Honderden scholen in Frankrijk maandag dicht uit angst voor geweld

24 scholen in brand gestoken of geplunderd. 78 leraren en medewerkers gewond. Honderden scholen dicht omdat de staat de veiligheid niet meer kan garanderen. Noem het dan ook wat het is: totale ontsporing van de openbare orde. Spuugzat dat “extreem” voortdurend wordt gebruikt zodra een demonstratie rechts of nationalistisch is, terwijl we bij dit soort geweld ineens over “scholierenprotesten” lezen. Een beschaafd land beschermt zijn eigen burgers, leraren, hulpverleners en publieke voorzieningen. Wie scholen in brand steekt, mensen mishandelt of plundert heeft wat mij betreft zijn recht op iedere zachte behandeling verspeeld. Oppakken, vervolgen, schade verhalen en bij buitenlandse daders waar juridisch mogelijk verblijfsrechtelijke consequenties. Frankrijk heeft geen behoefte aan nóg meer begrip voor relschoppers. Het heeft behoefte aan grenzen, orde, gezag en een overheid die eindelijk weer duidelijk maakt: dit is ons land, dit zijn onze regels en wie hier woont houdt zich eraan.

De aanleiding is op papier netjes: overvolle klassen, te weinig leraren, afbladderende gebouwen. Herkenbaar, ook hier. Alleen in Frankrijk eindigt zo'n klacht traditiegetrouw met barricades, rookbommen en een minister die de extreemlinkse France Insoumise de schuld geeft van het opjutten. Die partij ontkent het uiteraard. Intussen zijn er duizenden arrestaties, vooral minderjarigen, en zegt Geffray dat de beweging gegijzeld wordt door ultragewelddadige randgroepen. Een zestienjarige tegen AFP: onze school is dicht, dus we hebben gewonnen. Tja. Parijs doet wat Parijs altijd doet. Scholen op slot, ouders moeten hun kind thuishouden, en er komt een actieplan voor vervangers. Structureel verandert er weinig tot de volgende verkiezingen. Frankrijk krijgt een begroting niet rond en een schoolplein al evenmin. Welkom in het land van de barricade, waar klagen een sport is en brandstichten de verlenging.