Thijs zelf leek me, blijkens zijn foto, een type dat alles wel prima vond

Op de vuilnisbak was een A4’tje geplakt met informatie over een vermiste kat. Hij heette Thijs, maar eronder stond: chipnaam Vera. Waarschijnlijk was hij ooit als meisjeskitten geïnterpreteerd, maar toen kreeg hij ballen, en daarmee een nieuwe naam. Misschien kon de chipnaam niet worden aangepast of kon het niemand genoeg schelen. Thijs zelf leek me, blijkens zijn foto, een type dat alles wel prima vond.

Ook de beschrijving van Thijs nam mij voor hem in. ‘Een scheve kop (tia gehad)’ – ah, vandaar dat zijn portret iets weg had van een auteursfoto op de achterkant van een gevoelige dichtbundel. Verder stond vermeld dat Thijs ‘geen richtingsgevoel’ had (herkenbaar), en als klap op de vuurpijl: ‘Aanhankelijk en zonder vrees.’

Deze kat moet zo snel mogelijk worden opgespoord, want hij zit natuurlijk binnen de kortste keren aanhankelijk te doen bij iemand waar hij juist wel vrees voor zou moeten hebben, en de weg naar huis kan hij zelf nooit vinden.