Veel songs klinken als veredelde B-kantjes op ‘I Must Be Dreaming’ van Alabama Shakes

Elf jaar lang verscheen er geen werk van Alabama Shakes. De band, met een krachtige, grofkorrelige 21ste-eeuwse variant op rhythm-and-blues en soul, gaf er even de brui aan. Er dienden jonge kinderen te worden opgevoed. Alleen zangeres/gitarist Brittany Howard maakte twee mooie soloplaten. Maar vorig jaar tijdens een solo-optreden van Howard verschenen gitarist Heath Fogg en bassist Zac Cockrell op het podium. Het was de kiem van een reünie.

Gebleven is het substraat van rhythm-and-blues. Maar de band toont zich experimenteler met een licht psychedelisch geluid in Tea Time en Another Life. Er lijkt ook iets ingeleverd. Bijna alle nummers slepen zich in hetzelfde tempo voort. Howard klinkt ongeïnspireerd en in het lieve popliedje Friends zelfs verveeld.

Daarbij beklijft het merendeel van de nummers niet, wat zou kunnen liggen aan het feit dat Cockrell deze keer de muziek verzorgde, niet Howard. Memorabele hooks, pakkende riffs? Ze zijn een zeldzaamheid. De soulballad Garden en het dromerige I Feel Hope Coming gaan wel rechtstreeks naar je hart. Daar staat tegenover dat veel songs als veredelde B-kantjes klinken.