is opinieredacteur en columnist voor de Volkskrant.
Ik had net Eerste Paasdag met de familie in een afgelegen huisje overleefd, toen een vriend mij een printscreen van Donald Trumps socialmediapost appte – die met het gevloek en ‘praise be to Allah’. ‘Jezus’, riep ik met hand voor de mond naar de volwassenen aan de eettafel, terwijl ik mijn beeldscherm liet rondgaan. ‘Helemaal gek geworden.’
Direct chaos aan tafel. Iemand lag in een deuk om de post, een ander kwam ongevraagd met een geopolitieke analyse, weer een ander vroeg wie straks nog een bordje butter chicken wilde, en ik probeerde uit te leggen hoe vergevorderd Trumps dementie nu echt moet zijn. Tot mijn zwager weer stilte afdwong met de vraag waarom ik die ‘shit’ deel en meega in de waan van de dag.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Ik dacht twee tellen na, en ging toch weer verder met mijn verhaal. Want ik wist het zeker: de Amerikaanse president is zo dement als een deur. Die kennis had ik immers opgedaan in de rabbit hole waar ik sinds een week dwaalde: een kleurrijke onlinewereld vol filmpjes van medici die duidelijke aanwijzingen van dementie zagen in Trumps uitspraken, versprekingen en vreemde blauwe plekken op zijn handen.
Eigenlijk hoefde je mij na drie dagen onlineresearch al niets meer te vertellen over dementie. Zo leerde ik dat Trump hardcore aan het ‘sundownen’ is, gezien zijn nachtelijke onnavolgbare rants. Mensen met dementie hebben namelijk een verstoord slaapritme (sundownen dus), waardoor ze ’s avonds niet in slaap kunnen vallen en overdag te moe zijn om coherente zinnen uit te spreken.
Die blauwe plekken en gezwollen enkels? Komen door toediening van een nieuw medicijn om de progressie van dementie af te remmen. Ook typisch dementie: echopraxie, het spiegelen van andermans lichaamsbewegingen – wat Trump ook deed bij een McDonald’s-bezorger toen hij haar voor draaiende camera’s overviel met de vraag of ze vond dat trans vrouwen mogen meedoen in de vrouwensport (en vervolgens meldde dat de bezorger voor pizza kwam).
Een paar geshuffelde socialmediaposts van Donald Trump later, hoorde ik mezelf tijdens een borrel zelfs vertellen dat wat Trump heeft, vermoedelijk geen alzheimer is. Het is een vasculair-achtig iets, waardoor hij niet zozeer dingen vergeet, maar gewoon wartaal uitslaat, wat weer verergerd wordt door zijn Iran-stress. Maar dat zijn krimpende brein wel kapot gevaarlijk is met zijn rare genocide-dreigementen. En dat een arts op Instagram al heeft voorspeld dat het slechts twee weken duurt voordat hij ‘the land of the living’ verlaat of afgezet wordt.
Ja, inderdaad. Je vraagt je af wie nu precies haar grip op de realiteit aan het verliezen is. Maar in een onvoorspelbare en onrechtvaardige wereld houd ik me nu eenmaal machteloos vast aan elk teken van hoop. Ook als dat enthousiasme over een naar ziektebeeld (waar alleen al in Nederland honderdduizenden patiënten en naasten aan en onder lijden) ook iets zegt over mijn eigen onzuivere ziel.
En als ik dan toch eerlijk ben: de meest waarschijnlijke verklaring voor mijn duik in de rabbit hole is dat mijn eigen hersenen aan het krimpen zijn door breinrot. Omdat ik meega in Trumps waan van de dag en zijn shit maar blijf delen (en opzoeken). Maar wie zei dat ook alweer eerder tegen mij?
Source: Volkskrant