Joosten (30) met voetbalpensioen: 'Hij was verbaasd dat ik nog op het veld stond'

Joosten brak als jonge voetballer door bij NEC en droeg daarna in Nederland de shirts van FC Utrecht, VVV-Venlo, Sparta Rotterdam, FC Groningen, SC Cambuur en Willem II. Die laatste club bleek uiteindelijk noodgedwongen zijn laatste halte als profvoetballer.

‘Ik begon de pijn in mijn heup denk ik halverwege mijn twintiger jaren te voelen’, blikt Joosten terug. ‘Het was coronatijd en in die periode gingen we regelmatig voetballen op van die Johan Cruijff-veldjes. Daar voelde ik me aan het begin van die potjes veel stijver dan voorheen. Ook als ik daarna uit de auto stapte, voelde het ineens allemaal wat moeizamer.’ 

In eerste instantie ging Joosten een paar jaar door alsof er niets aan de hand was, maar bij Willem II merkte hij dat hij steeds meer tijd nodig had om zijn heup weer los te krijgen voor een wedstrijd. De hinder werd steeds nadrukkelijker, waarna hij besloot een uitgebreide scan te laten maken. De orthopeed schrok zich een ongeluk bij de resultaten. ‘Hij vroeg letterlijk: “Wat voor schoolopleidingen heb je?” Want hij zag me niet meer lang topsport doen. Hij was best verbaasd dat ik überhaupt nog op het veld stond; dit kon niet de heup van een betaald voetballer zijn.’

Zijn linkerheup bleek compleet versleten en in zijn andere heup werd ook beginnende artrose geconstateerd, een reumatische aandoening waarbij het kraakbeen in de gewrichten steeds dunner en zachter wordt. Daarna werd het in een ramp tempo erger en erger. Vorig jaar zomer trainde hij mee bij De Treffers van Theo Janssen. Bij een oefenwedstrijd merkte hij op een dag hoe erg zijn heup op slot zat en dat hij nog maar op zeventig procent kon sprinten. ‘Toen was het makkelijker om tegen mezelf in de spiegel te zeggen: Dit gaat te ver.’

Op VI PRO blikt Patrick Joosten terug op zijn carrière, zijn besluit om te stoppen en hoe het stoïcisme hem hielp zijn situatie te accepteren. ‘Het heeft me bij die artrose ook wel veel rust gegeven.’