Zo naturel als bariton Georg Nigl zingt niemand Schuberts liedcyclus ‘Die schöne Müllerin’

De Oostenrijkse bariton Georg Nigl belooft ‘een nieuwe luisterbeleving’ bij Schuberts liedcyclus Die schöne Müllerin. De afgelopen jaren verschenen zoetvloeiende en weerbarstige versies, maar zo naturel als Nigl op dit album zingt niemand. Hij profiteert van de tafelpiano, het schuchtere, zachte, welhaast vergeten instrument waarop Alexander Gergelyfi hem begeleidt.

Volgens Nigl kwam Schubert zingen er destijds op neer dat je de tekst uitsprak als een toneelspeler, met de muziek als ‘aanvullende klankdimensie’. Al dat hedendaagse, opgeprikte zangersgedoe: niet doen!

Klinkt de Müllerin nu eindelijk zoals Schubert haar heeft gehoord? In Nigls aanpak zit veel moois, maar helaas neigt de bariton naar overbelichting. Elke frase is belangrijk, elke stemmingswisseling betekenisvol. Neemt niet weg dat het beekje in Des Baches Wiegenlied, het slotlied, subliem vaarwel zegt tegen het dobberende lijk van de molenaarsgezel.