Samen met haar buurvrouwen ontdekte Greetje Koevoets moderne dans. ‘Als ik dans, voel ik me mooi’

GREETJE KOEVOETS (65)

Wie?

Greetje Koevoets

Beroep

Docent en verpleegkundige, gepensioneerd

Kunst

Moderne jazz

Waarom ging je modern dansen?

„Ik dans mijn hele leven al. Dat gaat vanzelf, ik zie het nu ook bij mijn kleinkinderen gebeuren. Als kind ging ik op klassiek ballet, maar dat was dodelijk voor het plezier. Ik had zo’n juf die dogmatisch keek of ik de spagaat wel kon en alle pasjes precies goed deed. Later danste ik in de disco, maar pas toen ik hier met wat buurvrouwen in beweging wilde komen, ontdekte ik moderne jazz. Dat is heel breed en vrij. Nu doe ik dat al meer dan dertig jaar.”

Waarom past dit bij je?

„Als kind was het leukste aan ballet de laatste paar minuten: dan mochten we vrij dansen. Moderne jazz gaat om de beleving, de emoties, over hoe je die uitdrukt in dans. Je kunt bijvoorbeeld de seizoenen dansen als een boom: eerst de winter, met je wortels stevig in de aarde, dan langzaam bewegen richting de lente, en dan wordt het vanzelf zomer. Als ik bijvoorbeeld boos ben op iemand, kan ik lekker ontladen in een dans.

„In moderne jazz zoek je naar hoe elk lichaam op z’n mooist is. Niet omdat je naar de ‘standaard’ normen mooi bent, maar omdat jouw lichaam in een bepaalde beweging of pose mooi is. Ik hou van die verbinding tussen innerlijk en uiterlijk.”

Wat doe je in het dagelijks leven?

„Ik begon als docent en verpleegkundige, daarna heb ik lang onderzoek en advisering gedaan voor mensen met slechtziendheid en een bijkomende beperking, hersenletsel of dementie. Ik ben wat eerder met pensioen gegaan om met de kleinkinderen te kunnen zijn.”

Wat is een van de leukste dansen die je ooit hebt uitgevoerd?

„Dat was een uitvoering samen met de kindergroep. Wij waren de bomen, en aan elke arm hadden we een kind: zij waren de vogeltjes. Die moesten we vrijlaten, en die ‘vlogen’ dan tussen de bomen door. Dat ging allemaal heel natuurlijk. Vanuit de zaal zagen we er echt uit als in de wind wiegende bomen.”

Waar werk je nu aan?

„De cursus is afgelopen. In september beginnen we weer.”

Streef je een doel na?

„Me gelukkig voelen. Me mooi voelen.”

Wat was je mooiste moment?

„Het meest emotioneel raakte ik bij een perfecte duo-dansimprovisatie enkele jaren geleden. In zo’n dans stuurt de een, de ander probeert mee te gaan, en daarna wissel je om. Die avond werden de periodes steeds korter, en op den duur konden we niet meer voelen wie leidde en wie volgde. Dat gevoel van samen één lichaam worden… Ik krijg er weer kippenvel van.”