Sakina's katten zitten alleen, maar zijn ze ook verwaarloosd?
Omroep West
Sakina's katten zitten alleen, maar zijn ze ook verwaarloosd?
25 juli, 08:30 • Aangepast 25 juli, 11:09 • 5 minuten leestijd
ALPHEN AAN DEN RIJN - 'Normaal kwam regelmatig de zoon van mijn zus, maar op een bepaald moment stopte die.' Het is één van de weinige keren dat Sakina zelf wat zegt. Ze praat zacht en lijkt blij dat de rechter veel aan het woord is. Wat ze zelf vindt van het verwijt dat ze haar katten meer dan een jaar heeft verwaarloosd en zorg heeft onthouden, wordt daardoor niet duidelijk.
Dit is een verhaal in onze serie Bij de Politierechter.
Sakina is 33 en zo klein dat ze met haar voeten niet bij de grond kan als ze in het verdachtenbankje zit. Ze lijkt sereen en kalm, maar dat is schijn. Ze staat stijf van de zenuwen.
In Syrië, waar ze vandaan komt, is de rechtbank geen plek waar je als vrouw terecht wil komen. Een advocaat heeft ze niet, dus neemt de tolk het op zich om haar gerust te stellen voor de zitting begint.
Alles onder gepoept
Sakina houdt van poezen, zoveel wordt duidelijk. Ze had tot een paar jaar geleden een poes en een kater. Die waren niet geholpen, dus ze had ook regelmatig een nestje, de laatste keer met zeven kittens.
Volgens het Openbaar Ministerie heeft ze die ernstig verwaarloosd. Toen de politie kwam kijken na een klacht van de buren over stankoverlast, hadden de negen dieren het hele huis volgepoept en -geplast.
Ziekte
De katten hadden geen eten en drinken meer en omdat het buiten heet was, dit verhaal speelt in juli, was het benauwd en stonk het enorm.
Bij de politie heeft de vrouw verklaard dat ze een ziekte heeft waardoor ze soms in het ziekenhuis belandt. Dan wordt ze wakker in een ziekenhuisbed en heeft ze geen idee hoe ze daar is gekomen. Welke ziekte dat is, wordt niet duidelijk.
Afspraken
Ze weet dat dit kan gebeuren en heeft afspraken met haar zus en broer dat die dan de katten verzorgen. Haar zus delegeert dat weer aan haar zoon, maar die doet vervolgens niks.
'En uw broer woont in Duitsland', leest de rechter voor, 'dus hoe kan die er dan voor zorgen?' Sakina zegt dat hij langere tijd bij haar heeft gelogeerd, tot hij naar weer een andere zus vertrok. Verder heeft ze weinig familie of kennissen in Nederland.
In beslag genomen
De poes, kater en kittens zijn in beslag genomen. Ze waren weliswaar ondervoed, maar niet ongezond en ze zijn allemaal opgeknapt en ergens anders ondergebracht. Sakina heeft nu geen huisdieren meer.
'Hoe komt het dat uw huis zo vervuild was? Heeft u moeite met schoonmaken?' Wil de rechter weten. De verdachte knikt.
Werk gevonden
Vanwege haar gezondheid kon Sakina naar een verzorgingstehuis, maar daar heeft ze van afgezien vanwege haar privacy. 'U zit nog wel in de bijstand?' vraagt de rechter.
Sakina schudt haar hoofd. 'Ik heb werk', zegt ze trots, 'als cassière.' Dankzij die baan kan ze haar schulden afbetalen, heeft ze minder last van depressies en hoeft haar begeleider nog maar één keer in de week langs te komen. 'Het gaat beter met me', zegt ze.
Niet de eerste keer
'Kan het haar worden verweten dat de dieren onverzorgd waren?' Vraagt de officier van justitie zich af. 'Ze zegt dat haar broer voor de beestjes zou zorgen en is het dan haar schuld als hij dat niet doet?'
De officier wijst erop dat het bepaald niet de eerste keer was dat de katten alleen, zonder eten, in hun eigen uitwerpselen leefden. Dat is al drie keer eerder voorgekomen in iets meer dan een jaar tijd. De politie komt niet zomaar.
Telkens weer
Dat Sakina niet is verschenen na eerdere oproepen van het Openbaar Ministerie vindt de officier toch ook wel een dingetje.
'Ik twijfel over die broer. En dan zegt ze "m'n zus, m'n neef, de buurvrouw", maar dat is in het verleden ook steeds niet goed gegaan.'
'Van te voren regelen'
'Ik vind het onvoldoende om te zeggen "Ik word onverwacht wakker in het ziekenhuis en dan ga ik het pas regelen". Als ze weet dat dit kan gebeuren, moet ze het van te voren beter regelen.'
De officier eist een voorwaardelijke werkstraf van vijftig uur, meldplicht bij de reclassering en een houdverbod voor een periode van vijf jaar. De rechter vraagt of Sakina dat heeft begrepen.
'Moeilijk loslaten'
'Mag ik vijf jaar geen dieren hebben?' Vraagt ze timide. De rechter legt uit dat dat de eis is van de officier, nog niet haar uitspraak. Ze vraagt of Sakina nog iets wil zeggen.
'Het is ontzettend moeilijk om die poesjes los te laten', zegt ze. 'En gaat de reclassering mijn werk niet belemmeren?' De rechter zegt dat ze daar geen uitspraken over kan doen, maar dat de ervaring is dat ze daar goed meedenken.
Even nadenken
'Krijg ik wel dezelfde begeleider?' Wil de vrouw nog weten. De rechter zegt dat ze ook dat niet kan beloven. 'Maar meestal wel', stelt ze Sakina gerust.
Vervolgens schorst ze de zitting om na te denken over haar uitspraak. Op de gang kijkt Sakina filmpjes op haar telefoon om de zenuwen te onderdrukken.
Vrijspraak
Na tien minuten is het tijd voor de uitspraak. 'Ik moet vaststellen of u gedurende ruim een jaar onvoldoende zorg heeft geboden', begint de rechter, 'en ik vind van niet. Ik ga u vrijspreken en ik zal het uitleggen.'
De rechter zegt dat ze informatie heeft over de periode van zeven tot dertien juli, toen Sakina in het ziekenhuis lag. Maar over het jaar daaraan voorafgaand is de informatie te summier. 'Ik heb alleen wat sfeer-processen-verbaal.'
'Veel liefde'
'De katten leefden in een vervuilde omgeving, dat staat vast en dat is vervelend, zeker voor kittens. Maar kan ik het u verwijten?'
'Als u expres de deur achter u dichttrekt en ze aan hun lot overlaat dan is het wat anders, maar u zegt, ik heb wel wat geregeld: ik heb mijn broer, zus en de buurvrouw gevraagd. Daarnaast waren de dieren gezond, dus als u thuis was dan zorgde u goed voor ze. U heeft veel liefde voor ze.'
Opgelucht
'Begrijpt u het?' Vraagt ze tenslotte. Sakina knikt en zegt in het Nederlands 'dank u wel'. Buiten op de gang spat de opluchting van haar gezicht.
De naam van Sakina is gefingeerd.
