestal gerust te stellen over de situatie daar als we ze aan de telefoon hebben, maar wij horen hier het nieuws, zien de beelden. De hemel boven hun stad is soms net een lichtshow van drones en afweergeschut, vertelt Vlads moeder. En ze vraagt altijd wanneer er een kind komt. Dan zeggen we dat we er al een hebben: onze poes, Boston.

We hebben vandaag veel doorgenomen, Vlad had als choreograaf van de balletten een aantal correcties. Morgen doen we een doorloop in de studio. Het liefst zouden we vandaag met de tour beginnen.

dinsdag 6 oktoberKerstboom

’s Ochtends een berichtje van Veronika’s moeder. Zij woont in Amsterdam en had daar een bus gezien met onze foto erop, reclame voor onze show. Vlad was meteen wakker.

In de studio hadden we te weinig tijd voor een hele doorloop met onze dansers Sander Los en Gregorio Dragoni. Niet erg, soms is het belangrijker details door te nemen. Fijn om je lichaam weer te voelen na alle uren achter de computer, vooral voor Vlad. We moeten nu alles zelf organiseren. Dat is soms lastig schakelen. Heel anders ook dan dansen in een gezelschap waar alles voor je wordt geregeld.

Post NL was te laat met de nieuwe programmaboekjes. Nu moeten we morgen de tour beginnen met de oude, grrr!

Met het busje dat we gisteren hebben gehuurd voor de decors en flightcases van de show ook meteen een kerstboom opgehaald. In Nederland zie je nu al overal kerstspullen in de winkels. Dat heb je in Oekraïne niet. Daar tuig je de boom pas vlak voor Kerst op. Vero vindt het heerlijk om nu al met versieren te beginnen.

woensdag 7 oktoberVoor het eerst in het theater

Mooi weer. Goed voorteken voor het begin van de tournee! Busje ingeladen, Sander en Gregorio opgepikt bij een tankstation in Rotterdam en toen: op naar IJmuiden. Daar werden we heel hartelijk verwelkomd in het theater. Na de warming-up waren we helemaal klaar voor de show en geïnspireerd, maar vervolgens ging er toch nog veel tijd op aan de techniek. Vlad had daardoor geen tijd om op het toneel te repeteren. De dansers vroegen zich af of dat wel kon, de show te doen zonder hele doorloop vooraf. Wij: welja! Maar ondertussen denk je: oh my god. Sandwiches en bananen gegeten.

De show ging weer veel beter dan gedacht, gezien alle technische perikelen. My Orpheus, het mannentrio, was misschien wel de beste uitvoering tot nu toe. Veronika’s solo was beter en trefzekerder dan tijdens de Nederlandse Dansdagen. Na de show zaten we echt op een high. In de foyer hebben we mensen gesproken die ons van Holland’s Got Talent kenden en die zich al een jaar verheugden op ons optreden, zo leuk! Sommigen waren voor het eerst in het theater. Ook spraken we Oekraïners die heel trots op ons waren, blij met onze representatie van de Oekraïense cultuur. Fijn om zo een bijdrage te leveren.

De stemming in de bus terug was fantastisch! Een uur thuis, waar Boston op ons wachtte. Voor we in bed konden kruipen eerst nog kostuums wassen en flessen isotone sportdrank drinken om de spieren beter te laten ontspannen. Pfff!

Links een omhelzing in de coulissen, vlak voor de première van de voorstelling in IJmuiden, rechts het programmaboekje.

foto’s Andreas Terlaak

vrijdag 9 oktoberOgen vol vuur

Gisteren voorstelling in Venlo. Lieve mensen in het theater, ze hadden allerlei snacks voor ons neergezet en ook een soort kersentaart. Vlaai? De technische doorloop ging voor het eerst heel soepel. De show zelf voelde als tweede show. Zo noemen we dat in Oekraïne: ‘tweede show’ is als alles wat moeizamer gaat. Niet dat je fouten maakt, maar je moet jezelf harder pushen. Na de show spraken we een Oekraïense. Ze voelde zich geheeld door ons optreden.

Vanavond traden we op in Nieuwegein. Theater De Kom was uitverkocht! Op de heenweg bespraken we de volksliederen van verschillende landen en werkte Vlad op zijn laptop aan de voorstelling die we volgend seizoen gaan spelen. Na afloop kwamen er dansstudenten naar ons toe. Ogen vol vuur: of we workshops geven, en waar dan? Maar dat doen we niet, nog niet tenminste. Wel goed om te horen dat ze geïnteresseerd zijn.

Morgen Emmeloord.

zondag 11 oktoberBommen op Krementsjoek

Woensdag 7 oktober was er een bombardement op Krementsjoek, waar Vlads ouders, broer en andere familieleden wonen. Zij hebben het nieuws voor ons verzwegen om ons niet af te leiden van onze tournee. Met ballistische raketten is niet alleen cruciale infrastructuur geraakt, maar ook flats vlakbij Vlads tante. Er waren twee doden en tientallen gewonden. Tante Emma is bang dat ze de dam van het Krementsjoek-reservoir in de Dnjepr willen opblazen. Dat zou het einde van de stad betekenen. Het is zó surrealistisch om je te realiseren dat dat is gebeurd op de dag wij onze première hadden.

Opgetekend door Francine van der Wiel.

Kies NRC als voorkeursbron