Toen Feyenoord-talent Larsson niet wist of hij een spits was

Larsson, destijds 23, had kort daarvoor met een hattrick Feyenoord langs Werder Bremen geleid (3-4 winst) in de tweede ronde van het Europa Cup II-toernooi. De Zweed was in november 1993 door de Rotterdammers overgenomen van Helsingborgs IF en leek in het seizoen 1994/95 door te breken na een stroeve start. In die tijd had Wim Kieft een interviewrubriek in VI. De hamvraag in die tijd: is Larsson nou die topschutter, waar Feyenoord al een kwart eeuw naar hunkerde? Kieft was er niet zeker van, Larsson zelf evenmin.

Het succes tegen Werder heeft geen vat op de bescheiden en wat stille 23-jarige Zweed. Blijken van waardering incasseert-ie gelaten, overdreven eerbetoon wimpelt hij af. Hoe hoger de troon is die hem nu gebouwd wordt, des te harder is de val als het straks minder gaat. Larsson: 'Het gemak waarmee ik nu scoor, beangstigt me wel een beetje.' Het wedstrijdverloop vormde een ideaal scenario voor Feyenoord en hemzelf. 'Dat vroege doelpunt van Werder kwam ons heel goed uit', zegt Larsson. 'In het begin verdedigden we alleen maar. Nu moesten we gaan voetballen en konden we in de wedstrijd groeien. Als je een uur of langer loopt te verdedigen en de 1-0 valt dan pas, is het veel moeilijker om nog om te schakelen. Nu kregen we ze heel snel in onze greep, omdat het een open wedstrijd werd en wij vooruit konden spelen. We hielden de bal in de ploeg, we combineerden goed en zijn eigenlijk niet in de problemen geweest.'

Voor Larsson betekende de wedstrijd voor zover er nog twijfels bestonden een definitieve doorbraak. En dat terwijl de spits dit seizoen hoofdzakelijk op de bank zat, waar hij bescherming genoot tegen overbelasting. 'De trainer vond dat ik die rust nodig had', zegt hij dof. 'Of ik het ermee eens was? Ach, ik ben geen speler die daarover met de trainer in discussie gaat. Als de trainer het zo beslist, is er toch niets aan te doen. Je kunt wel gaan lopen schreeuwen, maar dat helpt niets.'

Wim Kieft: 'Het is heel belangrijk voor hem dat Van Hanegem een goede reden geeft om Larsson te passeren. Ik geloofde nooit in de uitleg van een trainer, zeker niet als ik zogenaamd gespaard werd. Ik kon het ook niet accepteren. Als je je goed voelt, wil je spelen.' Larsson: 'Een voetballer moet elke wedstrijd willen spelen. Soms zie jezelf niet altijd wanneer het beter is om even gas terug te nemen. Om te rusten.'