De laatste afleveringen van het tweede seizoen van ‘The Pitt’ zijn een triomf, en bewijzen dat deze serie op dit moment noodzakelijk is.
is kunstredacteur van de Volkskrant. Hij schrijft over films, series en fotografie.
In de twaalfde en dertiende aflevering van het tweede seizoen van de serie The Pitt gebeurt iets uitzonderlijk, althans iets dat serietechnisch bijna niet te verklaren is. Net als het eerste, succesvolle en prijswinnende seizoen uit 2025, bestaat het tweede seizoen weer uit vijftien afleveringen die elk een uur van de dagdienst op een spoedeisende hulp in een groot ziekenhuis in Pittsburgh beslaan, van 7 uur ’s ochtends tot 9 uur ’s avonds.
Het tweede seizoen speelt zich af op 4 juli (de viering van de Amerikaanse onafhankelijkheidsdag). En hoewel er dit keer niet, zoals in het eerste seizoen, een gigantische calamiteit plaatsvindt, een schietpartij op een popfestival, is het alsnog een buitengewoon zware dag geworden.
De artsen en verpleegkundigen hangen tegen het einde van het seizoen mentaal in de touwen, al was het maar omdat ze een groot deel van de dag geen gebruik konden maken van de computersystemen en terug moesten keren naar het analoge handwerk. Het personeel van de nachtdienst begint binnen te druppelen en ziet in een oogopslag wat er mis is. ‘We gaan u zo snel mogelijk thuis krijgen’, zegt een van de verse artsen tegen de eerste patiënt die hij tegenkomt. En je gelooft hem meteen.
Er waren kijkers die het arriveren van de nachtdienst vergeleken met het klassieke moment in een Avengers-film waarop te elfder ure een nieuw contingent superhelden arriveert, onder luid gejuich vanuit de zaal. Het idee van een ‘nachtdienst’-spin-off van The Pitt werd meteen massaal gedeeld.
De nachtdiensteuforie werd zo breed gedeeld dat het moeilijk was om te zien hoe uitzonderlijk het is dat een stel grotendeels onbekende acteurs in de twaalfde en dertiende aflevering van een lopend seizoen achteloos binnenlopen en meteen naadloos in de wereld van The Pitt passen. Een wereld die zich kennelijk niet beperkt tot een paar sterspelers, naast veteraan Noah Wyle ook nieuwe sterren als Katherine LaNasa, Taylor Dearden, Isa Briones en Gerran Howell, of zoals we ze inmiddels kennen, Doctor Robbie, Nurse Dana, Doctor Mel, Santos en Whitaker.
Het niveau van schrijven van The Pitt, met de juiste medische details (onderschreven door de medische wereld zelf) en de manier waarop de afdeling en de voortdurend toestromende patiënten een frontlinie van een Amerikaanse samenleving in permanente crisis laten zien, hebben het bijna onmogelijke verricht. De populairste serie van het moment is tegelijk een treffende analyse van het Amerika van nu. En die twee aspecten versterken elkaar alleen maar.
De afgelopen maanden won het eerste seizoen van The Pitt zo’n beetje alle grote televisieprijzen, inclusief de zeer verdiende prijs voor de hele cast (‘Outstanding Performance by an ensemble in a Drama Series’) bij de Actor Awards. De kans dat het tweede seizoen dit nog gaat overtreffen is geen al te gekke voorspelling.
De serie, waarvan een derde seizoen is aangekondigd, is bepaald niet bezweken onder de druk van het succes. Het is duidelijk dat de schietpartij uit het eerste seizoen ook bedoeld was om de spoedeisende hulp onder de meest extreme omstandigheden te laten zien. De schrijvers slaan in dit tweede seizoen een paar moedige wegen in, die ook laten zien dat ze een ijzeren vertrouwen hebben in het centrale concept.
Zonder al te veel te verklappen komt het centrale drama ditmaal van binnenuit, waarbij het trauma van dokter Robbie uit het eerste seizoen zich onontkoombaar lijkt te hebben uitgebreid naar een midlifecrisis met wellicht fatale consequenties. Ooit iedereens favoriete tv-dokter, John Carter in ER, is Noah Wyle dit seizoen geen baken van vertrouwen en schouder om op uit te huilen. Integendeel, hij is een figuur die af en toe uit de bocht vliegt, zo cynisch over de menselijke natuur dat het hem ongeschikt lijkt te maken voor de missie van de afdeling. Of, zoals hij het zelf formuleert: ‘Dit is de enige plek waar ik een doel heb.’ Maar hoe moet hij dan daarbuiten functioneren?
Het feit dat dit seizoen zich op een Amerikaanse feestdag afspeelt, biedt de serie alle gelegenheid een soms tragikomische studie te maken van Amerikanen en hoe ze met hun vrije tijd omgaan. De broodnodige komische scènes in de beklemmende slotafleveringen draaien om een jonge vrouw, in een bikini met het motief van de Amerikaanse vlag, die in de zon in slaap is gevallen.
Veel Amerikaanse vlaggen dit seizoen, in alle soorten en maten, op bebloede T-shirts en op het uniform van twee agenten van grenspolitie ICE, die in aflevering 11 arriveren met een gewonde arrestant en uiteindelijk een verpleegkundige arresteren die het voor de patiënt wil opnemen. Het is een korte, maar huiveringwekkende scène waarin de taak van de artsen lijnrecht tegenover het gewelddadige ingrijpen van deze overheidsfunctionarissen wordt geplaatst.
De slotaflevering van The Pitt grijpt je op de best mogelijke manier naar de keel; de slotscène brengt alle draden samen, van de onafhankelijkheidsviering tot de rol die artsen kunnen en willen spelen in een ontspoorde wereld. Ondertussen zijn we niet alleen blij met het aanstaande derde seizoen, we hebben het derde seizoen nódig.
★★★★★
The Pitt, seizoen 2, slot
Met Noah Wyle, Katherine LaNasa, Sepideh Moafi
Slotflevering vanaf 17/4 op HBO Max.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant