Minder moeite met lezen is een droom voor mij

Ik heb al jaren moeite met lezen, en boeken helpen me daar niet bij. Zo’n 4 procent van de bevolking heeft vanwege dyslexie moeite met lezen. Ik ben een van die mensen en ik wil graag lezen, want boeken zijn een belangrijke bron van informatie en vermaak. Zoals je je kunt voorstellen, gaat dat niet goed samen. Want al die kleine lettertjes in vervelende lettertypes maken het me niet makkelijk. Soms voelt het, wanneer ik een boek lees, alsof ik een marathon loop met tegenwind. Daarom vind ik dat er meer boeken gedrukt moeten worden in dyslexievriendelijke lettertypes.

Voor school moet ik veel boeken lezen, want lezen is belangrijk. Maar voor mij is het best uitdagend om twaalf hele boeken te lezen voor mijn eindexamen. Ik kies altijd vrij dunne boeken, want als ik een dik boek wil lezen, kost dat me te veel tijd. Maar als die dikke boeken wat leesbaarder waren, dan zou ik meer keuze hebben in de boeken die ik moet lezen voor school, waardoor ik met nog meer plezier zou lezen.

Dyslexie gaat niet zomaar over

Ja, er zijn al veel boeken gedrukt in speciale dyslexielettertypes, maar dat zijn vooral kinderboeken. Er zijn vrijwel geen boeken op mijn niveau die zijn gedrukt in speciale lettertypes. Het is alsof mensen denken dat je, als je op de middelbare school zit, van je dyslexie af bent en op een normaal niveau leest. Maar dat is niet zo: ook als je in de vijfde klas zit of zelfs al van school af bent, blijf je er last van houden. Ik heb heel veel moeite gedaan om mijn lees- en schrijfvaardigheden te verbeteren, maar ik loop nog steeds achter.

Er zijn ook genoeg mensen zonder dyslexie die moeite hebben met lezen. Ongeveer 20 procent van de bevolking heeft moeite met lezen. En die mensen hebben het nog moeilijker, want omdat ze geen dyslexie hebben, wordt nog vaker gezegd dat ze beter hun best moeten doen. Maar als boeken makkelijker te lezen waren, zouden ook die mensen waarschijnlijk meer kunnen lezen.

E-books zijn heel handig, want je kunt in een e-book meestal zelf het lettertype aanpassen, maar ze brengen ook problemen met zich mee. Een van die problemen is de prijs, want e-readers kosten veel geld en niet iedereen kan er een betalen. Bovendien moet je veel e-books online kopen en kun je die niet in de bibliotheek lenen.

Maar een fysiek boek kun je wel bij de bibliotheek lenen zonder al te veel geld uit te geven. Als ik naar school ga, kan ik een e-book bovendien niet los meenemen. Je moet voor een e-book altijd een laptop, tablet of e-reader meenemen. Scholen worden steeds strenger als het gaat om computergebruik, waardoor je minder vaak je boek erbij mag pakken om te lezen.

Speciale lettertypes

Er zijn veel soorten dyslexievriendelijke lettertypes, zoals Monospace en OpenDyslexic. Het eerste speciale dyslexielettertype werd ontworpen in 2008. In de achttien jaar dat deze lettertypes bestaan, is er ook veel veranderd. Ieder jaar komen er nieuwe lettertypes bij, en elk lettertype maakt het voor mensen makkelijker om te lezen.

De eerste keer dat ik een tekst las met een speciaal lettertype, was ik verbaasd dat lezen makkelijker kon zijn. Sindsdien heb ik meerdere lettertypes gebruikt, elk met zijn voor- en nadelen. Er zijn dus genoeg lettertypes om uit te kiezen als je een boek laat drukken, en speciale dyslexielettertypes werken echt.

Minder moeite met lezen is een droom voor mij, een droom die waargemaakt kan worden. Ondanks de vele boeken die ik voor school moet lezen. Ondanks de mensen die vinden dat je zelfs met dyslexie in de vijfde klas wel moet kunnen lezen. Ondanks mijn dyslexie. Want als een boek nu in een fijner lettertype zou worden gedrukt, zou die marathon niet alleen voor mij, maar ook voor heel veel andere mensen eerder op een korte wandeling lijken.