schrijft voor de Volkskrant over popmuziek.
Het gezongen levensverhaal, lineair, in de eerste of derde persoon enkelvoud verteld, is Meindert Talma’s specialiteit geworden. Zo vereeuwigde hij dammer Jannes van der Wal, Ferdinand Domela Nieuwenhuis en ruim dertig Nederlandse voetballers en trainers.
Nu is een gezelschap Nederlandse filmacteurs en -regisseurs aan de beurt op Celluloid illusies, Talma’s twintigste (!) album. Het moest ervan komen: cinema is Talma’s passie, waarop hij zich als geschiedenisstudent in Groningen al toelegde.
Het heeft zijn rijkste, indringendste collectie biografieën opgeleverd. Bijna een kwartier duurt De ballade van Emmanuelle, over de miskenning van Sylvia Kristel, die nooit van haar seksimago afkwam. In rake zinnen duidt Talma de filmfilosofie van Paul Verhoeven (‘kijken zonder uit te zoomen’) en de pornovisie van Wim Verstappen (Blue Movie).
Rutger Hauer, Willeke van Ammelrooy en Monique van de Ven komen aan bod, maar het aangrijpendst zijn de tragische, vergeten levens van Andy Vrielink, Hans van Tongeren en regisseur Adriaan Ditvoorst, jonggestorven cultfiguren. Hun tragedies ontrollen zich op Talma’s muziek, die rijker is dan ooit: van pianoballad tot gruizige indierock en veel daartussenin.
Of je nou de teksten, de muziek of de filmgeschiedenis als insteek neemt: Celluloid illusies is een triomf.
Meindert Talma
Celluloid illusies
Pop
★★★★★
Excelsior Recordings
Welke nieuwe muziek is er uitgebracht en wat vinden de experts van de Volkskrant daarvan? Bekijk onze muziekpagina met het album van deze week, alle recensies en de tracks van de week.
Source: Volkskrant