'Misschien moet het die kant op: juist nog meer herdenken'

Deze column zou eigenlijk gaan over ironische snorren. Wie geen idee heeft waar ik het over heb: jongens van 22 jaar oud die iets doen in de kunstzinnige hoek van de samenleving en die er de laatste tijd opeens allemaal uitzien als een Poolse glazenwasser uit de jaren tachtig.

Voetballers hebben altijd voorop gelopen in het ontketenen van dit soort rages. Ruud Gullit en Michel van de Korput hebben generaties na hun triomfen een dikke zwarte borstelsnor in het gezicht van uitgaande jeugd getoverd. József Kiprich zorgde er in zijn eentje voor dat twintig jaar na zijn laatste wedstrijd voor Feyenoord opeens allemaal jongens half kaal in een foeilelijk trainingspak door Rotterdam scharrelden.