WK Voetbal Tienduizenden uitzinnige voetbalfans zagen Mexico de openingswedstrijd van het WK in het volgepakte Estadio Azteca winnen. Binnen de zwaarbewaakte hekken rond het stadion was geen plek voor protest.
Spelers van Mexico vieren het tweede doelpunt in de openingswedstrijd van het WK tegen Zuid-Afrika.
Het is 13.00 uur ‘s middags in Mexico als de stadionspeaker in het bomvolle Estadio Azteca begint af te tellen in het Spaans. „Cinco, cuatro, tres, dos, uno…”. De tachtigduizend aanwezige toeschouwers, veelal in het groen van het Mexicaans nationaal elftal, tellen luidkeels mee. Dan klinkt tussen de orkaan van geluid een fluitje en rolt de bal. Het WK is officieel begonnen, het is feest.
In de organiserende landen, met de Verenigde Staten en Mexico voorop, was de afgelopen weken weinig te merken van een feeststemming. De VS kwamen onder vuur te liggen vanwege het aan de grens weigeren van een topscheidsrechter uit Somalië, het zeer streng controleren van de teams uit Senegal en Oezbekistan, het niet uitgeven van visa aan stafleden van de Iraanse ploeg en het intrekken van tickets voor fans uit Iran.
In Mexico werd in de weken voor het toernooi geprotesteerd, door lerarenvakbonden, rechters, klimaatactivisten en families van vermiste Mexicanen. Er waren grote zorgen over de openingswedstrijd: als deze groeperingen zouden besluiten toegangswegen naar het stadion te blokkeren, zou dat voor een logistieke ramp zorgen. In buitenlandse media werd gespeculeerd of de openingswedstrijd wel door zou gaan.
Maar op de dag zelf blijken die zorgen ongegrond. Vanaf 6 uur ’s ochtends trekken tienduizenden voetbalfans in een enorme kolonne richting het kolossale Estadio Azteca, langs een enorm politiekordon dat is opgetrokken om eventuele betogers buiten de deur te houden. Mexicaanse mariachis, met gitaren en brede sombrero’s, spelen op de achtergrond. Dansers in inheemse kleding springen mee.
Binnen de streng bewaakte hekken die in een straal van twee kilometer rond het stadion zijn opgezet is geen ruimte voor protest of politiek. Hier is een voetbalfeest georganiseerd waar alleen fans die een peperduur kaartje voor de wedstrijd hebben kunnen bemachtigen welkom zijn. Langzaam vullen de steile tribunes van het Estadio Azteca, dat twee jaar lang voor miljoenen dollars is gerenoveerd, zich. Tussen de groene zee zijn plukjes geel te ontwaren, het zijn Zuid-Afrikaanse fans die zijn afgereisd om hun land te steunen.
De WK-openingsceremonie in het Estadio Azteca.
De openingsceremonie is een feest van herkenning voor wie van Latijns-Amerikaanse muziek houdt. De rock van popgroep Maná, de reggaeton van Danny Ocean, de cumbia van Los Angeles Azules, de opzwepende muziek van J Balvin. En natuurlijk het optreden van Shakira, de kroonprinses van de Latijns-Amerikaanse muziek, die net als bij het WK 2010 het officiële WK-lied mocht schrijven. Ook toen werd de openingswedstrijd gespeeld tussen Mexico en Zuid-Afrika.
De parade met de vlaggen van alle 48 deelnemende landen die volgt doet haast geloven dat de wereld van de FIFA er een van harmonie is. Niets blijkt minder waar: als FIFA-baas Gianni Infantino op de grote schermen verschijnt, de wereldbeker in zijn hand, rolt een oorverdovend fluitconcert van de tribunes.
Maar even snel verdwijnen de spanningen, die als een schaduw over de aanloop naar dit WK hingen, weer naar de achtergrond vanaf het moment dat de bal rolt. Voor het eerst in veertig jaar wordt er weer een WK in Mexico gespeeld en het nationale team lijkt te begrijpen dat ze de eer van hun land moeten hooghouden. Zuid-Afrika blijkt een zwakke tegenstander: al binnen tien minuten komt het gastland op voorsprong. Halverwege de tweede helft wordt het nog 2-0. Er wordt gefeest, in het stadion en op de overvolle pleinen waar grote schermen zijn opgehangen.
Mexicaanse fans in Mexico-Stad vieren de winst op Zuid-Afrika.
Tijdens de wedstrijd weet een bonte groep van betogers toch nog op te trekken naar het voetbalstadion. Ze worden gelijk tegengehouden door de massaal aanwezige oproerpolitie. Maar als de uitzinnige menigte het stadion verlaat, vallen de leuzen die de demonstranten op muren hebben gespoten moeilijk te vermijden. „FIFA is maffia”, „Mexico verkoopt zijn ziel” en „Waar zijn onze kinderen?”. Hoewel de FIFA en de Mexicaanse regering zullen terugkijken op een uiterst geslaagde start van het WK, lijkt een deel van de Mexicaanse bevolking zich af te vragen voor wie dit toernooi eigenlijk bedoeld is.