In New York zit bijna niemand op Netanyahu te wachten: ultrakort bezoek Israëlische premier aan VN

Netanyahu heeft het vaker gedaan: een memorabele toespraak houden voor de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties. Sterker, de Israëlische premier is een veteraan die al veertien keer in New York op het podium heeft gestaan.

Maar tijdens zijn toespraak donderdag heeft Netanyahu weinig vrienden in de zaal zitten. Veel aanwezigen zien hem als een oorlogsmisdadiger en geloven dat Israël een groot gevaar is voor de stabiliteit en de vrede in het Midden-Oosten.

De lijst met grieven (ze werden deze week door andere leiders al in diverse toespraken aangestipt) is lang. De manier waarop Israël de grenzen overschrijdt in de buurlanden Libanon en Syrië bijvoorbeeld, of de oorlog in Gaza en de weigering van Israël om het vredesplan van de Amerikaanse president Donald Trump uit te voeren. Dan is er nog de steun aan kolonisten op de bezette Westoever en de agressie waarmee kritiek wordt gepareerd – allemaal zaken waardoor Israël eerder als een last of een bedreiging wordt gezien dan als een bondgenoot.

Wat Netanyahu donderdag vermoedelijk te zeggen heeft, is iets wat de wereld al zo vaak te horen heeft gekregen. Dat Hamas uiteindelijk ontwapend zal worden bijvoorbeeld, dat hij alle Israëlische gijzelaars heeft vrij gekregen en dat Hezbollah ernstig verzwakt is - woorden die eigenlijk bedoeld zijn voor het publiek thuis in Israël dat over een paar weken naar de stembus gaat.

Hij zal ook wel weer over Iran beginnen en proberen om de oorlog als een overwinning te presenteren. En ja, de Islamitische Republiek is in militair en economisch opzicht zeker verzwakt, maar juist deze oorlog heeft de wereld opgezadeld met een torenhoge olieprijs, en de heropening van de Straat van Hormuz is nog lang niet in zicht. Voor deze tragedie wordt Netanyahu bovendien verantwoordelijk gehouden: hij zou Trump ten slotte hebben overgehaald om deze oorlog te beginnen.

Lege agenda

Waar echter vooral uit blijkt dat Netanyahu in het verdomhoekje is terechtgekomen, is zijn vrijwel lege agenda. Vroeger had de Israëlische premier in de dagen voor en na de Algemene Vergadering nog talloze afspraken. Onderonsjes met wereldleiders die hem graag wilden spreken. De belangrijkste wereldleiders mijden hem nu echter als de pest.

Volgens zijn kantoor heeft Netanyahu ontmoetingen gepland met leiders van bevriende landen in Zuid-Amerika, Ethiopië, Griekenland, Slovenië en Papoea-Nieuw-Guinea. ‘Veel wereldleiders’ zouden bovendien nog met hem hebben willen spreken, zo beweert zijn team. Dat hij snel weer terugvliegt naar Israël zou te maken hebben met zijn ‘strakke schema’ en het begin van het joodse feest soekkot.

Israël vermeldt niet dat zelfs zijn ‘goede vriend’ Donald Trump geen tijd wilde vrijmaken. Hij heeft ongetwijfeld geprobeerd om een afspraak met de Amerikaanse president op touw te zetten – Netanyahu zou hem ten slotte graag nog eens wijzen op de belangen van Israël in Iran, Gaza en Libanon. Daarnaast zou het, zo vlak voor de Israëlische verkiezingen, bij het thuisfront goed overkomen als Netanyahu nog steeds goede maatjes is met de machtigste man ter wereld.

Trump ontmoet Netanyahu echter niet. Het regeringsvliegtuig komt dan ook vlak voordat Netanyahu zijn toespraak moet houden aan in New York. En niet lang nadat hij klaar is, stijgt het weer op.