Gracie Abrams mist de eigenheid van concullega’s als Olivia Rodrigo en Sabrina Carpenter

Eigenlijk zou Abrams derde album You Seem Pretty Sad for A Girl So In Love moeten heten, en niet Olivia Rodrigo’s laatste kindje. Want op Daughter From Hell wordt al snel duidelijk dat de nieuwe ster van het singer-songwritersgilde, naar verluidt in een liefdevolle relatie met acteur Paul Mescal, nogal wat (relationele) triestigheden van zich af te schrijven had.

De dochter van regisseur J.J. Abrams serveert zestien nummers confessionele folkpop over toxische relaties. Met producer Aaron Dessner van The National, die ook met Taylor Swift werkte, en soms Justin Vernon als achtergrondzanger hoor je tedere songs met hier en daar een ruig gitaarrandje (Daughter From Hell). De meeste nummers hebben een laag tempo.

Als een melancholische kroonluchter wiegt Abrams tussen hoe het is en hoe het zou moeten zijn. Mooie liedjes zijn het, met die half fluisterende stem die iets te nadrukkelijk breekbaarheid (Sober) wil uitdrukken, maar niet exceptioneel is. Abrams mist de eigenheid die haar concullega’s – de Rodrigo’s, de Carpenters – wel hebben. Dan klinkt Abrams, wellicht ook door de samenwerking met Dessner, net iets te vaak als een reserve-Taylor Swift.