De meelijwekkende worsteling van Wout Weghorst

Hoewel John van den Brom in zijn voorbeschouwing op het eerste play-offduel voor een ticket naar de hoofdfase van de Conference League nog pleitte voor wat geduld met Weghorst, had de trainer na een uur ook genoeg gezien van zijn worstelende spits. Vrijwel niets lukte de met veel tumult aangetrokken Tukker, de karakterspeler die al zo vaak in zijn loopbaan zijn criticasters wist te logenstraffen, maar die vooralsnog een dissonant is in de aanval van FC Twente.

De aanvoer was de voorbije wedstrijden vaak onvoldoende, zo erkende Van den Brom tijdens de persconferentie vooraf. Maar daarmee was het probleem donderdag niet alleen te verklaren. Ook als de bal wél bij Weghorst kwam, wist hij er zelden iets zinnigs mee te doen. In de persoonlijke duels was hij eveneens ongelukkig. Hij werkte hard, zoals altijd. Te hard misschien wel, op dit moment. FC Twente speelt stroperig en ademt onrust. En dat is moeilijk los te zien van de spits die overloopt van enthousiasme maar bij wie zelfs eenvoudige ballen nu soms van de voet springen. En dus zat er voor Van den Brom na 61 minuten niets anders op dan de Bornenaar te wisselen. Nog langer wachten was ongeloofwaardig geweest. Het publiek slaakte een zucht van verlichting, Weghorst maakte een pijnlijke aftocht. Met gebogen schouders begaf de normaliter zo trotse international zich naar de dug-out, waar hij zijn trainer een handje gaf, om vervolgens balend plaats te nemen tussen reserves. Het was een meelijwekkend tafereel, ongetwijfeld ook voor een deel van de mensen die niet tot zijn grootste fans behoren.