Dat wat Wout en Wout bindt: de 50 FC Twente-helden van Linda Vermeeren

Linda Vermeeren is al bijna veertig jaar weg uit Enschede, waar ze de eerste negen jaar van haar leven woonde. Gevoelsmatig is ze nooit vertrokken. Of ze nou in Woerden, Amsterdam, Melbourne of Montreal terechtkwam, de hunkering naar haar geboortestad trok overal met haar mee. Een hunkering die zich uit in een brandende liefde voor FC Twente.

© VI

Vorige week vrijdag stond ze zelf eens in het middelpunt in De Grolsch Veste, bij de presentatie van Rare jongens, die Tukkers. Haar boek over de club die ze koestert, gegoten in vijftig verhalen over karakteristieke spelers. Het schrijven voelde als een voorrecht voor Vermeeren. Het resultaat zal, zo hoopt ze vurig, ook voor mensen die niet opgroeien met midwinterhoornblazen en broodjes beenham duidelijk maken wat FC Twente betekent. ‘Dat wordt echt nog vaak onderschat, zeker in het Westen. Daarom verdient de club dit boek’, klinkt het met een door miskenning gesterkte trots, ook niet ongebruikelijk in haar streek van herkomst.

Bryan Ruiz

Vermeeren verdeelt haar tijd tegenwoordig over Leeuwarden, waar ze met haar veertienjarige zoon woont, en de woning van haar vriend in Zwolle. Hij is Pieter Koolwijk, kinderboekenschrijver en fanatiek Feyenoord-supporter. Maar ook in zijn huis zijn het vooral verwijzingen naar haar club die in het oog springen. Voor de deur staat haar rode autootje, achterop een sticker van het Twentse ros. Binnen slingeren FC Twente-sjaals, serveert Vermeeren koffie in een FC Twente-mok en stroopt ze daarna haar (rode) rechtermouw omhoog. Bryan Ruiz komt tevoorschijn. Iets hoger op haar onderarm prijkte al een tatoeage van Joost Klein, want Vermeeren is ook groot songfestivalliefhebber. ‘Ik bewonder Joost omdat hij heel eigen is en op zijn eigen manier zijn dromen waarmaakt.’