Ouders eisen dat massadonor stopt met zaaddonatie en willen schadevergoeding

De uit Noord-Nederland afkomstige S. wordt vandaag per brief geïnformeerd door Stichting Donorkind, blijkt uit mailverkeer dat NU.nl heeft ingezien. In de brief staat dat "zowel het liegen tegen wensouders als het verwekken van minimaal 199 kinderen juridisch onrechtmatig is".

De stichting, die opkomt voor kinderen van zaad- en eiceldonaties, eist "een verbod op donaties en op het aanbieden als donor, het vernietigen van bij klinieken opgeslagen zaad, het informeren van alle getroffen ouders en het nader specificeren van de regio's waar donorkinderen zijn verwekt". Ook wil Donorkind een schadevergoeding voor de gezinnen vanwege de kosten die ze hebben gemaakt, zoals kosten voor professionele begeleiding en inschrijving in DNA-databanken.

De stichting hoopt dat S. zodanig wil meewerken dat een gang naar de rechter niet nodig is. De afspraken vastleggen bij een notaris en een boetebedrag als hij die afspraken schendt, zou dan genoeg moeten zijn.

Bij spermadonaties via ziekenhuizen en klinieken mogen maximaal twaalf gezinnen worden geholpen. Maar ook lang nadat S. dat aantal had bereikt, bleef hij via het informele circuit zijn sperma doneren. Dat deed hij door te reageren op oproepen op sociale media. De donatie verliep vaak via zelfinseminatie, met een zaadlozing in een bekertje waarna de wensmoeder het sperma inbrengt, of door met hem naar bed te gaan, al dan niet op aandringen van S.

Anders dan wat Stichting Donorkind hierboven schrijft, is het in principe niet verboden om 199 kinderen te krijgen. Toch is het de stichting ooit gelukt om een andere massadonor via de rechter te laten stoppen met doneren. Dat gebeurde in de zaak tegen Jonathan Meijer.

Sowieso heeft S. de wensouders voorgelogen: hij vertelde vaak dat hij maar een stuk of zes biologische kinderen had of dat aantal nastreefde. Als de wensouders hadden geweten dat hij al zo veel nakomelingen had of wilde, waren ze hoogstwaarschijnlijk nooit met hem in zee gegaan.

Een kind kan namelijk onmogelijk met zoveel biologische halfbroers en -zussen een band opbouwen, terwijl die wel bijdragen aan de eigen identiteit, vertelde Stichting Donorkind eerder aan NU.nl. Bovendien is de wetenschap dat er tegen je moeder is gelogen toen ze jou kreeg, heel onprettig voor een kind. Verder is er een kans op onbewuste inteelt, al is die vrij klein. Bij zeker één andere massadonor in Nederland is het weleens voorgekomen dat een biologische halfbroer en -zus een match waren op Tinder.

S. viel uiteindelijk door de mand toen informele donatie niet lukte en twee wensmoeders hem meenamen naar het ziekenhuis, waar hij zijn donatielimiet allang bleek te hebben overschreden. Bovendien kwamen steeds meer ouders met elkaar in contact. Zo ontdekten ze dat S. minimaal 121 kinderen moest hebben verwekt, maar het daadwerkelijke aantal wist alleen hijzelf.

Vorige maand gaf S. naar eigen zeggen opening van zaken in een brief aan de wensouders. In het overzicht dat hij stuurde, sprak hij van 172 kinderen, verspreid door heel Nederland. Daarnaast verwekte hij er 11 in België en 15 in Duitsland. Verder woont één kind elders in Europa. Momenteel is zeker één vrouw zwanger van hem.

"Het spijt me oprecht", schreef S. aan de moeders. "Ik wil jullie nadrukkelijk de garantie geven dat ik ben gestopt met alle vormen van donatie. (...) Ik zal geen nieuwe donortrajecten starten en gezinnen niet meer aan een tweede of derde kind helpen, ook niet als dit in een donorovereenkomst is opgenomen."

Voorzitter Ties van der Meer van Stichting Donorkind zei eerder te twijfelen of de telling van S. compleet is. "En het biedt geen garantie dat hij stopt. Hij heeft immers al meer dan honderd keer beloofd dat het er niet méér zullen worden."

S. deed die beloftes tijdens donatietrajecten, maar ook toen ouders hem achteraf confronteerden met zijn grotere aantal nakomelingen. "De belofte nu is natuurlijk niet sterk nadat hij z'n woord zo veelvuldig heeft gebroken."

In een reactie op ons reactieplatform NUjij erkent S. dat hij "bij een gedeelte van de wensouders" destijds een ander beeld gaf over het aantal donorkinderen. Ook waren er ouders die er niet naar vroegen, schrijft hij. Verder vonden "enkele ouders het positief, omdat ze andere ouders ook een kind gunnen".

Daarnaast laat S. weten dat hij de laatste jaren alleen nog als "donor plus" doneerde, waarbij hij de kinderen één tot twee dagen per jaar zag. "Veel ouders bleken toch alleen op zoek (naar een gewone donor, red.) vanwege de kosten van zaad uit Denemarken of de wachtlijsten." Bij de vrouw die nu nog zwanger is, gaat het om haar tweede kind, vertelt hij. "Verder zijn er dit jaar geen kinderen geboren."

In een mailwisseling met NU.nl voegt S. daar later nog aan toe: "Het spijt mij dat ik bij de kennismakingen met wensouders het juiste aantal niet genoemd heb."

"Ik ben echt gestopt als donor sinds ik de brief verzonden heb die openheid geeft", vervolgt hij. Dat was de in augustus verstuurde brief waarin hij het aantal van 199 kinderen noemde. "Ook voor tweede of derde kinderen in een gezin en ook als donor plus. Het is ondenkbaar dat ik nog donor word."

In april van dit jaar schreef NU.nl al over massadonor S. Toen leek het er nog op dat hij vijftig kinderen had. Dat kan je in het onderstaande artikel lezen.