Baanwielerploeg kijkt reikhalzend uit naar spiksplinternieuwe fiets: ‘Dit biedt ook ruimte voor iets vets, iets nieuws’

Voor de Bullet Train, de Nederlandse succesformatie op de teamsprint, zijn veel factoren vertrouwd. Ze kennen elkaar door en door. Daar verandert niets aan. Woensdag reden Roy van den Berg, Harrie Lavreysen en Jeffrey Hoogland in Shanghai naar hun zevende wereldtitel op de teamsprint, in acht jaar tijd. Ze kennen ook hun fiets tot in detail. Maar dat laatste verandert binnen afzienbare tijd wel.

Onder het elegant gebogen, glimmend zwarte stuur staat in grote witte letters op het zwarte frame een merknaam die al jaren verbonden is aan de Nederlandse baansprinters: Koga. Het is het fietsmerk waarop Lavreysen, die woensdag door de winst op de teamsprint zijn totaal aan wereldtitels op 21 bracht, sinds het begin van zijn baancarrière in 2015 rijdt.

‘Maar Koga is helaas failliet. Dat verhaal houdt op, maar het biedt ook weer kansen om iets nieuws op te zetten en een nieuwe fiets te ontwikkelen’, zegt Lavreysen.

Nederlandse fietsproducent Accell, de firma waaronder merken als Batavus en Koga vallen, werd in augustus failliet verklaard. Nu maakt het merk een doorstart, maar voor de Nederlandse baanwielrenners wordt richting de Zomerspelen van 2028 in Los Angeles samen met de TU Delft een fiets van een ander merk ontwikkeld. Materiaal is van groot belang in het baanwielrennen. De marges bij winst en verlies zijn soms klein, aerodynamica is een grote factor.

Nog op Koga

Deze WK, die Lavreysen als de olympische aftrap naar Los Angeles bestempelt, rijden alle baanwielrenners nog op de Koga. Wanneer zij overstappen op het onbekende andere merk, is nog onduidelijk. Ook bondscoach Hugo Haak stelt dit niet te weten. Ergens in het komende jaar zal iemand op de nieuwe fiets rijden, zoveel is zeker.

Er gelden voor de Spelen al jaren twee regels: materiaal – en daaronder vallen naast de fiets ook helmen en kleding – moet ruim van tevoren voor iedereen in de winkel verkrijgbaar zijn en nieuw materiaal moet vooraf zijn aangemeld bij minstens één UCI-wedstrijd. Daarbij is de uiterste deadline voor de eerstvolgende Olympische Spelen komende zomer tijdens de WK van 2027 in Parijs. Anders mag de fiets niet gebruikt worden bij de olympische strijd in Los Angeles in 2028.

Daar worden vaak nog wel spelletjes gespeeld: om concurrenten zand in de ogen te strooien, worden extra producten geregistreerd die eventueel allang zijn afgevallen in het interne selectieproces. De kans is eveneens groot dat de grootste boegbeelden van een nationaal team niet op hun belangrijkste materiaal zullen starten, dat laten ze over aan een onbekendere, anoniemere renner.

Voor Hetty van de Wouw is de aankomende fietswissel vooralsnog geen halszaak. ‘Want ik weet nog niet hoe de fiets fietst.’ Dus is er nu ook nog geen reden om te stellen dat dit invloed op haar heeft, vindt ze. Bovendien merkt ze dat ze snel went aan veranderingen. ‘Voor de WK van Glasgow (in 2023, red.) veranderde ik bijvoorbeeld van stuur, waardoor ik smaller ging zitten. Dat is de eerste paar keer een beetje wennen, en daarna ben ik het gewend. Dat heb ik met meerdere dingen.’

Vijf jaar oud

Lavreysen ziet eveneens de voordelen. ‘Ook als Koga was doorgegaan, had er een heel nieuwe fiets moeten komen.’ Voor de Olympische Spelen van Tokio, die door covid uiteindelijk met een jaar werden verplaatst naar 2021, was er een nieuwe fiets ontwikkeld. In Parijs, waar Lavreysen drie keer goud pakte, waren er slechts wat aanpassingen gedaan. ‘Die fiets was dus al vijf jaar oud. De techniek is zo ver ontwikkeld, er moest hoe dan ook wat nieuws komen.’

Bovendien werden de renners en stafleden de afgelopen periode ook nauw betrokken bij de ontwikkeling van de huidige fiets. Daardoor is er veel informatie voorhanden, stelt bondscoach Haak. Dat een land als Groot-Brittannië naar verluidt een budget heeft dat zes keer hoger ligt, maakt daarbij niet heel veel uit, denkt Haak. Het verschil door een overstap naar een ander merk is volgens hem relatief klein. ‘Binnen de UCI-regels is op dit moment niet heel veel vrijheid om iets anders te creëren. De geometrie van de fiets is beperkt.’

Lavreysen stelt hetzelfde. ‘Het was wel heel leuk om als Nederlandse baanwielrenner op een Nederlandse fiets te rijden, maar dit biedt ook ruimte voor iets vets, iets nieuws.’