‘Jeetje, dacht ik, wat gebeurt hier? Val ik nu ineens op vrouwen?’

Sammy, 69:

‘Een paar jaar geleden, na de dood van mijn man, volgde ik een schildercursus bij een geweldige docent en toen de andere cursisten ineens bleken te hebben afgezegd, kreeg ik die dag in mijn eentje les. We zetten onze ezel op langs een rivier en alles verliep heel gewoon, maar in de weken die volgden, bleef ik maar aan haar denken.

‘Telkens weer zag ik haar ogen voor me, hoe ze de gewoonte had haar zonnebril op het puntje van haar neus te zetten en hoe ze mij dan over de rand aankeek. Welke kleren ze droeg kan ik me amper herinneren, maar die ogen waren zo doordringend dat ik me klein en sterk tegelijk voelde worden, steeds wanneer ik die in gedachten voor me zag. Ze keek me niet aan, maar leek me te zien. Al snel begon ze naakt in mijn dromen te verschijnen. Jeetje, dacht ik, wat gebeurt hier? Val ik nu ineens op vrouwen?’

Offline

‘Maanden leefde ik in de betovering van die ogen, het was of ze me overal volgden waar ik maar ging, en na een half jaar werd de tweede cursusdag gepland. Ik twijfelde of ik haar moest vertellen wat me was overkomen, ze had immers een man en kinderen. Maar ik had geen keuze. Hoe kon ik eerlijk schilderen met mijn hart op slot?

‘Ik wist zelf ook niet wat me overkwam. 32 jaar was ik samen geweest met mijn man en nu hij overleden was, kwamen er kleine barstjes in het beeld dat ik al die jaren van mezelf had gehad en dat ik misschien zelfs al die tijd had gebruikt als schild.

‘‘Ik schrik hier niet van, hoor’, zei ze toen ik haar vertelde over mijn verrassende inzicht, maar een dag later ging ze offline en weer even later liet ze weten dat ze alle contact verbrak.

‘Alle hoop verdween, en waar die hoop had gezeten, deed het pijn. Maar de krasjes in het vernis werden alleen maar duidelijker en ik werd meer vastberaden. Ik begon me de vrouwen te herinneren op wie ik in het verleden verliefd was geweest zonder het verliefd te noemen. De pianolerares bijvoorbeeld. Had ik over haar niet ook een beetje gefantaseerd?

‘Onbegrijpelijk dat ik desondanks al die jaren echt niet beter wist dan dat ik op mannen viel. Mijn echtgenoot was een zachtaardige man, er is op het gebied van seks nooit iets vervelends voorgevallen, maar bij het zien van een erectie raakte ik niet opgewonden. Pas nu ik weer op mezelf was teruggeworpen en nu ook mijn moeder dood was, durfde ik te voelen wat echt bij me hoort. Ik, de hoogopgeleide vrouw van in de zestig die zich nu in deze tijd misschien zou identificeren als non-binair, maar me zonder enige twijfel een leven lang neerlegde bij de heteroseksuele norm.’

Lingerie

‘Op Valentijnsdag in 2025 deed ik mee aan een groepstentoonstelling. Ik ontmoette een vrouw met wie ik in gesprek raakte en met wie ik bleef praten, ook lang nadat iedereen was vertrokken. Het ging over Parijs, die stad waar we allebei gek op bleken, over de Olympische Spelen waar ik in mijn eentje was geweest, maar ook over mijn overleden man. We hadden het zelfs over lingerie en natuurlijk vertelde ik haar over mijn recente ontdekking: dat het erop leek dat ik vrouwen leuk vind.

‘Die avond werd ik opnieuw verliefd en dit keer zo hevig dat mijn oude trouwe schild definitief in stukken viel. Ik houd van mannen hoor, zei ze, even vanzelfsprekend en vrolijk als ze de hele avond met me had gepraat en om me een desillusie te besparen. Toch wisselden we nummers uit en tijdens een theatervoorstelling raakte mijn schouder de hare en als ik niet op een andere plek was gaan zitten, had ik de hele voorstelling gemist. Nog lang heb ik een kleine hoop gehouden, maar intussen is wat wij hebben een grote vriendschap geworden die ik voor geen goud kwijt zou willen. Ga verder zoeken, zei ze, ik gun het je zo.

‘En toen was daar ineens vrouw 3. In zo’n betrekkelijk korte tijd drie verliefdheden achter elkaar, wat betekende dit allemaal? Het gebeurde tijdens de laatste zomervakantie. Ik had me ingeschreven voor een groepsbusreis. Eén vrouw viel me onmiddellijk op. Ze droeg een geel sjaaltje en had een hoedje op en was het tegenovergestelde van haar zus, die om de haverklap haar lippenstift bijwerkte. Ik vond haar aardig. Het maakte niet uit dat we elkaar door de slechte akoestiek in de eetzaal en haar slechte gehoor niet goed konden verstaan. Ik zag hoe ze naar me keek, naar mij. Ze werd de eerste vrouw die me aandacht gaf op een manier die bijna flirterig was.’

Guitige ogen

‘Tegen mijn gewoonte in had ik voor de vakantie een opvallende oranje tuinbroek aangeschaft. Ze complimenteerde me en zei: ‘Wat is-ie mooi, waar heb je die gekocht?’ De gevoelens die toen in me opwelden, verrasten me zo, want ik kende die niet. In de rij voor het ontbijtbuffet kneep ze zachtjes in mijn nek. Was ze op jacht naar mij? Het was natuurlijk allemaal nog niet zeker, maar alles wees erop dat ze me leuk vond op die andere manier. En weer die ogen, die guitige ogen.

‘Terug op Schiphol namen we afscheid bij de bagageband waar ze van schoenen wisselde. We vielen elkaar in de armen en knuffelden. Thuis viste ik haar nummer uit de groepsapp: zullen we elkaar nog eens zien? Opgewonden leefde ik toe naar een nieuwe ontmoeting. Stel dat ze niet alleen op vrouwen valt, maar daar ook ervaring mee heeft, dacht ik, wat kan ik dan niet allemaal van haar leren. Zelf was ik nog nooit met een vrouw naar bed geweest.

‘Een paar dagen voor onze afspraak liet ze weten hoezeer ze uitkeek naar de ontmoeting, maar de avond ervoor zegde ze af. De afstand was te groot, de reis was te vermoeiend, ze is al 75. Ik was in tranen. ‘Ben je lesbisch?’, vroeg ze later door de telefoon. ‘Zo heb ik het nooit genoemd’, antwoordde ik, ‘maar ik denk het wel.’ En ze antwoordde: ‘Als ik een relatie zou willen, dan met jou.’ Ik weet dat ze het meende.

‘Toen hield het contact op. Hoe pijnlijk ook, een half jaar later voel ik me happy. Blij met mijn nieuwe inzichten, blij dat ik langzaam word wie ik hoor te zijn. Ik ben vol verwachting en nog lang niet klaar met leven. Kom maar op, mevrouw 4.’