Ik ga liever naar plaatsen waar iedereen welkom is

Columniste Merel van Vroonhoven houdt in de krant van 22 juli een pleidooi voor de ‘xenia’, de heilige gastvrijheid die een grote rol speelt in de film The Odyssee, maar ook een pijler is van de moderne samenleving.

In diezelfde krant staat een artikel over Noordwijk, een gemeente die zich hardnekkig blijft verzetten tegen de Spreidingswet. Natuurlijk, buitenlanders zijn bijzonder welkom in deze badplaats, mits ze maar een zak met geld meebrengen: de toeristen en ook de expats die bij ruimtevaartinstituut ­Estec werken, worden in de watten gelegd, maar een azc zou ‘een negatieve invloed hebben op het ‘veiligheidsgevoel’ van de Noordwijkers’.

Deze selectieve gastvrijheid staat veraf van dat Griekse begrip ‘xenia’, zoals Van Vroonhoven uitlegt: ‘Zelfs in een in lompen gehulde bedelaar kan zomaar een godheid schuilgaan.’

Vanuit mijn woonplaats Oegstgeest is Noordwijk de dichtstbijzijnde badplaats. Maar mij zien ze daar deze zomer niet in de strandtenten. Ik ga liever naar plaatsen waar iedereen welkom is.
Marlies Jansen, Oegstgeest

Spreidingswet

Columnist René Cuperus vindt dat de uitvoering van de Spreidingswet vragen is om moeilijkheden is. Hij kan zijn kritiek beter richten op de politici met slappe knieën in de weigergemeenten. Zonder deze slappe knieënpolitici was de Spreidingswet helemaal niet nodig geweest.
Ronny van de Water, Amsterdam

Bijziendheid

Bij het lezen van het artikel over de boycot van producten uit Israëlische nederzettingen krijg ik de associatie met extreme bijziendheid: we kijken alleen naar de producten uit de bezette gebieden op de Westelijke Jordaanoever en de Golanhoogte. Maar als we met een breder perspectief kijken, zien we een land dat een genocidale oorlog voert tegen alle Palestijnen in de Levant, en dat al sinds 1948.

Misschien moeten we een betere bril kopen om niet alleen de splinter, maar ook de balk te kunnen zien. En ik ben niet de enige die vind dat dit zou moeten leiden tot het verbreken van alle handelsrelaties met Israël.
Anne-Cornelie de Pont, Amstelveen

Boycot

Het handelsverbod voor producten uit illegale Israëlische nederzettingen dat Nederland binnenkort laat ingaan is lastig te handhaven zegt de minister. De Fiod kan niet altijd achterhalen of een product uit bezet gebied komt of elders in Israël is geproduceerd, en het gewoon overplakken van een etiket is al dagelijkse praktijk.

Dus zit er niets anders op dan gewoon maar alle producten uit Israël te boycotten. Daar heb ik geen regering voor nodig maar kan ik gewoon zelf.
Niek van Dijk, Amsterdam

Fair play-prijs

Het Nederlandse nationale mannenvoetbalteam (ja, dat ‘mannen’ moet je erbij zetten, want er zijn ook vrouwen die voetballen in het Nederlandse nationale voetbalteam) krijgt de fair play-prijs van een onsportieve, oneerlijke, corrupte, onfaire organisatie. Lijkt me ‘fair’ om die prijs te weigeren.
Luc Meuwese, Den Haag

Homo-grap

In de week dat de WorldPride losbarst in Amsterdam, gooit Gummbah er een homo-grap uit: ‘Henk deed alsof hij homoseksueel was om niet naar het voetbal te hoeven kijken.’ Er zullen zeker homo’s zijn die niets met voetbal hebben, maar dit is wel een hardnekkig stereotype beeld van homo’s, dat hierdoor weer wordt bevestigd en in stand gehouden.
Ad van Dam, Amsterdam

Lengte zwembroekpijpen

Naar aanleiding van Dagboek van 22 juli met een verhaal uit 1953 over de lengte van zwembroeken, waarover de Spaanse clerus waakte, heb ik een aanvullende anekdote.

Mijn bejaarde buurman verbleef in dezelfde tijd in een katholiek ziekenhuis in ’s-Hertogenbosch. Hij droeg een pyjamabroek met korte pijpen. De nonnen van de orde Carolus Borromeus, die daar de scepter zwaaiden, gaven hem geen toestemming het bed te verlaten.
Mieke Kerkhof, Rosmalen

Zomergasten

Zomergasten verdwijnt onder meer door afkalvende kijkcijfers. Het dieptepunt: zo’n 200 duizend kijkers. Dat staat gelijk aan 200 uitverkochte schouwburgen met elk 1.000 bezoekers op één avond!
Jan Schiphorst, Valkenswaard