Doe (n)iets tegen de evaluatieterreur

Natuurlijk, AI doodt ons gevoel voor kwaliteit, kinderen worden analfabete tabletstaarders en Elon Musk kan de uitkomst van oorlogen bepalen. Allemaal reuze naar, maar erger is de terreur van de middenstand. Toon je achter je laptop maar enige interesse voor iets, of erger je koopt iets, dan word je gebombardeerd met mails die jouw evaluatie vragen.

Het wegklikken kost maar een paar minuten inderdaad, maar ik ervaar het als ongewenste intimiteit. Zelfs mijn (verplichte) nieuwe Windows 11 zit mij nu te bestoken met zwakzinnige schrijfsuggesties. Inmiddels zie ik mijn laptop als een ongenode gast die aan mijn hoofd zeurt met vragen die alleen voor hem zinvol en profijtelijk zijn.

We zijn verrukt dat om onze mening wordt gevraagd, maar worden zo slaaf van de irrelevantie en domheid. Mijn remedie: nooit reageren. Zelfs niet als die nieuwe broodrooster uitstekend bevalt. Doe er iets aan, of beter: doe niets.
Mark van den Bergh, Burgerbrug

Van hier

Limburgers zijn dappere dodo’s. Zonder standaardtaal een Europese status verwerven. In een tijd waarin alleen nog in de dorpen het dialect levend wordt gehouden en de jongere generatie het carnaval massaal inruilt voor het jeugdpaviljoen van het Oktoberfeest.

Inmiddels woon ik bijna drie jaar in Sittard. Zodra ik buiten de deur iets zeg, wordt vaak de overbodige vraag gesteld: ‘U bent zeker niet van hier?’ Dan antwoord ik: ‘Ja, ik ben wel van hier, maar nog niet zo lang.’ De vraag is belangstellend bedoeld en leidt vaak tot een gezellig gesprek.

Als ik zie dat er, zoals bij gedeputeerde Jasper Kuntzelaers, iets verandert in mijn gesprekspartner wanneer ik Nederlands spreek, dan antwoord ik, ook al heb ik vijftig jaar in Leiden en Den Haag gewoond: ‘Ik ben geboren en getogen in Zeeland.’ Want mensen uit de Randstad zijn hier net als mensen uit Maastricht in de ogen van een paar eigenheimers niet te vertrouwen.
Elly van den Boom, Sittard

Groothoek

Een fotootje en klein stukje tekst over een Hamas-spandoek bij een demonstratie in de krant van maandag. Heel bijzonder als je bedenkt dat er een ander groot doek werd meegedragen: een doek van 216 vierkante meter met de handgeschreven namen van ruim 21.700 gedode kinderen. Was de fotograaf zijn groothoeklens vergeten?
Ronald de Graaff, Culemborg

Albert Heijn

Zou AH zelf ook een noodpakket hebben?
Arjan de Roon, Elst

Albert Heijn (2)

Aandelenkoersen fluctueren dankzij vraag en aanbod, maar tegenwoordig lijkt alles wel een belegging waarbij je jezelf moet afvragen of je ergens op het juiste moment instapt. Vakanties, benzineprijzen, alles op Bol.com en Coolblue, energierekeningen, hotel­overnachtingen maar ook de boodschappen hebben digitale prijskaartjes zodat de marketeers ieder gewenst moment de prijzen kunnen aanpassen, waardoor zelfs een pak melk aanvoelt als een belegging.

Nu Albert Heijn getroffen is door een cyberincident en klanten niet meer van de digitale prijskaartjes kunnen lezen, lijkt het me een goed moment om terug te gaan in de tijd en boodschappen weer een vaste prijs te geven, met van die ouderwetse papieren kaartjes.
Martijn Endeman, Sittard

Oldebroek

Volgens Jarl van der Ploeg gebeurde er tot vijf jaar geleden in Oldebroek niets noemenswaardigs, ja, de Kozakken staken in 1813 de IJssel over. Buiten het feit dat Oldebroek niet aan de IJssel ligt, zou het misschien vermeldenswaardig zijn dat de gemeente het hoogste aantal kerkscheuringen per inwoner heeft gehad.

Misschien zou dat iets meer verduidelijken dat Oldebroekers niets voor zoete koek slikken en ik vermoed dat de houdbaarheidsdatum van Tom de Nooijer beduidend korter zal zijn dan de afkeer van belerende vingertjes uit de Randstad.
Hendrik Flier, Zwolle

Minder Mona

Een verzuchting: zou het misschien een beetje minder Mona kunnen? Zij is een afsplitser met één zetel. Anderen die haar voorgingen, kregen nauwelijks aandacht. Maar zij zit in elke talkshow en staat in alle kranten. Ze gedraagt zich als de Redder des Vaderlands, maar is gewoon één van de 150.
Peter Nierop, Leusden