In zo’n restaurantconcept kan alles tegenvallen, maar bij LantarenVenster is alles geslaagd

De Kop van Zuid behoort, samen met Delfshaven, tot de sfeervolste buurten van Rotterdam, zo pal aan de voormalige haven waar vroeger schepen afvoeren voor de grote reis over de oceaan naar de Verenigde Staten. Als je er rondloopt, kun je het je zo inbeelden, de bedrijvigheid van weleer, de opgewonden sfeer van een nieuw leven ver weg, mede dankzij de oude pakhuizen die bewaard zijn gebleven en die inmiddels dienst doen als horeca of onderneming.

Hier vandaan heb je een mooi uitzicht op de Rotterdamse skyline – mits er geen afzichtelijk groot cruiseschip ligt dat je alle zicht ontneemt en van waaruit drommen toeristen de stad verkennen en ’s avonds strompelend terugkeren.

Op Zuid, zoals Rotterdammers zeggen, zijn verschillende trekpleisters zoals hotel New York, het Fenix migratiemuseum en LantarenVenster, bioscoop en restaurant in één en vast onderkomen voor onder andere het jaarlijkse Poetry International Festival en Camera Japan. Wij zijn er in het weekend van dit laatste evenement en zien extravagant uitgedoste mensen die de gelegenheid benutten om hun Japanse of negentiende-eeuwse inner soul aan te spreken: mensen in kimono’s, jongedames gekleed in Harajuku-stijl en één stel lijkt zelfs zo uit een Brits kostuumdrama gelopen.

Mensen kijken, daar nodigt het restaurant van LantarenVenster ook wel toe uit. Het is een open ontmoetingsplek met een divers publiek waar je voor of na een voorstelling wat kunt drinken en eten of zomaar binnen kunt waaien voor ontbijt, een kop koffie, lunch, borrel of avondeten. Eigenlijk was ik van plan een ander restaurant te bezoeken, maar dat bleek er na twee jaar plots mee opgehouden te zijn. Mijn tafelgenoot, die zich elk jaar onderdompelt in Camera Japan, appte me enthousiast over de gerechten die hij er at („gerookte eendenborstsalade, zo lekker”) en de keus was snel gemaakt.

Foto’s Hedayatullah Amid

Smaak van een zonovergoten nazomer

Een café en restaurant in één met een doorlopende service, dan heb je eigenlijk direct alle ingrediënten voor een teleurstelling: de massaliteit, de druk, het is een plek waar mensen komen en gaan, dus snelheid is geboden en dan liggen fouten, slordigheden of nonchalance op de loer. Het is doorgaans dan ook een recept voor hoogstens matig, maar meestal ondermaats eten voor onredelijke prijzen, maar niet bij LantarenVenster.

Zo begin ik met een stevig-romige burrata met een chili-tomatensalade die opvalt door de zomerzoete tomaten en perzik uit blik. Dat laatste klinkt goedkoop, maar is het niet. Het is een heerlijk fris gerecht met lichte zuren, de karakteristieke kruidigheid van basilicum en knapperige pistache; elke hap smaakt naar een zonovergoten nazomer.

Net zo geslaagd is een verrukkelijke rillettes van zalm (een soort paté) geserveerd op een gekaramelliseerd krokantje met bieslookmayonaise, ingelegde rode ui en komkommer; de rillettes is aangenaam zacht en verleidt met een delicate zoetige fruitigheid. Het is een uitstekend begin.

Terwijl mensen voorbijlopen, plaatsnemen, afrekenen, muziek klinkt, een voorstelling begint, komt het hoofdgerecht. Mijn tafelgenoot heeft een stevige roodbaars met gebakken mosselen, pofaardappel, prei en granaatappelpitten die smaakt naar een duik in de zee. Ziltig, rijk met een saus van saffraan-citrus die wat nadrukkelijker mag, maar het geheel is zeer smakelijk.

Voor mij ligt de klassieker fish and chips met aioli met limoen. De vis is goed gebakken en mooi op smaak, de korst hoorbaar krokant, en de frietjes ambachtelijk knapperig en goudgeel zoals ze horen. Het kleine kommetje met ingelegde komkommer, rode ui en mini-tomaatjes geeft een welkome frisheid die de zwaarte van de vis wat breekt.

Het is allemaal geslaagd. En genereus. Je hoeft hier geen driegangenmenu te nemen, de porties zijn dusdanig dat je één hoofdgerecht kunt bestellen en geheel voldaan verder kunt.

Zoetekauwen kunnen kiezen uit lekkernijen van de lokale bakkerij Koekela en een kleine dessertkaart waar we de chocolade taco en het kokosijs van kiezen. Die taco klinkt in de omschrijving (mango-cheesecake, rode peper, Thaise basilicum) spannender dan-ie is: hij is gevuld met slagroom op een bed van crumble met weinig diepgang in de smaak.

Dat is anders bij het heerlijke kokosijs met gestoofde rabarber en amandel. Lekker luchtig en verfrissend. En verkwikkend na de toch wel zware fish and chips.

LantarenVenster is een zeer sympathieke plek. De bediening is vriendelijk, de service snel en attent. De drukte af en aan is deel van de charme. Het ene moment loopt de ruimte over, het andere is het rustig.

Alleen de wijnen zijn niet bijzonder, daar zou nog een inhaalslag gemaakt kunnen worden. Toch geef ik het vier ballen, vanwege de goede prijs-kwaliteitverhouding en de fijne, goed uitgevoerde gerechten. In de keuken staan duidelijk chefs met talent die gasten niet afschepen met middelmatige meuk, maar eer in hun vak hebben. En dat allemaal voor redelijke prijzen. Kom daar tegenwoordig maar eens om.